دزدان دریایی کارائیب: نفرین مرواید سیاه
این داستان ماجراجویانه، سفر کاپیتان جک اسپارو (Jack Sparrow)، یک راهزن دریایی باهوش، و ویل ترنر (Will Turner)، یک آهنگر ماهر را دنبال میکند که در جستجوی الیزابت سوان (Elizabeth Swann) هستند. الیزابت، دختر فرماندار و عشق زندگی ویل، توسط کاپیتان باربوسای (Barbossa) ترسناک ربوده شده است. آنها نمیدانند که باربوسای خشن و زیرک دچار نفرین شده است. او و خدمه بزرگش تحت یک نفرین باستانی هستند و محکوم شدهاند که تا ابد نه زنده باشند و نه مرده؛ مگر اینکه یک قربانی خونی داده شود.
سال انتشار: 2003 کارگردان: Gore Verbinski ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Ted Elliott، Terry Rossio، Stuart Beattie امتیاز: 8.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آه، ولی تو درباره من شنیدی! خدمه مروارید سیاه دچار نفرینی غیرقابل تصور شدن و تنها راه شکستنش اینه که یک سکه آزتک گمشده رو به صندوقچه گنج برگردونن. سر راهشون دختر فرماندار، پسر بوتاسترپ ترنر و البته یک رفیق قدیمی به اسم کاپیتان جک اسپارو قرار دارن که خدمه مدتها پیش اون رو توی یک جزیره رها کرده بودن تا بمیره.
دیگه همه میدونن که «دزدان دریایی کارائیب» بر اساس یکی از وسایل بازی شهربازی دیزنی ساخته شده، اما با اینکه اون وسیله بازی ترن هوایی نیست، میشه گفت این فیلم قطعاً هست! یک ماجراجویی پرهیجان که تمام کلیشههای فیلمهای دزدان دریایی رو تو خودش جا داده و در هر لحظه جذابیتش رو بیشتر میکنه. توی این معجون، رمانس، کمدی و ماجراجوییهای خفن ریخته شده و کارگردان، گور وربینسکی (Gore Verbinski)، حتی موفق شده صحنههای ترسناک کوچیکی هم برای بچهها بذاره؛ نه اونقدر که شب خوابشون نبره، اما در حدی که یه لبخند مضطرب رو لبشون بیاره.
فیلم کاملاً تجاریه و توسط جری بروکهایمر (Jerry Bruckheimer) ساخته شده که استاد سرگرمیهای پر زرق و برقه، پس انتظار دیگهای هم نمیرفت. اما کمتر فیلم بلاکباستری در عصر جدید میتونه ادعا کنه که اینقدر خالصانه برای لذت بردن ساخته شده. دلیل اینکه این فیلم رقیب نداشت همینه؛ چون هدف خودش رو میشناسه و خودش رو جدی نمیگیره. تماشاگر اصلاً فریب نمیخوره، اونها دارن لذت میبرن چون خود فیلم و بازیگرهای فوقالعادهاش هم دارن کیف میکنن. جانی دپ (Johnny Depp) در نقش اسپارو داره بهترین دوران زندگیش رو میگذرونه؛ اون شخصیتش رو بر اساس حرکات عجیب کیت ریچاردز (Keith Richards) اسطوره گروه رولینگ استونز ساخته و جواب هم داده. کیرا نایتلی (Keira Knightley)، اورلاندو بلوم (Orlando Bloom)، جفری راش (Geoffrey Rush) و بقیه هم دقیقاً همون کاری رو کردن که ازشون خواسته شده بود: دیالوگها رو بگو و حالش رو ببر. دنبالههای بعدی یادشون رفت چی باعث شد قسمت اول اینقدر لذتبخش باشه و طنز رو فدای فضای تاریک و شخصیتپردازی کردن. حیف شد، اما حداقل این فیلم عالی رو داریم که هر وقت حالمون بد بود ببینیم و شارژ بشیم. «نفرین مروارید سیاه» از اول تا آخرش لذت خالصه. ۹/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
محبوبترین قسمت من در کل این سری. به نظر من هیچکدومشون به خوبی قسمت اول نشدن. فقط تلاش جک برای پس گرفتن کشتیاش، مروارید سیاه.
2023-07-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کاپیتان جک اسپارو (جانی دپ) بعد از اینکه توسط خدمهاش برکنار شده، با هیچی جز لباسهای تنش وارد پورت رویال میشه. اون دقیقاً زمانی میرسه که الیزابت (کیرا نایتلی) دختر فرماندار داره سعی میکنه از دست پیشنهاد ازدواج ناخواسته نورینگتون (Jack Davenport) فرار کنه. الیزابت خودش دلش پیش شاگرد آهنگر، یعنی ترنر (اورلاندو بلوم خوشتیپ اما کمی بیروح) گیر کرده که سالها پیش از حمله دزدان دریایی نجاتش داده بود. اسپارو میتونست شکار خوبی برای نورینگتون باشه، اما به لطف یه سیخ داغ، یه الاغ و کمی تردستی در دریا، اون و ترنر خیلی زود راهی اقیانوس میشن تا دنبال خدمه قدیمی جک و کشتی افسانهای مروارید سیاه بگردن!
اتفاقاتی که بعدش میافته، ماجراجوییهای پرسرعتیه که پر از جسارت و شمشیربازیه. دیالوگهای نیشدار و موسیقی متن حماسی کلاوس بادلت (Klaus Badelt) ما رو مدام در کارائیب از این طرف به اون طرف میبره. ستاره فیلم برای من قطعاً جفری راش هست. مردی که به ندرت ناامیدت میکنه و اینجا در نقش باربوسا، ترکیبی از ترس و طنز رو ارائه میده که باعث میشه داستان جون بگیره. فیلم یکم طولانیه و گاهی از ریتم میافته، اما بازیگرهای مکمل عالی هستن. جلوههای بصری درجه یکه و داستان واقعاً ارزش دیدن روی پرده بزرگ رو داره تا حق مطلب برای این روایتهای دریانوردی ادا بشه.