برگشتناپذیر
الکس (Alex)، زن جوانی است که در یک تونل توسط غریبهای مورد تجاوز قرار میگیرد. دوستپسرش مارکوس (Marcus) و دوستپسر سابقش پیر (Pierre) تصمیم میگیرند خودشان عدالت را اجرا کنند. در سال ۲۰۰۲، گاسپار نوئه (Gaspar Noé) با نمایش این فیلم در جشنواره فیلم کن جنجال (و حواشی) زیادی به پا کرد. ۱۷ سال بعد، او با نسخهای کاملاً جدید از این فیلم کالت بازگشت. در حالی که نسخه اولیه ساختاری غیرخطی داشت (فیلم از انتها شروع میشد و در ابتدا تمام میشد)، در نسخه «وارونگی کامل» (Full Inversion) محصول ۲۰۱۹، فیلمساز با چیدمان وقایع به ترتیب زمانی، خوانش کاملاً متفاوتی از داستان ارائه میدهد.
سال انتشار: 2002 کارگردان: Gaspar Noé ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Gaspar Noé امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
گول امتیاز بالای ۷ رو خوردم و نشستم به تماشاش. بعد از ۱۵ دقیقه هنوز داشتم به خودم فشار میآوردم که ادامه بدم. بعد از ۳۰ دقیقه دیدم واقعاً هیچی برای دیدن نداره و نیم ساعت از عمرم رو هدر دادم. چه فیلم رو مخ و کسلکنندهای. حتی فیلمبرداریش هم رو اعصابه.
2024-09-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اول از همه بگم که این یکی از بهترین فیلمهای دهه ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ هست. داستان فیلم به صورت معکوس روایت میشه، یعنی شروع فیلم در واقع پایان داستانه و پایان فیلم شروع ماجراست؛ پس موقع تماشا حواستون به این موضوع باشه. فیلمبرداریش قطعاً یکی از بهترینهای تاریخ سینماست و صداگذاری هم پابهپای دوربین حرکت میکنه و حالتی هیپنوتیزمکننده داره که قراره حس تهوع و اضطراب ایجاد کنه. فیلم فضای خیلی خشن و سیاهی از محلههای خاص فرانسه رو نشون میده و صحنههای خشونت و تجاوزش به شدت واقعگرایانه هستن، برای همین خیلیها ممکنه اصلاً از دیدنش لذت نبرن. اگه قصد تماشاش رو دارید، فقط نسخه اصلی رو ببینید. سراغ نسخه Straight Cut که بعدها ساخته شد نرید، چون اون نسخه سعی کرده وقایع رو برای آدمهای سادهبین به ترتیب زمانی مرتب کنه که باعث میشه لایههای عمیق فیلم از بین بره. باز هم میگم، این فیلم برای همه نیست و خیلیها ممکنه درکش نکنن یا ازش لذت نبرن، مخصوصاً اون مفهوم عمیقی که درباره زندگی میخواد بگه: زندگی یعنی زمان، و زمان همه چیز رو نابود میکنه (Le temps détruit tout). برای طرفدارهای فیلم «من تنها ایستادهام»، شخصیت قصاب هم در ابتدای فیلم حضور کوتاهی داره. فیلم «ورود به خلا» (Enter the Void) محصول ۲۰۱۰ رو هم پیشنهاد میکنم که اون هم عالیه.
2025-04-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بسته به اینکه چه زمانی این فیلم رو دیده باشید، ممکنه متوجه شده باشید که نسخه اصلی و نسخه جدیدتر ساختاری کاملاً متفاوت (یکی ساعتگرد و دیگری پادساعتگرد) دارن. در این نسخه، ما از فعالیتهای دیوانهوار «مارکوس» (Vincent Cassel) و دوستش «پیر» (Albert Dupontel) شروع میکنیم که صبح زود در پاریس به دنبال وحشیای میگردن که به دوستدختر مارکوس، «الکس» (Monica Bellucci)، در یک زیرگذر حمله کرده. گاسپار نوئه به عنوان یک مولف، چه از نظر بصری و چه صوتی، هیچ رحمی به مخاطب نمیکنه و خشم کنترلنشده این دو مرد رو در مسیر پیدا کردن مجرم نشون میده. در طول صحنه حمله هم چیزی به تخیل واگذار نمیشه که همین موضوع تا حد زیادی رفتار مارکوس و غرق شدنش در دریای خشم رو توجیه میکنه. این داستانی درباره انتقامه، اما در عین حال بیهوده بودن انتقام رو هم نشون میده. هیچ چیز نمیتونه اتفاقی که افتاده رو جبران کنه، حتی اگه اون آدمهایی که استخدام کردن تا ضارب رو پیدا کنن کارشون رو درست انجام بدن؛ این دو نفر باید تا آخر عمر با این فاجعه کنار بیان. ونسان کسل بازی به شدت تاثیرگذاری ارائه میده که با بازی دوپونتل (که خودش دوستپسار سابق الکسه) به خوبی به تعادل میرسه؛ کسی که سعی میکنه جلوی زیادهرویهای رفیق از کنترل خارج شدهاش رو بگیره و در عین حال با غم خودش کنار بیاد. نکته ترسناک دیگه، بازی شخصیتیه که نه یک بار، بلکه مجموعهای از جنایات شنیع رو علیه این زن بیدفاع مرتکب میشه. با اینکه تماشای این فیلم اصلاً راحت نیست، اما به طرز عجیبی گیراست و ما رو وادار میکنه به این فکر کنیم که اگه این اتفاق برای عزیزان خودمون میافتاد، نگاهمون به اجرای عدالت شخصی چطور تغییر میکرد.
2025-12-05