راهنمای والدین: قهرمان

صحنه‌ای که بقیه بهش اشاره می‌کنن حدود دقیقه ۳۱، بعد از سکانس خوش‌نویسی اتفاق می‌افته.

توی یه صحنه جنسی، شانه‌های یه زن دیده می‌شه. برهنگی کامل سینه وجود نداره. صدای ناله شنیده می‌شه.

اشارات خشونت‌آمیز.

تقریباً تمام مبارزات طوری طراحی شدن که بیشتر شبیه رقص به نظر می‌رسن تا دعوا و درگیری.

توی یه صحنه با مرگ یکی از شخصیت‌ها، برگ‌های جنگل به رنگ قرمز خونی درمی‌آن؛ اصلاً صحنه دلخراشی نیست، بلکه خیلی هنری و احساسیه.

توی چند تا صحنه رسماً بارون تیر می‌باره؛ می‌بینیم که تیرها از سقف یه آموزشگاه رد می‌شن و به دانشجوهای زیادی برخورد می‌کنن، گاهی هم با خشونت به سرشون می‌خورن (کوتاه و از راه دور، اما خیلی تاثیرگذار) و یه بار هم به یه نفر برخورد می‌کنه (که دوربین سریع کات می‌خوره).

دو نفر به قصری که هزاران نگهبان داره حمله می‌کنن و با شمشیرهاشون به همه نگهبان‌ها یورش می‌برن (نماهای نزدیکی از شمشیرهاشون می‌بینیم که شمشیر و سپر نگهبان‌ها رو می‌بره) و اینطور القا می‌شه که خیلی از نگهبان‌ها رو زخمی می‌کنن یا می‌کشن، اما دوربین موقع این اتفاقات ازشون دوره. یه نمای دور از آسمون می‌بینیم که صدها یا شاید هزاران نگهبان روی زمین افتادن و احتمالاً مردن، در حالی که اون دو مهاجم هنوز دارن از بین جمعیت نگهبان‌ها راهشون رو باز می‌کنن.

گاهی اوقات صحنه‌های خنجر زدن با صدای خرد شدن همراهه، اما بیشترشون بدون خون‌ریزی هستن یا خارج از کادر اتفاق می‌افتن. توی یه صحنه خاص، به یه زن خنجر زده می‌شه و می‌بینیم که شمشیر هنوز توی شکمش گیر کرده؛ اون شمشیر رو بیرون می‌ندازه و فقط یه قطره خون روش دیده می‌شه. چند تا صحنه مشابه دیگه هم هست که خون ندارن و کمتر گرافیکی هستن.

کلی صحنه خشونت رزمی در حد ملایم تا متوسط وجود داره؛ بیشترشون با برخورد شمشیرهاست و مبارزه تن‌به‌تن (مشت و لگد) کمه، که همین باعث شده نسبت به چیزی که می‌تونست باشه، کمتر خشن به نظر بیاد.

لعنتی. کثافت... (فحاشی)