The Annihilation of Fish

loser007 (منتقد)

این فیلم نایاب (شاید) رو از روی استیصال کامل موقع گشتن دنبال فیلم‌های قبل سال ۲۰۰۰ پیدا کردم. توجیهم اینه که فیلم‌های قبل از عصر دیجیتال به چشم روان‌تر به نظر می‌رسن و حرفه‌ای‌های واقعی توشون کار کردن. با این حساب، من می‌تونم هر چیزی که قبل دیجیتال ساخته شده رو بدون ذره‌ای تنفر تماشا کنم. فیلم مثل ترن هوایی می‌مونه، با واقعیت بی‌رحمانه مشکلات زندگی شخصیت‌های اصلیش (کلا ۳ نفر) می‌کوبه تو صورتت و دل‌ودماغت رو به درد میاره. این فیلم ازت می‌خواد تسلیم بشی و ایده‌ش رو بپذیری؛ واقعاً سخته که بدون رها کردن ذهنت قبولش کنی، اما بعدش یه جورایی واقعاً جواب می‌ده. از یک فیلم ریتم‌کند، یک‌دفعه حرکتی فوق‌العاده جذاب به سمت یک تجربه سینمایی کاملاً خنده‌دار و پرآشوب می‌کنه. شخصیت‌ها فراز و نشیب، تکه‌ها و تیک‌های دیوانه‌وار و بازنشانی‌های عجیبی دارن. من هیچی از اسم کارگردان‌ها نمی‌دونم و واقعاً بازیگرا یا تهیه‌کننده‌ها رو دنبال نمی‌کنم، اما این فیلم واقعاً ارزش امتحان کردن رو داره.