Billy Elliot

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

این فیلم رو از وقتی اکران شده بود ندیده بودم تا اینکه اخیراً به عنوان بخشی از جشنواره فیلم جوانان گلاسکو دوباره نمایش داده شد. اینکه بچه‌های امروزی این فیلم رو انتخاب کردن، در محیطی که شاید به اندازه شمال انگلستان برای این فیلم نامحتمل باشه، خودش نشون می‌ده که چقدر این فیلم در به چالش کشیدن و شکستن کلیشه‌هایی که طبقه کارگر بریتانیا در اوایل دهه ۱۹۸۰ درگیرش بود، تأثیرگذار بوده. «بیلی» ظریف (جیمی بل که خیلی جذابه) هر هفته می‌ره کلاس بوکس، اما کم‌کم حواسش بیشتر پرت کلاس رقص کناری می‌شه که «خانم ویلکینسون» (جولی والترز) جدی و بی‌تعارف اونجا تدریس می‌کنه و کم‌کم بهش اجازه می‌ده شرکت کنه. او یکم می‌ترسه که باباش (گری لوئیس) و برادر سرکشش «تونی» (جیمی دراون) بفهمن، واسه همین همه چی باید مخفیانه باشه. فقط وقتی پدر معدنچی اعتصابی‌اش از مربی بوکس می‌فهمه که بیلی داره ۵۰ پنی پولش رو جای دیگه خرج می‌کنه، یه درگیری پیش میاد و فیلم یه پله بالاتر می‌ره. شخصیت‌پردازی‌ها قوی هستن و از تحول نمی‌ترسن – اما نه به شکل ساده A+B=C. مشکلات و آسیب‌هایی وجود داره – به خصوص اونایی که یه پدر باهاش روبرو می‌شه که با احساسات خودش درگیره؛ مشکلات مالی داره، یه پسر بزرگ سرکش و یه پسر کوچیک‌تر که می‌خواد برقصه و با بهترین دوستش «مایکل» (یه بازی قوی دیگه از استوارت ولز) که کاملاً مشخصه همجنس‌گراست، می‌گرده. والترز و بل، و بل و لوئیس اینجا خوب با هم کار می‌کنن؛ اجازه می‌دن داستان طبیعی و پرانرژی پیش بره. در مورد فیلم‌های حال خوب کن، این یکی واقعاً بی‌رقیبه. این فیلم نهایی «هر کسی می‌تونه انجام بده» است که الان هم به اندازه اون موقع طنین‌اندازه است – فقط شاید موسیقی متنش نیاز به یه به‌روزرسانی داشته باشه! فیلم عالیه – و آخرش هم یه ذره آدام کوپر (Adam Cooper) رو می‌بینیم.