Leo

Wuchak (منتقد)

_**اثری به سبک گوتیک جنوبی با بازی جوزف فاینز، الیزابت شو، دنیس هاپر و سام شپرد**_

مردی آرام که نویسنده‌ای بااستعداد است (جوزف فاینز) در ایالت میسی‌سیپی از زندان آزاد می‌شود و بلافاصله در اتاق متل خود شروع به نوشتن می‌کند، در حالی که در رستورانی در همان نزدیکی کار می‌کند و باید با دهن‌گشاد محله (دنیس هاپر) سر و کله بزند. در همین حال، زنی که در یک عمارت قدیمی قبل از جنگ داخلی زندگی می‌کند (الیزابت شو)، با لغزش‌های اخلاقی خود دست‌وپنجه نرم می‌کند. سام شپرد، جاستین چمبرز، دبورا کارا اونگر و ماری استوارت مسترسون هم در فیلم حضور دارند.

فیلم «لئو» (۲۰۰۲) اثری گوتیک جنوبی است که عناصری از «تیغه تیزی» (۱۹۹۶)، «مخمل آبی» (۱۹۸۶) و «اتصال دو ماه» (۱۹۸۸) را با کمی «فورست گامپ» (۱۹۹۴) ترکیب کرده. گرچه اصلاً در حد و اندازه سرگرم‌کنندگی «فورست گامپ» نیست، اما میشه گفت هم‌سطح بقیه فیلم‌هاست. این تنها فیلم بلند مهدی نوروزیان و (در حال حاضر) آخرین اثر اوست که واقعاً حیف است، چون نشان می‌دهد که او کاملاً می‌داند چگونه یک فیلم از نظر بصری و زیبایی‌شناختی جذاب بسازد. اگر از این دست فیلم‌ها خوشتان می‌آید، حتماً امتحانش کنید.

من این فیلم را به خاطر سبک هنری و کادر بازیگران باکیفیتش دوست دارم، اما روایت داستان می‌توانست جذاب‌تر و در برخی نقاط کمتر مبهم باشد. باید به زودی دوباره ببخشمش تا سعی کنم تکلیف آن بخش‌های گنگ را روشن کنم. بیشتر از این توضیح نمی‌دهم تا داستان لو نرود.

زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه است و در آکسفوردِ میسی‌سیپی و چارلستونِ کارولینای جنوبی فیلم‌برداری شده.

نمره: -B