Pollyanna

Pollyanna

پالی ثروتمند و بهانه‌گیر، که فقط تام (پسر تعمیرکار و راننده خانواده که لبخندی مسری و شادابی تسلیم‌ناپذیری دارد) می‌تواند با او کنار بیاید، با اکراه اجازه می‌دهد پالیانای ۱۱ ساله (دختر یتیم خواهر مرحومش) به عمارت بزرگ او بیاید. خدمه عاشق این دختر بازیگوش می‌شوند؛ دختری که قوانین خشک و مقتدرانه خانه را خسته‌کننده می‌داند اما اغلب راهی برای دور زدنشان پیدا می‌کند. بازی شادی که پدر پالیانا به او یاد داده بود، به سرعت دوستی و شادی را در روستا پخش می‌کند. او پس از موفقیت در به سرپرستی گرفتن یک سگ و گربه ولگرد، توجهش را به جیمی بین، «هم‌نوع یتیم» دیگر، معطوف می‌کند. پیدا کردن آقای پندلتون (همسایه منزوی و ثروتمندی که پایش شکسته) و اتفاق دیگری، زنجیره‌ای از حوادث مرتبط با گذشته او و خانواده‌اش را به راه می‌اندازد.

سال انتشار: 2003 کارگردان: Sarah Harding ژانر: Drama، Family نویسندگان: Simon Nye، Eleanor H. Porter امتیاز: 7.6

راهنمای والدین Pollyanna

نقدها و نظرات

Peter McGinn (منتقد)

امتیاز: 8

به نظر می‌رسد هر چهل سال یک‌بار، کسی نسخه سینمایی جدیدی از این رمان کلاسیک کودکان می‌سازد. مری پیکفورد نسخه صامت آن را در سال ۱۹۲۰ ساخت، والت دیزنی در سال ۱۹۶0 ستاره‌هایش را به میدان آورد و حالا نسخه «مسترپیس تیاتر» از شبکه PBS را داریم. هم نسخه دیزنی و هم این اقتباس، تغییراتی در داستان رمان ایجاد کرده‌اند، البته به شیوه‌هایی متفاوت از یکدیگر و هیچ‌کدام هم آزاردهنده نیستند. این نسخه کمتر دراماتیک به نظر می‌رسد، که به بازیگر تازه‌کار جورجینا تری اجازه می‌دهد به همان اندازه که بازیگر کودک برجسته، هیلی میلز، در نسخه قبلی درخشید، خوش بدرخشد. اگرچه این نسخه زمان داستان را تغییر داده و مکان آن را از نیوانگلند جابه‌جا کرده است، اما از جنبه‌های دیگر به کتاب وفادارتر از نسخه دیزنی باقی مانده است. این فیلم بازتاب‌دهنده هدف کتاب است: نشان دادن اینکه چگونه خوش‌بینی و عشق به زندگی یک کودک می‌تواند کل یک شهر را تحت تأثیر قرار دهد و حال‌وهوای جمعی آن را بهبود بخشد. آین رند احتمالاً با نگرش فداکارانه بسیاری از شخصیت‌ها موافق نمی‌بود. پایان‌بندی کمی قطعی‌تر است و همچنین از بیشتر بازیگران استفاده می‌کند، اما در یک سکانس عروسی که به‌طور خاص در کتاب توصیف نشده است. و البته عروسی‌ای نیست که انتظار دیدنش را داشتم. در مجموع، این یک فیلم رضایت‌بخش است؛ احساسی‌گرایانه بدون اینکه لوس و اغراق‌آمیز باشد.

2020-09-12