تروآ
سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد، در اواخر عصر برنز. دو ملت نوظهور پس از آنکه پاریس (Paris)، شاهزاده تروآ، هلن (Helen)، ملکه اسپارت را متقاعد میکند همسرش منلائوس (Menelaus) را ترک کند و با او به تروآ بیاید، با هم درگیر میشوند. پس از آنکه منلائوس متوجه میشود همسرش توسط تروآییها برده شده، از برادرش آگاممنون (Agamemnon) میخواهد تا برای بازگرداندن او کمکش کند. آگاممنون این موضوع را فرصتی برای کسب قدرت میبیند. بنابراین آنها با ۱۰۰۰ کشتی و ۵۰ هزار سرباز یونانی به سوی تروآ حرکت میکنند. یونانیها با کمک آشیل (Achilles) موفق میشوند با تروآییهای شکستناپذیر بجنگند، اما توسط هکتور (Hector)، شاهزاده تروآ، متوقف میشوند. کل فیلم به نمایش نبردهای آنها و پیشگوییهای سرنوشت در این اقتباس از اثر کلاسیک هومر، «ایلیاد»، میپردازد.
سال انتشار: 2004 کارگردان: Wolfgang Petersen ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Homer، David Benioff امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***«کجا تموم میشه؟» -- «هیچوقت تموم نمیشه.»***
اگه حماسه اساطیری «ایلیاد» هومر بر اساس یه داستان واقعی باشه، اون داستان به زیباترین شکل توی فیلم حماسی ولفگانگ پترسن (Wolfgang Petersen) یعنی «تروآ» (۲۰۰۴) به تصویر کشیده شده. به عبارت دیگه، منتظر «خداها» یا «الهههایی» مثل آتنا نباشید که یهو از غیب ظاهر بشن، چون «تروآ» یه تصویرسازی واقعگرایانه از جنگ تروآست. فراتر از اون، میشه گفت «تروآ» بهترین حماسه تاریخی شمشیر و صندل (Sword & Sandal) هست که تا حالا ساخته شده. هر فیلمی رو که بخواید اسم ببرید - از «اسپارتاکوس» و «بنهور» گرفته تا «شجاعدل» و «گلادیاتور» - «تروآ» از همهشون سرتره، یا حداقل به اندازه بهترینهاشون خوبه.
راجر ایبرت منتقد بزرگیه، اما نقد متوسطش درباره این فیلم کاملاً اشتباهه. اتفاقاً دلایلی که اون ازشون انتقاد کرده، همون دلایلی هستن که من به خاطرشون برای این فیلم احترام قائلم: اون شاکیه که چرا پترسن خدایان یونان رو حذف کرده و چرا بازیگرها نقششون رو مثل آدمهای واقعی بازی کردن نه مثل کاریکاتورهای افسانهای. هدف پترسن دقیقاً همین بود؛ نشون دادن جنگ واقعی تروآ که اسطوره هومر ازش الهام گرفته شده.
درباره بازی برد پیت (Brad Pitt) در نقش آشیل که خیلیها ازش انتقاد کردن، باید بگم من تا قبل از این فیلم اصلاً ازش خوشم نمیومد، اما اون اینجا توی نقش بزرگترین جنگجوی یونان عالی عمل کرده. شاید تنومندترین جنگجوی دنیا نباشه، اما مثل برق و باد سریعه، اعتماد به نفس بالایی داره و به شدت ماهره. اریک بانا (Eric Bana) هم در نقش هکتور فوقالعادهست؛ مردی که از جنگ خسته شده و فقط میخواد در آرامش کنار خانوادهاش زندگی کنه. تقابل این دو نفر بدون شک بهترین دوئل تنبهتن تاریخ سینماست.
نکته جالب فیلم اینه که شما واقعاً نمیدونید طرف کدوم جبهه رو بگیرید. وقتی آشیل و هکتور روبروی هم قرار میگیرن، من و همسرم نمیتونستیم تصمیم بگیریم طرفدار کدوم باشیم. شاید نکته فیلم همینه؛ نه یونانیها و نه تروآییها «خوب» یا «بد» مطلق نیستن. اونا فقط آدمهایی هستن که دارن میجنگن و همونطور که هکتور میگه، توی جنگ هیچ افتخار واقعی وجود نداره.
از نظر بصری هم فیلم خیرهکنندهست؛ ارتشهای عظیم، کشتیها و صحنههای نبرد واقعاً باابهت هستن. جلوههای ویژه هم برای زمان خودش عالیه و اصلاً مصنوعی به نظر نمیرسه. موسیقی متن جیمز هورنر (James Horner) هم که دیگه حرف نداره، مخصوصاً اون صدای طبلهای کوبنده موقع دوئل آشیل و هکتور.
حرف آخر: اگه دلتون یه فیلم حماسی و تاریخی میخواد، «تروآ» بهترین انتخابه. داستان از همون اول جذبتون میکنه و تا آخر اون ۲.۵ ساعت ولتون نمیکنه. نمره من: A+
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«مال توئه، بگیرش.» پاریس، شاهزاده تروآ، نه تنها با هلن، همسر منلائوس اسپارتی رابطه داره، بلکه اون رو وسوسه میکنه تا باهاش به تروآ بیاد. همین موضوع به آگاممنون که تشنه قدرت و سلطه بر دنیاست، بهونه لازم برای جنگ با تروآ رو میده. این وسط آشیل، قهرمان اسپارت و هکتور، قهرمان تروآ که دو تا از بزرگترین جنگجوهای تاریخ هستن، روبروی هم قرار میگیرن.
فیلم «تروآ» با بودجه ۱۷۵ میلیون دلاری، اون شاهکار بینقصی که باید میشد نیست، اما یه اثر تماشاییه که توی نسخه طولانی (Director's Cut) به یه نمونه خوب توی ژانر خودش تبدیل میشه. مشکلات فیلم از همون اول مشخصه؛ انتخاب برد پیت برای نقش آشیل انگار فقط بر اساس قیافه بوده. بدن روفرم و نماهای نزدیک جذاب از یه نفر جنگجو نمیسازه، و با اینکه پیت بازیگر خوبیه، اما این نقش یه مقدار براش سنگین بود. دیان کروگر در نقش هلن هم شخصیتپردازی ضعیفی داشت و اورلاندو بلوم هم که نقش پاریسِ زنباره و ترسو رو بازی میکرد، زیر سایه بقیه بازیگرها گم شده بود.
مشکل دیگه روایت نامتوازن داستانه. پترسن انگار گیج شده بود که چطور جنگ تروآ رو خلاصه کنه و همزمان روی دو قهرمان اصلی تمرکز داشته باشه. اینکه بازی درخشان اریک بانا در نقش هکتور از بین این آشفتگی بیرون میزنه، فقط نشونه توانایی خود باناست. اما نکات مثبت فیلم هم کم نیستن؛ آگاممنون با بازی برایان کاکس خیلی خوب از آب دراومده. صحنههای نبرد پر از انرژی و هیجان هستن و دوئل هکتور و آشیل هم طراحی فوقالعادهای داره. جلوههای ویژه هم، مخصوصاً صحنه نزدیک شدن کشتیها به تروآ، خیلی تاثیرگذار و سرگرمکنندهست. در نهایت، «تروآ» شاید بینقص نباشه، اما قطعاً سرگرمتون میکنه. ۷/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم طولانیه، ولی ارزش دیدن رو داره. خلاصه بگم که از «تروآ» لذت بردم. جالبه که فیلمنامه رو دیوید بنیاف (David Benioff) نوشته. فیلم قطعاً مشکل ریتم و سرعت روایت داره، اما حداقل برای من خیلی آزاردهنده نبود. موسیقی متن یه کم ضعیفه، ولی تیم بازیگری فوقالعادهست، حتی اگه همه بازیها در سطح عالی نباشن. برد پیت و اریک بانا با اینکه سرگرمکننده بودن، اما یه جاهایی بازیشون خشک به نظر میرسید. اورلاندو بلوم و شان بین هم به نظرم از نظر بازیگری پتانسیل بیشتری داشتن که ازشون استفاده نشد. کلی چهره آشنای دیگه هم توی فیلم هست، از پیتر اوتول گرفته تا برندان گلیسون و رز بیرن. یه تیم بازیگری کامل! صحنههای اکشن و نبردها خیلی خوب ساخته شدن و باعث میشن فیلم از تکوتا نیفته. با اینکه خیلی طول میکشه تا به اون اتفاق معروفی که همه منتظرشیم (اسب تروآ) برسیم، ولی وقتی میرسیم واقعاً عالیه. در کل به عنوان یه فیلم، به نظرم خیلی خوب بود.
2020-11-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه مدت طول کشید، ولی بالاخره برد پیت (Brad Pitt) توی چند تا فیلم عالی بازی کرد. این فیلم و «خشم» (Fury) بهترین کارهای کارنامه هنریش تا الان هستن. اینجا ما با یکی از «باورپذیرترین» و «غیر هالیوودیترین» نگاهها به ایلیاد و جنگ تروآ روبرو هستیم. شخصیتها خیلی شبیه به واقعیت (اگه واقعاً وجود داشته باشن) هستن و انگیزههاشون خیلی خوب توضیح داده شده. جدا از چند مورد جزئی، ما توضیحات خیلی منطقی برای تمام اتفاقات ثبت شده میبینیم، بدون اینکه مثل هومر بیش از حد پیازداغش رو زیاد کنن. این فیلم به راحتی و بدون شک، هیجانانگیزترین و بهترین تصویرسازی از جنگ تروآ هست که تا حالا یه استودیوی بزرگ ساخته.
2023-04-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، از کجا شروع کنیم؟ نکته مثبتش اینه که این فیلم یکی از هوشمندانهترین استفادهها از جلوههای ویژه (CGI) توی یه درام تاریخی بود. فیلم عظمت حماسی خوبی داره؛ صحنههای نبرد دریایی خیلی باکلاس ساخته شدن و توجه به جزئیات توی لباسها و وسایل صحنه عالیه. اما متأسفانه بازیها اصلاً با هم هماهنگ نیستن. مثل تیم فوتبال هلند توی دهه ۸۰، کلی ستاره داریم ولی هماهنگی بینشون کمه. پیتر اوتول به نقش پریام ابهت داده، اما بقیه بازیگرها انگار فقط دارن سعی میکنن با یه فیلمنامه تیکهتیکه و کارگردانی نهچندان قوی کنار بیان. به عنوان یه فیلم ماجراجویی، اونقدرها که میگن بد نیست، ولی قطعاً باید روی شخصیتپردازی بیشتر کار میشد. برایان کاکس در نقش آگاممنون افتضاحه؛ برد پیت و مخصوصاً اریک بانا به طرز عجیبی خشک بازی میکنن؛ اورلاندو بلوم و گرت هدلند هم انگار فقط برای جذابیت ظاهری اونجا هستن. این داستانی بود که میتونست باعث افتخار سیسیل بی. دمیل بشه، اما فکر کنم اگه اون این فیلم رو میدید، وسطش خوابش میبرد...
2023-09-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم تروآ (۲۰۰۴) به کارگردانی ولفگانگ پترسن، یه تصویر سینمایی عظیم از جنگ افسانهای تروآست که از ایلیاد هومر الهام گرفته شده. فیلم به تمهای عمیقی مثل قدرتطلبی در برابر حسادت، تقابل طمع و غرور، و تضاد بین هوش و ایمان کورکورانه میپردازه. همچنین نگاه جالبی به نقش اعتقادات مذهبی داره که توی این دیالوگ موندگار خلاصه شده: «خدایان به ما حسادت میکنن چون فانی هستیم. همهچیز چون محکوم به فناست، زیباتره.»
فیلم تیم بازیگری درخشانی داره؛ برد پیت در نقش آشیل، اریک بانا در نقش هکتور نجیب، اورلاندو بلوم در نقش پاریس سادهلوح و برایان کاکس در نقش آگاممنون جاهطلب. هر بازیگر به نقش خودش عمق داده، حتی اگه بعضی شخصیتها به خاطر ابعاد بزرگ داستان، فرصت کافی برای پردازش کامل نداشتن. درسته که تغییراتی نسبت به منبع اصلی وجود داره، اما این توی اقتباسهای سینمایی اجتنابناپذیره. با اینکه نبود خدایان یونان ممکنه طرفدارای سرسخت کتاب رو ناامید کنه، اما فیلم با روایت انسانمحور و بار احساسیاش این خلاء رو پر کرده. تروآ فقط یه فیلم جنگی نیست، بلکه مطالعهای درباره جاهطلبی انسان، مرگ و تلاش برای موندگار شدنه. با وجود تمام نقصها، این فیلم هنوز هم بین تماشاچیها محبوبه و ترکیبی از بازیهای قوی، عمق تماتیک و ارزشهای تولید خیرهکننده، اون رو به تجربهای تبدیل کرده که ارزش دوباره دیدن رو داره.