Panic Room
مگ آلتمن (Meg Altman) که به تازگی طلاق گرفته، به همراه دخترش سارا (Sarah) خانهی جدیدی در نیویورک میخرند. آنها در حین بازدید از این عمارت، با یک «اتاق پناهگاه» (Panic Room) روبرو میشوند؛ اتاقی بسیار امن که هیچکس نمیتواند به آن نفوذ کند. وقتی سه سارق وارد خانه میشوند، مگ به سمت این اتاق فرار میکند، اما مشکلات او به اینجا ختم نمیشود. سارقان میدانند او کجاست و دقیقاً چیزی که در این خانه به دنبالش هستند، داخل همان اتاق است.
سال انتشار: 2002 کارگردان: David Fincher ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: David Koepp امتیاز: 6.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تریلر فینچر که خیلیا بهش کملطفی کردن، از اون فیلمهاییه که باید چند بار دید. مگ آلتمن و دخترش سارا به یه خونه بزرگ تو نیویورک نقل مکان میکنن؛ این خونه یه ویژگی خاص داره و اونم داشتن یه «اتاق پناهگاهه»، یه جای امن که هیچ غریبهای نمیتونه بهش نفوذ کنه. دقیقاً تو اولین شب اقامتشون، سه تا دزد وارد خونه میشن و اونا مجبور میشن به این اتاق پناه ببرن، اما مشکل اینجاست که چیزی که دزدا دنبالشن، دقیقاً داخل همون اتاقه.
از همون اول معلومه که فیلم قراره پر از استایل خاص دیوید فینچر باشه؛ تیتراژ ابتدایی که روی آسمونخراشهای منهتن مثل بیلبوردهای تبلیغاتی نقش بسته، کاملاً حال و هوای فیلم رو مشخص میکنه. به نظر من بعد از فضای خشن و نبوغآمیز «باشگاه مشتزنی» (Fight Club)، خیلیا از سادگی ساختار این فیلم تعجب کردن؛ چون این در واقع یه تریلر موش و گربهایِ سرراست تو یه ساختمون دلهرهآوره. با این حال، فینچر موفق شده از دل یه ساختمون بزرگ، حس خفقان عجیبی بیرون بکشه و تو هر سکانس تنش رو به اوج برسونه.
فیلم با وجود ماهیت سنگین داستانش، اصلاً از ریتم نمیافته. اکشن از همون اول شروع میشه و با یه سری بدلکاریهای هوشمندانه تا فینال نفسگیر ادامه پیدا میکنه. فیلمنامه دیوید کپ شاید تو نگاه اول به اندازه کافی تاریک به نظر نیاد، چون کلکلهای بین سه تا دزد گاهی جنبه طنز پیدا میکنه، اما هیچوقت هسته اصلی تریلر خودش رو گم نمیکنه. تو دفعات بعدی که فیلم رو میبینید، متوجه میشید که چقدر شخصیتپردازیها دقیق انجام شده. برگ برنده فیلم جودی فاستر در نقش مگ آلتمنه؛ خیلی راحت میشد این شخصیت رو یه ابرقهرمان نشون داد که با شجاعتهای عجیب و غریبش شبیه «زن شگفتانگیز» بشه، اما فینچر اون رو صرفاً یه آدم باهوش و مدبر نشون میده. اون به شدت مادری دلسوز، قوی و باهوشه، اما در عین حال آسیبپذیر هم هست و همین باعث میشه باورش کنیم.
نقطه قوت دیگه فیلم، استفاده فینچر از خونهست؛ دوربینش مثل یه روح تو خونه میچرخه و شاهد ماجراهاست. دوربین از توی قفلها و قوری قهوه رد میشه، از پلهها بالا و پایین میره و حرکات دزدا رو دنبال میکنه. فینچر اینجا قصد خودنمایی نداره، بلکه میخواد ما رو هم وسط ماجرا قرار بده. بازیگرا عالی هستن؛ جودی فاستر، فارست ویتاکر، جرد لتو و دوایت یوآکام که به طرز غافلگیرکنندهای خوب بازی کرده، همگی زیر نظر فینچر درخشان ظاهر شدن. کریستن استوارت جوان هم در نقش سارا، احساسات خیلی خوبی به نقشی اضافه کرده که پتانسیل این رو داشت که تو اواخر فیلم خیلی لوس بشه. درسته که باید بعضی جاها منطق رو کنار گذاشت (بالاخره این یه تریلر با موضوع تهاجم به خونهست)، اما تو دستای فینچر، فیلم از کلیشهها فراتر میره و با اتمسفر و پویایی شخصیتها جون میگیره. فیلمی که خوشساخته و تنشِ بمب ساعتی رو به خوبی منتقل میکنه. «اتاق پناهگاه» با هر بار دیدن بهتر میشه. ۸/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم بدی نیست. داستان درباره زنیه که یه خونه بزرگ جدید میخره. کارگرهایی که داشتن روی خونه کار میکردن، نقشه میکشن که از اتاق پناهگاه دزدی کنن. تا اینکه صاحبخونه و خانوادهش برای فرار از دست اونا، خودشون رو توی همون اتاق حبس میکنن.
2023-07-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم رو برای یه تماشای سرگرمکننده و لذتبخش پیشنهاد میکنم، چون داستان جذاب و جالبی داره. با اینکه شخصیتها خیلی تو یاد نمیمونن، اما فیلم باز هم حال خوبی به آدم میده. یه جاهایی حس میشه اگه دیالوگها کمتر و ماجراجویی بیشتر بود، یا بعضی المانهای کارتونی حذف میشد، فیلم بهتر میشد. این تغییرات میتونست تجربه کلی رو جذابتر کنه. برای بچهها هم فیلم خوبیه که ببینن و سرگرم بشن، هرچند شخصیتها شاید تاثیر موندگاری نذارن. شخصیت «دارک» (Dark) پتانسیل موندگار شدن رو داره، اما شخصیت اصلی ممکنه به مرور از یاد بره. با وجود نقاط ضعفش، فیلم سرگرمکنندهست و ارزش دیدن داره، مخصوصاً برای وقتایی که میخواید یه فیلم معمولی ببینید. شاید از اون فیلمهایی نباشه که مدام سراغش برید، اما برای تنوع یا تماشا موقع انجام کارهای خونه گزینه خوبیه.
2024-09-08