All the King's Men

CinemaSerf (منتقد)

وقتی با شروع جنگ جهانی اول، نوه‌های ملکه ویکتوریا همگی جلوی همدیگه صف‌آرایی کردن و امپراتوری عثمانی که زمانی قدرتمند بود بالاخره بساطش رو جمع کرد، کارکنان اقامتگاه نورفولکِ شاه جورج پنجم در سندرینگهام، هنگ خودشون رو تشکیل دادن و تصمیم گرفتن آموزش ببینن و سهم خودشون رو در جنگ ادا کنن. اون‌ها توسط مدیر سخت‌گیر املاک، یعنی «بک» (با بازی دیوید جیسون) رهبری می‌شدن و با دعای خیر حامی سلطنتی‌شون، ملکه الکساندرا (با بازی نه‌چندان خاصِ دیم مگی اسمیت) راهی جبهه ترکیه شدن؛ جایی که تاریخِ ناقص به ما می‌گه اون‌ها درگیر نبرد خطرناک و تا حدی فاجعه‌بار گالیپولی شدن.

این داستان از زاویه دید یک جستجو روایت می‌شه که به دستور ملکه برای فهمیدن اینکه واقعاً چه اتفاقی افتاده، شروع شد. توی فیلم کلی چهره آشنا می‌بینیم که داستانی از شجاعت و البته، راستش رو بخواید، بی‌عرضگیِ پرشور در تقریباً تمام سطوح رو به تصویر می‌کشن. دیوید جیسون همون چیزیه که ما در بریتانیا بهش می‌گیم «گنجینه ملی»، اما بیشتر به عنوان یک بازیگر کمدی شناخته می‌شه. اینجا به نظرم انتخاب مناسبی برای این نقش نبود و نتونست واقعاً به این شخصیت ابهت بده؛ بیشتر شبیه به کاریکاتوری از اون روحیه «خونسردی بریتانیایی» شد تا مظهر اون.

فیلم رو بی‌بی‌سی ساخته و با اینکه مشخصه بودجه و منابع زیادی براش گذاشتن، اما هنوز هم ظاهر و حس و حال یک فیلم تلویزیونی رو داره؛ بدون فیلمبرداری‌های حماسی و بزرگ از صحنه‌های نبرد یا ابعاد عملیات‌ها. درک فیلم از وحشت جنگ هم یکم زیادی ملایمه و نمی‌تونه اون‌طور که باید تاثیرگذار باشه. با این حال، هنوز هم درام خوش‌ساختیه که داستان جالبی رو تعریف می‌کنه؛ داستانی که احتمالاً می‌شه اون رو به خیلی از شهرها و روستاهای دیگه هم تعمیم داد که نیروهای خودشون رو از بین آدم‌های ناآماده، ترسیده و میهن‌پرست جمع کردن تا برن توی جنگی بجنگن که عملاً هیچی ازش نمی‌دونستن، اون هم برای افسرهایی که احتمالاً فرماندهی‌شون رو به ارث برده بودن و خودشون هم چیز زیادی از جنگ سرشون نمی‌شد.