Hell's Highway

Wuchak (منتقد)

**_یه فیلم ترسناک کم‌ارزش و کم‌بودجه، ولی حسابی سرگرم‌کننده با بازی فیبی دالر_**

دو تا زوج که از دره مرگ به سمت سواحل کالیفرنیا می‌رن، یه مسافر بین‌راهی جهنمی (با بازی فیبی دالر) رو سوار ماشین می‌کنن. آشوب به پا می‌شه. ران جرمیِ بدنام هم یه نقش کوتاه و پرزرق‌وبرق داره. فیلم «بزرگراه جهنم» (Hell’s Highway محصول ۲۰۰۲) ثابت می‌کنه که بودجه‌ی فوق‌العاده پایین لزوماً مانع سرگرم‌کننده بودن یه فیلم نمی‌شه. درسته، بعضی از صحنه‌های پر از خون و خون‌ریزی واقعاً آبکی‌ان (هرچند بعضی‌هاشون واقعاً خوب دراومدن) و ماکت بودن صحنه‌ها کاملاً تابلوئه، اما هر دو کار راه‌اندازن (و تا حدی هم بامزه) و روند داستان رو حفظ می‌کنن.

وقتی تریلر رو دیدم، فکر کردم قراره یه کمدی-ترسناک باشه، ولی این‌طور نیست؛ در واقع یه اسلشر جدیه با جلوه‌های ویژه داغون و حال‌وهوای مسخره و اغراق‌آمیز، به‌خصوص بازی گل‌درشتِ فیبی در نقش اون هیچ‌هایکر شرور. جف لروی نبوغش رو نشون می‌ده از این نظر که «بزرگراه جهنم» واقعاً نمونه‌ی بی‌نقصی از فیلم‌سازی با یه مشت پول خرد محسوب می‌شه و با وجود ارزون‌قیمت بودنش، حقیقتاً خنده‌دار و سرگرم‌کننده‌ست. با این حال، اگه فیبی توی نقش اصلی نبود، اثر فیلم نصف این هم نمی‌شد. قیافه‌ش خیره‌کننده نیست، اما چهره‌ی خاصی داره و یه کشش عجیبی توی رفتارش حس می‌شه، بماند که استایل بدنی کاملاً متناسبی هم داره. بفرلی لین (در نقش مونیک) با اون ظاهر کلیشه‌ای «بلوند جذابش» اصلاً به گرد پاش هم نمی‌رسه (یه صحنه‌ی ناجور و غیرضروری هم داره که شاید برای بعضی‌ها زننده باشه). کایرن دیوید در نقش سارا، سومین زن اصلی گروهه و بازیگر کاملاً باورپذیری به نظر می‌رسه. در کل، تمام بازیگرای اصلی موضوع فیلم رو جدی گرفتن و بازی‌های آبرومندی تحویل دادن.

موسیقی متن فیلم متأسفانه به دلم ننشست. این فیلم واقعاً به چند تا قطعه راک درست‌وحسابی نیاز داشت. بخش آخر داستان چند تا پیچش جالب داره و نشون می‌ده که لروی روی فیلم‌نامه وقت گذاشته. ولی هرچقدرم که این فیلم نیمچه‌لذت‌بخش باشه، متأسفانه عناصر زننده و بیخودیِ زیادی داره که نمی‌ذاره بهش نمره‌ی بالاتری بدم. فیلم با زمان ۷۰ دقیقه‌ایش کش پیدا نمی‌کنه و به نظر می‌رسه توی جنوب کالیفرنیا فیلم‌برداری شده باشه.

نمره: +C