Raptor

Wuchak (منتقد)

**_فیلم ترسناکِ دایناسوری درجه‌بندی «B» قابل‌قبول است، اما کاملاً کلیشه‌ای و تکراری_**
نوعی جانور درنده از یک تأسیسات تحقیقات زیستی در منطقه‌ای دورافتاده در کالیفرنیای جنوبی فرار می‌کند و جنازه‌های فجیع روی دست پلیس می‌ماند. کلانتر و یک متخصص حیوانات (اریک رابرتز و ملیسا برسل) تلاش می‌کنند بفهمند چه خبر است، که این جستجو آن‌ها را به آن تأسیسات مرموز می‌رساند. کوربین برنسن نقش دکتر دیوانه‌ی کلیشه‌ای را بازی می‌کند.
فیلم «رپتور» (۲۰۰۱) یک اثر هیولاییِ درجه «B» است که ترکیبی از فیلم‌های «پارک ژوراسیک» (۱۹۹۳)، «گودزیلا» (۱۹۹۸)، «بیگانگان» (۱۹۸۶) و «لرزش» (۱۹۹۰) به شمار می‌رود. این فیلم در ابتدا قرار بود دنباله‌ای بر سه‌گانه «کارنوسور» (محصول ۱۹۹۳-۱۹۹۶) باشد و به همین دلیل از تصاویر آرشیوی آن فیلم‌ها برای نمایش موجودات استفاده کرده است. این تصاویر به شکلی تمیز و حرفه‌ای در داستان جدید تدوین شده‌اند که اصلاً مشخص نیست. می‌توانید آن را به عنوان «کارنوسور ۴» نگاه کنید.
این اثر که توسط راجر کورمن تهیه‌کنجی شده و توسط شاگرد پرکارش جیم وینورسکی کارگردانی شده، یک فیلم درجه «B» قابل قبول است که بازیگرانش مشخص است از حضور در آن لذت برده‌اند. سکانس‌های عملیات سیاه به‌طور غافلگیرکننده‌ای خوب از آب درآمده‌اند. فیلم پرانرژی است، اما بیش از حد معمولی و آشناست. می‌شود گفت کورمن و رفیقش وینورسکی مثل دکتر فرانکشتاین و ایگور عمل کرده‌اند؛ تکه‌هایی از بدن‌های سینمایی دیگر را بریده‌اند و با بافت‌های پیوندی فیلم‌سازیشان به هم دوخته‌اند. حتی موسیقی باکیفیت جیم هورنر هم کاملاً از آثار قبلی‌اش برداشته شده بود.
لوریسا مک‌کوماس با آن موهای پفی‌اش نقش دختر کلانتر را بازی می‌کند و در بین بازیگران زن به چشم می‌آید، هرچند که متأسفانه در نیمه دوم فیلم خبری از او نیست. در همین حال، ترزا دی‌پریستِ موقرمز و قدبلند هم بسیار تیز و فرز ظاهر می‌شود.
فیلم زمان ۱ ساعت و ۲۱ دقیقه دارد و در پارک طبیعی واسکز راکس در آگوا دولسه کالیفرنیا فیلمبرداری شده است.
نمره: C+