Snake Island
گروهی از گردشگران آمریکایی که در حال حرکت در امتداد یک رودخانه آفریقایی هستند، توقف کوتاهی در «جزیره مار» می‌کنند؛ جزیره‌ای که سال‌هاست تقریباً متروکه شده است. وقتی آن‌ها شب‌هنگام در این جزیره گرفتار می‌شوند، با هزاران مار مرگبار مواجه می‌شوند که قصد دارند این جزیره استوایی را دوباره به تصاحب خود درآورند.
سال انتشار: 2002 کارگردان: Wayne Crawford ژانر: Action، Adventure، Comedy نویسندگان: Wayne Crawford، Arthur Payne امتیاز: 3.4نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
***مارهای توی جزیره***
گروهی از توریست‌ها، کارکنان اقامتگاه و راهنماها در آفریقای جنوبی، بعد از اینکه توی جزیره‌ای پر از مارهای مرگبار گیر می‌افتن، برای بقا تلاش می‌کنن. ویلیام کت (William Katt) در نقش مالکوم، وین کرافورد (Wayne Crawford) در نقش جیک و کیت کانر (Kate Connor) در نقش هدر، شخصیت‌های اصلی داستان هستن. کرافورد کارگردانی و نویسندگی مشترک فیلمنامه رو هم بر عهده داشته.
«جزیره مار» (۲۰۰۲) یه اثر کم‌هزینه ساخت آفریقای جنوبیه که چندتا بازیگر آمریکایی هم توش بازی می‌کنن؛ احتمالاً هزینه‌اش نصف فیلم‌های معمولی شبکه SyFy هم نبوده. اما خب به اندازه پولی که براش می‌دی آش می‌خوری (البته امیدوارم رایگان تماشاش کرده باشی): کلی مار، لوکیشن‌های واقعی آفریقایی، یه موقعیت بقای تا حدی سرگرم‌کننده با بازیگرهای متوسط، یه جور شوخ‌طبعی ملایم و چندتا صحنه ترسناکِ قابل‌قبول. این نکته که بیشتر مارها واقعی به نظر می‌رسن تا جلوه‌های کامپیوتری (CGI)، به فیلم کمک کرده. اما متأسفانه در کل یه اثر خیلی معمولی و پیش‌پاافتاده‌ست. فکر کنم این هم بی‌تأثیر نیست که من کلاً مارهای واقعی رو خیلی ترسناک نمی‌دونم.
کرافورد (کارگردان/نویسنده) سعی کرده با یه سکانس مهمونی تیکی فضا رو شادتر کنه که توش گروه بی‌خیال همه‌چیز می‌شن و بعضی از زن‌ها شروع به رقصیدن می‌کنن. اما زن‌ها با اینکه بد نیستن، ولی جذابیت خاصی هم ندارن، هرچند کیت کانر در نهایت نظرم رو جلب کرد.
مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه‌ست و در آفریقای جنوبی فیلم‌برداری شده.
نمره: C/C-
GenerationofSwine (منتقد)
خب، وین کرافورد (Wayne Crawford) توی این فیلم بازی می‌کنه و اون همیشه به طرز عجیبی تماشاییه؛ از اون دست بازیگرهاییه که هیچ‌وقت خیلی معروف نشدن و کارنامه‌شون پر از فیلم‌های کم‌هزینه‌ست، اما حتی توی بدترین فیلم‌ها هم می‌تونن آدم رو سرگرم کنن.
با این حال، داستان توی آفریقا اتفاق می‌افته و این عجیبه، چون یه «جزیره مار» واقعی تو سواحل برزیل وجود داره و همین جزئیات ریزه که وقتی می‌شینم فیلم ببینم رو مخم می‌ره. یعنی برزیل به اندازه کافی لوکیشن عجیب و غریبی نبود که برای واقع‌گرایی بیشتر، داستان رو توی «ایلها د کیمادا گراند» بسازن؟ یا شاید افعی‌های سرنیزه‌ای اون‌قدری جذابیت نداشتن که تصمیم گرفتن کل ماجرا رو بکشن اون‌ور اقیانوس اطلس؟
با وجود این‌ها، این فیلم مثل «آناکوندا» نیست؛ از مارهای واقعی استفاده کردن و این برای من یه نکته مثبته. مارهای غول‌پیکر و مسخره بیشتر خنده‌دارن تا ترسناک، اما مارهای واقعی قشنگ روی فوبیای شدید من از مار (افیدیوفوبیا) دست می‌ذارن... حداقل برای من این‌طوری بود و فیلم‌برداری پر هرج‌ومرج فیلم هم دقیقاً همون حس هیجانی رو منتقل می‌کرد که وقتی تو واقعیت با یه مار روبرو می‌شم تجربه می‌کنم. خلاصه بگم، تماشای فیلم برام خیلی دلهره‌آور بود، با اینکه ملت مدام داد می‌زدن «آیا سمیه؟» در حالی که کاملاً تابلوی بود که اون مار یه کبراست.