Happy Hell Night

Wuchak (منتقد)

**_بازیگران مناسب، لوکیشن‌های خوب و جلوه‌های ویژه عالی، اما داستانی افتضاح_** دانشجویان یک کالج در ایالت نیویورک «شب جهنمی» سالانه خود را جشن می‌گیرند که طی آن برخی از آنها ناخواسته یک زندانی شیطانی از تیمارستان نزدیک را آزاد می‌کنند که اتفاقاً سابقه‌ای با این مدرسه دارد. دارن مک‌گاوین نقش پدر دو خواهر و برادر را بازی می‌کند که در این کالج درس می‌خوانند (فرانک جان هیوز و نیک گریگوری) و سام روکوئل در فلاش‌بک‌ها نقش جوانی پدر را بازی می‌کند. «شب جهنمی شاد» (۱۹۹۲) هر چیزی را برای یک فیلم اسلشر باکیفیت دارد، اما با کارگردانی و تدوین کاملاً آماتورگونه همه‌چیز را خراب می‌کند. بخش‌هایی از برخی سکانس‌های کلیدی آنچنان ناشیانه اجرا شده‌اند که کارگردان یا تدوین‌گر باید اخراج می‌شدند. این موضوع کمک نمی‌کند که عنصر ماوراءالطبیعه به طرز نامناسبی با چرندیات مربوطه در فیلم‌نامه گنجانده شده است. از جنبه مثبت، شخصیت منفی داستان به اندازه کافی تأثیرگذار است و بازیگران زن بسیار خوب هستند، به ویژه لورا کارنی (لیز)، تاتیانا پوجین (کیمبرلی)، گالا ویدنوویچ (مارجوری)، جورجا فاکس (دختر کاپا سیگ) و کیت دیلی (سوزان). به عنوان کسی که طرفدار این ژانر است، عجیب است که چطور این فیلم علیرغم منابعش و این واقعیت که یک جین فیلم اسلشر در طول دوازده سال گذشته به عنوان الگو در اختیار داشته، تا این حد شکست خورده است. فیلم ۱ ساعت و ۲۷ دقیقه است و در یوگسلاوی و کالج هامبر در تورنتو فیلمبرداری شده است (فکر می‌کنم دومی برای نماهای خارجی باشد، اما مطمئن نیستم). نمره: D+/C-