Invader ZIM

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

*نقد حاوی اسپویل*
راستش اگه واقعاً وقت می‌ذاشتم، می‌شد کل این سریال رو توی سه روز تموم کرد، ولی برای من بیشتر از یک ماه طول کشید چون اون‌قدرها جذبم نکرد. در کل نظرم نسبت به سریال خوبه، ولی حس می‌کنم تعریف و تمجیدها ازش یکم اغراق‌آمیزه؛ صرفاً چون لحنش نسبت به بقیه کارهای نیکلودئون تاریک‌تره و به عنوان «جوجه اردک زشت» توی لیست کارهای این استودیو شناخته میشه و از اون موقع تا حالا حسابی توی فروشگاه‌های «هات تاپیک» سر و صدا کرده. اعتراف می‌کنم دیدن صحنه‌های تاریک و گرافیکی توی سریالی که مخاطبش خانواده‌ها هستن خیلی باحاله، اما بعد از حدود ده دوازده قسمت، سریال دیگه اون لحظات واقعاً تاریک رو نداره، احتمالاً چون نیکلودئون از شدت تاریک بودنش خوشش نیومده. مثلاً توی قسمت دوم، چشم‌های یه بچه از حدقه می‌زنه بیرون یا اون قسمت معروف «Dark Harvest» که حتی به یه جرم واقعی در دنیای واقعی هم ربطش دادن. ولی این رو بگم که اگه کسی بگه یه اثر بهش «الهام» داده تا جرمی مرتکب بشه، اون آدم در هر صورت اون کار رو انجام می‌داد و فقط داره تقصیر رو گردن سازنده‌هایی می‌ندازه که هیچ ربطی به ماجرا نداشتن. خلاصه اینکه جذابیت اصلیش یعنی همون تاریک و گرافیکی بودنش بعد از چند قسمت اول فروکش می‌کنه، پس دیگه چی برای ارائه داره؟ خب، فکر کنم بشه درباره شخصیت‌ها حرف زد. زیم به عنوان شخصیت اصلی و اسمی سریال خیلی خوب بود. از دیدن این موجود فضایی کوچولوی بی‌عرضه و اغراق‌آمیز که مدام سعی می‌کنه زمین رو بگیره و با افتضاح شکست می‌خوره لذت می‌برم؛ حتی این واقعیت که امپراتوری ارکن ازش متنفره چون همه‌چیز رو خراب می‌کنه هم باحاله. درباره دیب نظرم ممتنعه، چون گاهی واقعاً رو اعصاب و خودخواه میشه، ولی توی قسمت‌های خوب می‌تونه سرگرم‌کننده باشه. «گز» (Gaz) هم شخصیت خوبیه ولی متاسفانه سریال فرصت زیادی بهش نمیده تا خودی نشون بده. همین رو میشه درباره پروفسور ممبرین هم گفت، با اینکه حضورش کمه ولی لحظاتی که هست واقعاً خنده‌داره. و البته «گیر» (GIR). گیر بهترین شخصیت کل سریاله و کاملاً درک می‌کنم چرا این‌قدر طرفدار داره. آخه اون گیره!!! خیلی دوست‌داشتنیه، عاشق تماشای این گلوله نمک بودم و واقعاً دلم می‌خواد عروسکش رو داشته باشم. متوجه شدم اکثر قسمت‌های مورد علاقه‌ام اونایی هستن که به امپراتوری ارکن ربط دارن، و این باعث شد بفهمم سریال اصلاً تلاشی برای پرداختن به این نژاد فضایی و دنیای اون‌ها نکرده که یکم ناامیدم کرد، ولی شاید توی کمیک‌ها بیشتر بهش پرداخته باشن. دوقلوهای «بلندقدتر» هم گاهی بامزه بودن و اینکه فقط به خاطر قدشون قدرت دارن ایده جالبیه. در نهایت حرف زیادی برای گفتن ندارم. سریال خوبیه، شخصیت‌های باحالی داره، سبک هنریش عالیه و لحظات تاریک خفنی داره، اما کمدیش گاهی برای من جواب نمی‌داد.
بهترین قسمت (به نظر من): Backseat Drivers from Beyond the Stars
ضعیف‌ترین قسمت: Bolognius Maximus

آپدیت ۲۰۲۳/۳/۲: قسمت پایلوت (آزمایشی) رو دیدم، بد نبود. استایلش درست بود ولی داستانش خیلی ابتدایی بود و صدای زیم و گیر توی پایلوت اصلاً به شخصیت‌هاشون نمی‌خورد، دندون‌های دیب هم واقعاً چندش بود.