피도 눈물도 없이

talisencrw (منتقد)

فیلم «نه خونی، نه اشکی» تنها کاریه که تا الان از ریو سئونگ-وان دیدم (راستش اصلاً اسمش رو هم نشنیده بودم؛ توی یه حراجی پیداش کردم به قیمت ۳ دلار، دیدم پوستر و خلاصه‌ش جالبه گفتم تیری در تاریکی بندازم و بخرمش). واقعاً از خریدم راضی بودم؛ یه برداشت امروزی و آسیایی خیلی خوب از تم فیلم «تلما و لوییز». صحنه‌های اکشن و مایه‌های کمدی فیلم کاملاً جواب داده و چرخش پایانی داستان سر اینکه پول‌ها دست کی می‌افته خیلی جذاب دراومده بود. رفاقت این دو تا زن (زن مسن‌تری که شیفت شب تاکسی می‌رونه و شوهر آس و پاس سابقش به کل دنیا بدهکاره و زندگی رو براش جهنم کرده، و فقط آرزوش پیدا کردن دخترشه؛ کنار زن جوون‌تری که نامزد یه بوکسور سابق و گانگستره و مدام ازش کتک می‌خوره) و نیاز شدیدی که به همدیگه پیدا می‌کنن، عالی نوشته و بازی شده. این اثر یکی از اون فیلم‌های خوش‌ساخت متأثر از سبک کوئنتین تارانتینو و گای ریچی به حساب میاد که قطعاً هر سلیقه‌ای رو راضی می‌کنه...