13th Child

Wuchak (منتقد)

**_فیلمی ترسناک و مرموز درباره شیطان نیوجرسی که در جنگل‌های متروک پاین بارنز کمین کرده_**

درست قبل از هالووین، یک بازرس ویژه (میشل ماریک) به منطقه پاین بارنز در شمال اتلانتیک سیتی فرستاده می‌شود تا درباره مرگ احتمالی یک زندانی فراری تحقیق کند و ببیند آیا این موضوع ربطی به افسانه «شیطان نیوجرسی» دارد یا نه. او با یک جنگلبان و یک افسر پلیس نیویورک (کریستوفر اتکینز و گانو گریلز) همراه می‌شود و تمرکزشان را روی یک پیرمرد گوشه‌گیر و انسان‌گریز می‌گذارند که در عمارت پرت و دورافتاده‌ای ساخته‌شده در سال ۱۷۶۰ زندگی می‌کند (کلیف رابرتسون).

فیلم «فرزند سیزدهم» (2002) با عنوان فرعی «افسانه شیطان نیوجرسی»، فیلمی هیولایی درباره موجود افسانه‌ای و بدنام نیوجرسی است. لزلی-آن داون نقش کوتاهی در ابتدای فیلم به عنوان دادستان دارد و رابرت گیوم (بازیگر سریال «بنپون») نقش پررنگ‌تری به عنوان بیمار یک آسایشگاه ایفا می‌کند، اما تمرکز اصلی داستان روی چهار شخصیت اصلی ذکرشده است.

نقطه قوت فیلم این است که واقعاً در خود پاین بارنز فیلم‌برداری شده و با نماهای متعدد از جنگل‌های مرموز، آسایشگاه، تارانتولاها، دست سیاه چنگال‌دار، پای سم‌دار، شاخ‌ها، تکه‌های دل‌خراش بدن و این‌جور چیزها، فضای واقعاً ترسناکی ایجاد می‌کند. سکانس معمول جوانان سرخوشی که دنبال قرارهای عاشقانه هستند هم وجود دارد که بازی رابین پارسونز (در نقش بابی) از بخش‌های پررنگ آن است.

بهترین بخش فیلم، بازی کلیف رابرتسون در نقش یک انسان‌گریز عجیب‌وغریب است که شخصیت جالبی از آب درآمده. راستی، رابرتسون خودش فیلم‌نامه را به همراه مایکل ماریک نوشته؛ کسی که تهیه‌کننده اجرایی فیلم هم بوده و ظاهراً نسبتی هم با بازیگر بلوند نقش اصلی دارد.

حالا که صحبت از او شد، میشل ماریک در نقش کاترین بد نیست، اما با توجه به اینکه کل داستان حول تحقیقات او می‌چرخد، حضور یک بازیگر سرشناس‌تر و قوی‌تر می‌توانست فیلم را خیلی بهتر کند. اسکارلت جوهانسن موقع ساخت این فیلم فقط ۱۷ سالش بود، پس کلاً گزینه‌ای نبود؛ اما کسی در سطح بعدیِ او می‌توانست برای این نقش بسیار موثر باشد. به هر حال، این اولین فیلم بلند میشل بود آن هم در یک نقش اصلی، و بعد از آن هم هرگز نتوانست موفقیت چندانی در این عرصه به دست آورد.

بعضی جاها داستان بیش از حد کش می‌آید و نیاز به ریتم تندتری داشت، اما من از لحن ترسناک و فضاسازی فیلم خوشم آمد. سازندگان عجله‌ای نداشتند که این خودش جای تقدیر دارد. مثل فیلم «آرواره‌ها»، هیولا تا پایان فیلم نشان داده نمی‌شود. تا آن زمان، تصویرسازی‌ها از هیولا تاریک، هنری و تکه‌تکه است. مدیر هنری فیلم مشخصاً از «بیگانه» (Alien) الهام گرفته. شاید برخی از نتیجه کار یا حداقل نحوه پیاده‌سازی‌اش خوششان نیاید، اما حداقلش این است که از جلوه‌های کامپیوتر (CGI) استفاده نشده.

علت نام‌گذاری فیلم به «فرزند سیزدهم» به افسانه مشهور پیدایش این موجود برمی‌گردد؛ اینکه «مادر لیدز» در قرن هجدهم باردارِ فرزند سیزدهمش شد و آن را نفرین کرد. مایکل ماریک و رابرتسون (نویسندگان فیلم‌نامه) این پیچش داستانی را اضافه کرده‌اند که فرزند سیزدهم از بومیان قبیله «لنی لناپه» به نام ماتونگوا بوده و خلقت شیطان نیوجرسی به رفتار بد بریتانیایی‌ها با سرخ‌پوستان مربوط می‌شود. فیلم بعدی یعنی «مرد پروانه‌ای» (Mothman - 2010) هم مشخصاً از این فیلم تأثیر گرفته بود.

زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۹ دقیقه است و در دهکده باتستو و جنگل ایالتی وارتون فیلم‌برداری شده که بین پورت ریپابلیک و هامونتون قرار دارند (دو منطقه‌ای که آن‌ها هم محل فیلم‌برداری بودند). همه این مناطق با ماشین حدود ۳۵ تا ۵۰ دقیقه تا شمال یا شمال‌غربی اتلانتیک سیتی فاصله دارند.

نمره: -B