لاکپشتهای نینجا
ماشینهای جنگی سبز و چابک با یک سری جدید و پر از اکشن بازگشتهاند! لئوناردو (Leonardo)، رافائل (Raphael)، مایکلآنجلو (Michaelangelo) و دوناتلو (Donatello) باید شهر نیویورک را از دست شرور بزرگ، شردر (Shredder) و دستیارش، باکستر استاکمن (Baxter Stockman) نجات دهند. لاکپشتها باید با سربازان فوت (Foot Soldiers)، ماوزرها و باندهای تبهکار مبارزه کنند و از استادشان اسپلینتر (Splinter)، دوستشان اپریل اونیل (April O'Neil) و همراهشان کیسی جونز (Casey Jones) کمک بگیرند.
سال انتشار: 2003–2010 کارگردان: ژانر: Animation، Action، Adventure نویسندگان: Kevin Eastman، Peter Laird، Lloyd Goldfine امتیاز: 7.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه بازسازی از کلاسیک دهه ۸۰ که واقعاً عالی بود!
2021-07-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
*نقد همراه با اسپویل*
بالاخره، بالاخره، بالاخره! بالاخره تموم شد این سریال ۱۵۵ قسمتی! حدود ۳ یا ۴ ماه طول کشید که تفننی عصرای چهارشنبه ببینمش (چون اون موقع بیشترین وقت آزاد رو دارم). اما دور و بر فینال فصل ۴ تصمیم گرفتم بقیه سریال رو یه نفس ببینم (بینج کنم) تا فقط تموم شه و از لیست تماشام بره کنار. اکثر سریال خوب و لذتبخش بود، اما بعد از فینال فصل ۳ معلوم بود که کمپانی 4Kids نمیخواد به این راحتی از گاو شیردهاش دست بکشه و شروع کردن به دوشیدن سریال تا آخرین قطره؛ متأسفانه این موضوع روی کیفیت کلی اثر تأثیر گذاشت و باعث شد چند تا فصل واقعاً ضعیف داشته باشیم. این واقعیت که میتونی فصلهای ۴ تا ۷ رو کلاً نبینی و باز هم برای دیدن انیمیشن Turtles Forever چیزی رو از دست نداده باشی، به نظرم خیلی خندهداره.
فکر کنم بهتره از شخصیتها شروع کنم که احتمالاً بخش موردعلاقهام توی این شو بود. لئوناردو خیلی معمولی و بیروح بود، همون چیزی که از این شخصیت انتظار میره. البته سعی کردن توی فصل ۴ بهش یه تضاد درونی بدن، جایی که چون نتونسته بود برادراش رو توی فینال فصل ۳ نجات بده، عصبی و گوشهگیر میشه، اما عملاً فقط تبدیل میشه به یه نسخه بدتر از رافائل و اخلاقیاتش به طرز عجیبی به هم میریزه. مثلاً یه جا حتی سر اسپلینتر رو میشکافه چون فکر میکنه «دیگه همهچیز رو یاد گرفته»، ولی خوشبختانه اواسط فصل دوباره برمیگرده به همون شخصیت معمولی خودش. دوناتلو هم که خیلی خستهکننده بود. هیچ شخصیتی جز «بچه درسخون و عشق تکنولوژی» نداشت و احتمالاً به همین خاطر هم کمتر از بقیه لاکپشتها بهش بها داده شد. اونم توی فصل ۷ یه درگیری درونی داشت که خودش رو مقصر گم شدن اسپلینتر توی فضای سایبری میدونست، ولی اونم تهش دوباره همونطوری شد. رافائل واقعاً نقطه قوت لاکپشتها توی این سریال بود. به نظرم این سبک سریال با شخصیت انفجاریش خیلی خوب جور درمیاد. راف و کیسی یه شیمی خیلی طبیعی و عالی با هم دارن که توی بقیه نسخههای لاکپشتهای نینجا به خاطر تفاوت شخصیتهاشون هیچوقت تکرار نشد. مایکلآنجلو هم احتمالاً کمخاطرهترین نسخهاش بود و در عین حال یه آدم خودخواه و رو مخ. ۶۰ درصد دیالوگهاش فقط ارجاع به فرهنگ عامهست که بعد از ۱۵۰ قسمت واقعاً خستهکننده میشه. اسپلینتر هم خوب بود، ولی شاید ضعیفترین اسپلینتر بین بقیه سریالها بود، البته این توهین نیست، چون نشون میده این شخصیت همیشه چقدر باکیفیت بوده.
در مورد شخصیتهای انسانی، اپریل خیلی ملموس و یه متحد عالی بود. کیسی هم توی این نسخه، بهترین کیسیِ ممکنه. خیلی سرگرمکنندهست و معلومه از بازی الیاس کوتیاس توی فیلم ۱۹۹۰ الهام گرفتن. رابطه کیسی و اپریل شاید بهترین بخش کل سریال باشه؛ اونا واقعاً برای هم ساخته شدن و رابطهشون خیلی طبیعی توی ۷ فصل رشد کرد. در مورد بدمنها، اینکه شردر یه «اوتروم» (Utrom) باشه یکم شوخی بود. شردر این سریال خیلی خستهکننده و تکبعدیه و اصلاً به اندازه بقیه شردرها ابهت نداره. هان (Hun) واقعاً یکی از شخصیتهای محبوب منه، خیلی خفنه! باکستر استاکمن هم که یه افسانه به تمام معناست؛ عاشق اینم که چقدر خودشیفتهست، حتی وقتی تیکه تیکه میشه و فقط یه مغز توی شیشهست.
اگه بخوام فصلها رو جدا بگم، فصل ۱ تا ۳ خوب بودن. فصل ۴ شروع سقوط بود. فصل ۵ (Ninja Tribunals) متوسط بود و انگار فقط میخواستن سریال رو به زور ادامه بدن. فصل ۶ (Fast Forward) تنها دلیلیه که من به کل این مجموعه نمره ۶ از ۱۰ دادم. اگه این فصل نبود، نمرهاش ۷ میشد. سبک هنری جدید، شوخیهای لوس و فضای آیندهمحور اصلاً با فصلهای قبلی جور نبود. فصل ۷ (Back to the Sewers) بازگشت خوبی به ریشهها بود و آهنگ تیتراژش هم عالی بود. در نهایت، دیدن فینال سریال و ازدواج کیسی و اپریل واقعاً چشمام رو اشکی کرد چون بالاخره بعد از ماهها با این شخصیتها خداحافظی کردم. در کل تجربه خوبی بود ولی خوشحالم که تموم شد.
رتبهبندی من:
۱. فصل ۲
۲. فصل ۳
۳. فصل ۱
۴. بازگشت به فاضلاب (فصل ۷)
۵. فصل ۴
۶. نینجا تریبونالز (فصل ۵)
۷. فست فوروارد (فصل ۶)