ون هلسینگ
ون هلسینگ (Van Helsing) در جهان است تا تمام شرارتها را از بین ببرد، حتی اگر همه با او موافق نباشند. واتیکان این شکارچی هیولا و متحدش، کارل (Carl) را به ترانسیلوانیا میفرستد. آنها به این سرزمین فرستاده شدهاند تا جلوی کنت دراکولای قدرتمند را بگیرند. در آنجا، آنها با یک پرنسس کولی به نام آنا والریوس (Anna Valerious) متحد میشوند که مصمم است با نابود کردن خونآشام، به نفرین باستانی خانوادهاش پایان دهد. آنها فقط نمیدانند چطور باید این کار را انجام دهند!
سال انتشار: 2004 کارگردان: Stephen Sommers ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Stephen Sommers امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***یه سرگرمی هیولایی، بلاکباستری، احمقانه و باحال***
با اینکه استیون سامرز (Stephen Sommers) نویسنده و کارگردان، با فیلم «مومیایی» سال ۱۹۹۹ به یه موفقیت غیرمنتظره رسید، اما توی دنبالهاش یعنی «بازگشت مومیایی» سال ۲۰۰۱ زیادهروی کرد؛ فیلمی که نمونه بارز آشغالهای بلاکباستری مدرنه که پر از انفجار و اتفاقات «هیجانانگیز» هستن، اما به طرز عجیبی حوصلهسربرن. مشکل فیلم «ون هلسینگ» سال ۲۰۰۴ هم همینه، هرچند به اون بدی نیست.
داستان: در سال ۱۸۸۷، ون هلسینگ (Hugh Jackman) با آنا (Kate Beckinsale) در ترانسیلوانیا متحد میشه تا با دراکولا، سه عروس زیبا اما وحشیش، هیولای فرانکنشتاین، گرگینهها، بچههای خونآشام و غیره بجنگه. خیلی طول نمیکشه که بیننده متوجه میشه نباید «ون هلسینگ» رو خیلی جدی بگیره. این فیلم یه جورایی ادای احترام یا پارودی فیلمهای کلاسیک هیولایی کمپانی یونیورسال هست و فقط یه ذره جدیه. تصور کنید فیلم «دراکولای برام استوکر» (۱۹۹۲) رو با هیجانهای اغراقآمیز «ایندیانا جونز» و حالوهوای پارودیهای کلاسیک مثل «اتفاق خونآشامی» (۱۹۷۱) یا «فرانکنشتاین جوان» (۱۹۷۴) ترکیب کنید؛ این میشه یه توصیف خوب از این فیلم.
فیلم ظاهر خوبی داره، اما جلوههای ویژه کامپیوتریش (CGI) خیلی زیاده و بعضی از هیولاها مثل آقای هاید و گرگینهها واقعاً کارتونی به نظر میرسن. بقیه مثل عروسهای خونآشام پرنده و هیولای فرانکنشتاین ظاهر نسبتاً خوبی دارن. مثل «بازگشت مومیایی»، این فیلم هم با وجود همه اتفاقات پرجنبوجوش، به طرز عجیبی خستهکننده است. خوشبختانه، نشانههای ارزشمندی از عمق شخصیتها دیده میشه، مثلاً در مورد هیولای فرانکنشتاین و آنا. کاش این بخشها بیشتر بود. صحبت از آنا شد، کیت بکینسیل قطعاً یکی از نقاط قوت فیلمه؛ اون با لباسهای چسبون و چکمههای بلندش که ظاهراً برای اواخر قرن نوزدهم مناسبه، در تمام طول فیلم خیرهکننده به نظر میرسه (این رو به عنوان کسی میگم که حتی طرفدار بکینسیل هم نیست). جوزی ماران و النا آنایا هم در نقش دو تا از عروسهای دراکولا، یعنی ماریشکا و آلیرا، چشمگیر هستن. لازم به گفتن نیست که در بخش بازیگرهای زن، کار عالی بوده.
در طرف دیگه، جکمن یه بازیگر نقش اول مردِ عالی و باجذبه است که برای این نقش ساخته شده. ریچارد راکسبورگ (دراکولا)، دیوید ونهام (کارل)، کوین جی اکانر (ایگور) و شولر هنسلی (هیولای فرانکنشتاین) همگی سرگرمکننده یا موثر هستن. اما در نهایت، «ون هلسینگ» به سختی میتونه از محدودیتهای چیزی که هست فراتر بره: یه بلاکباستر مدرن، بزرگ و احمقانه با تمام زرقوبرقهای اغراقآمیزش. با توجه به ۱۶۰ میلیون دلاری که خرجش شده، باید یا میتونست بهتر از این باشه. داستان به زمان بیشتری برای نفس کشیدن و هیجانِ مداومِ کمتری نیاز داشت. فیلم با زمان ۲ ساعت و ۱۱ دقیقه هم زیادی طولانیه. با این حال، از «بازگشت مومیایی» بهتره و اگه توی مود اینجور فیلمها باشید، اونقدر چیزهای خوب داره که ارزش دیدن داشته باشه.
فیلم در جمهوری چک، رم و پاریس فیلمبرداری شده و کارهای استودیویی هم در کالیفرنیای جنوبی و اورلاندو فلوریدا انجام شده. نمره: -B یا +C
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه اکشنِ جنونآمیز! «ون هلسینگ» رو استیون سامرز نوشته و کارگردانی کرده. بازیگرایی مثل هیو جکمن، کیت بکینسیل، ریچارد راکسبورگ و بقیه توش بازی میکنن. موسیقی از آلن سیلوستری و فیلمبرداری هم کار آلن داویو هست. ون هلسینگ (Jackman)، شکارچی مشهور هیولا، به ترانسیلوانیا فرستاده میشه تا جلوی نقشه شیطانی کنت دراکولا (Roxburgh) رو که شامل هیولای فرانکنشتاین و مرد گرگنما میشه، بگیره.
خب، منتقدای حرفهای حسابی از خجالت فیلم دراومدن و یه شکست تجاری محسوب میشه. اما با وجود اینها، به یه دلیلی توی سایتهای بزرگ فیلم، نمرههایی بالاتر از حد متوسط داره. این فیلم بازار خودش رو پیدا کرد (و هنوز هم داره)؛ مثل یه ویدیو موزیک طولانی شبکه MTV میمونه، یه جور بازی و سرگرمی پر هرجومرج هیولایی به سبک اپرای راک. فیلم پر از جلوههای ویژه است، که البته چیز دهنپرکنی نیست چون خیلی سرهمبندیشده و ضعیف هستن، و دیالوگها هم گاهی مثل بعضی از لهجههای فیلم، آدم رو به لرزه میاندازه! با این حال، هنوز هم یه سواری هیجانانگیزه؛ از اون فیلمهایی که باید کمربندت رو ببندی و باهاش همراه بشی تا در کنار بازیگرهای جذاب با لباسهای گوتیک و محیطهای شیطانی قدیمی وقت بگذرونی. قطعاً پر سر و صدا و پر زرقوبرقه، و گاهی هم چیپ و پیشپاافتاده میشه، اما برای کسایی که دنبال یه کشتوکشتار فانتزی برای فرار از واقعیت هستن، لذتبخشه. ۵ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**ون هلسینگ لایق این نیست که انقدر زود فراموش بشه و باید برای ماجراجوییهای سرگرمکننده بیشتر، دوباره زنده بشه.**
چرا مردم دوست دارن از چنین فیلم لذتبخشی متنفر باشن؟ «ون هلسینگ» خیلی بیشتر در ژانر ماجراجویی قرار میگیره تا ترسناک، اما هنوز هم کمی از حالوهوای یه فیلم ترسناک رو داره. تأثیر استیون سامرز رو میشه در تمام فیلم حس کرد، با همون جذابیتی که فیلم «مومیایی» (۱۹۹۹) رو اونقدر عالی کرد. «ون هلسینگ» خیلی از هیولاهای کلاسیک یونیورسال رو نشون میده و در عین حال یه دنیای مشترک میسازه که باید بیشتر از یک بار بهش پرداخته میشد. با حضور اسمهای بزرگی مثل هیو جکمن و کیت بکینسیل، جلوههای ویژه بلاکباستری، لحظات شاد و خندهدار، و تمام ماجراجوییهایی که آدم میتونه آرزو کنه، این فیلم لایق عشق خیلی بیشتر و تحقیر خیلی کمتریه. مطمئناً فیلم بینقصی نیست، اما تلاش خیلی بهتری برای ساختن یه «دنیای هیولایی» مشترک نسبت به فیلم «مومیایی» تام کروز (۲۰۱۷) بود و حقش بیشتر از اینها بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ببخشید، ولی این فیلم کلاً شلمشورباست! معجونی از افسانهها و اسطورهها که خیلی شلوول به این شکارچی مشهور خونآشام وصل شدن و اصلاً با هم جور درنمیان. دکتر جکیل، مستر هاید، ویکتور فرانکنشتاین و هیولاش، همگی با کنت دراکولا رقابت میکنن تا توجه هیو جکمن رو جلب کنن که توی نقش اصلی واقعاً بیروح بازی میکنه. کیت بکینسیل هم یه جورایی نقش خودش در فیلم «دنیای مردگان» (Underworld) رو بازسازی کرده و شده دستیار بزنبهادرِ قهرمان. فیلم پر از اکشنه اما سکانسها بیش از حد طولانی میشن، فیلمنامه کلیشهایه، جلوههای ویژه اصلاً خوب نیست و تلاشها برای شوخی و طنز هم اصلاً جواب نداده.
2023-09-04