Saturday Night at the Baths
نوازنده‌ای از مونتانا در سال ۱۹۷۴ در حمام کانتیننتال نیویورک کار و تجربیات جدیدی پیدا می‌کند.
سال انتشار: 1975 کارگردان: David Buckley ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Franklin Khedouri، David Buckley امتیاز: 5.7راهنمای والدین Saturday Night at the Baths
نقدها و نظرات
kinrich30 (منتقد)
اون‌قدرها که تو نقدا می‌گفتن افتضاح نبود، ولی اون ۱۵ دقیقه اجرای زنده‌ی کلوپ قشنگ ریتم پایان فیلم رو انداخت و کسل‌کننده کرد.
2026-08-30CinemaSerf (منتقد)
مایکل (با بازی رابرت آبردین) یه نوازنده پیانوی بی‌پول و روزمزده که با دوست‌دخترش «تریسی» (الن شپرد) زندگی می‌کنه و توی کلوب همجنس‌گرایان «کانتیننتال بثز» یه کار نوازندگی گیر میاره. اولش اصلاً عادت نداره مردای نیمه‌برهنه بهش چشم بدوزن یا نخ بدن، واسه همین یه مقدار معذبه تا اینکه با مدیر جوون اونجا «اسکاتی» (دان اسکاتی) رفیق میشه و اون رو به دوست‌دخترش هم معرفی می‌کنه. باورتون نمیشه، ولی بعد از چند تا پیک نوشیدنی و گل کشیدن، کم‌کم از کارش خوشش میاد. منتها چیزی که فکرش رو نمی‌کرد، تغییر کردن حسش نسبت به صمیمی‌ترین دوست جدیدشه. آیا تسلیم وسوسه میشه؟
واسه فیلمی که ظاهراً درباره جایی پر از لذت‌جویی و بی‌پروایی مفرطه، به نظرم اثر خیلی ترسو و آرومی بود. یه سکانس جنسی طولانی داره، اما اونم بین خود مایکل و دوست‌دخترشه؛ طوری بازی می‌کنن انگار یه سطل آب یخ ریختن روشون تا مبادا صحنه بیش از حد داغ بشه! داستان فیلم هم به شدت آبکی و قابل پیش‌بینیه، تا جایی که حس کردم بیشتر شبیه یه مستند نه‌چندان قوی از پشت‌صحنه یه کلوپ شبانه و روایتی اولیه از شکل‌گیری سیالیت جنسی بود. موسیقی متن خیلی خوبی داره و گرچه الان حسابی قدیمی شده، اما به تصویر می‌کشه که عشق آزاد تو جامعه‌ای که هنوز تا حدودی همجنس‌گراهراس بود، چقدر بی‌پروا جریان داشت. با این حال، بازی هیچ‌کدوم از بازیگرا اون‌قدری خوب نیست که فیلم رو فراتر از یه اثر نوستالژیک که پیشگام بوده (کمی شبیه به فیلم «کابوی نیمه‌شب» محصول ۱۹۶۹)، ماندگار و خاص کنه.