من، ربات
در سال ۲۰۳۵، دل اسپونر (Del Spooner)، کارآگاه جنایی اداره پلیس شیکاگو که از تکنولوژی بیزار است، مسئول رسیدگی به پرونده خودکشی ظاهری دکتر آلفرد لنینگ (Dr. Alfred Lanning)، دانشمند برجسته علم رباتیک میشود. اسپونر که به انگیزه این خودکشی مشکوک است، در جریان تحقیقات خود به شبکهای از اسرار و برنامههای پنهان در شرکت USR (رباتیک ایالات متحده) پی میبرد و به وقوع قتل مشکوک میشود. او نمیداند که این تحقیقات، او را به کشف تهدیدی بزرگتر برای بشریت سوق خواهد داد.
سال انتشار: 2004 کارگردان: Alex Proyas ژانر: Action، Mystery، Sci-Fi نویسندگان: Jeff Vintar، Akiva Goldsman، Isaac Asimov امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم I, Robot (۲۰۰۴) هنوز هم جایگاه خودش رو توی ژانر علمی-تخیلی حفظ کرده؟ این فیلم طرفدارایی داره که خوشبختانه نذاشتن بین فیلمهای بلاکباستریِ ضعیفِ علمی-تخیلی گم بشه. یادمه موقع اکران فیلم، خیلیا شک داشتن که آیا ویل اسمیت (Will Smith) میتونه از پس این نقش بربیاد یا نه؟ طرفدارای آیزاک آسیموف (Isaac Asimov) هم نگران بودن که نکنه به میراثش توهین بشه و از این حرفها. واقعیت اینه که I, Robot ترکیبی از ایدههای علمی-تخیلیه؛ از پیشنهادهای آسیموف گرفته تا رمان ایاندو بایندر (Eando Binder) با همین نام. این ترکیب در نهایت یه فیلم پلیسی با تم توطئههای علمی-تخیلی بهمون میده که اگه به عنوان یه اثر سرگرمکننده و پاپکورنی بهش نگاه کنید، واقعاً جذابه.
بعد از اینکه بعد از یک سال دوباره دیدمش، فهمیدم هنوز هم به عنوان یه اثر شسته و رفته توی این ژانر حرف برای گفتن داره و محتوای متفکرانهای توش هست. الکس پرویاس (Alex Proyas) با کارگردانی هوشمندانهاش، یه معمای آیندهنگرانه رو خیلی خوب پیاده کرده و ویل اسمیت هم خیلی راحت از پس نقش اکشن و سرگرمکنندهاش براومده. اما موفقیت اصلی فیلم (جدا از داستان)، بازی آلن تودیک (Alan Tudyk) در نقش شخصیت کامپیوتری «سانی» (Sonny) هست؛ صداپیشگی و حرکات انسانی اون به زیبایی زنده شده و تماشاش واقعاً لذتبخشه. جلوههای بصری عالی (که نامزد اسکار هم شد)، داستان خوب، اکشن پرانرژی و بازیهای فراتر از انتظار (هرچند بریجیت مویناهان گاهی در نقش یه دانشمند خیلی متقاعدکننده نیست)، باعث شده این فیلم یه سرگرمی کامل برای کسی باشه که دنبال یه اثر مطمئن و جذاب میگرده. ۷.۵/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ویل اسمیت (Will Smith) نقش آدمهای پارانوئید و بدقلق رو خیلی خوب بازی میکنه. البته کلاً هر نقشی بهش بدن رو عالی درمیاره. این فیلم تصویری از آیندهست که همهمون انتظار داریم اتفاق بیفته؛ آیندهای که انگار توش فقط رباتها آدمهای خوبی هستن!
2023-05-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ویل اسمیت نقش پلیسی رو بازی میکنه که از هوش مصنوعی متنفره؛ اونم در حالی که بخش بزرگی از بدنش بعد از یه تصادف رانندگی، از پروتزهای پیشرفته ساخته شده. وقتی یکی از مدیرای بزرگترین شرکت تولید ربات دنیا خودکشی میکنه، اون مسئول پرونده میشه و خیلی زود توطئهای برای به زانو درآوردن بشریت کشف میکنه. فیلم I, Robot یه نمایش هوشمندانه از اینه که چطور هوش مصنوعی میتونه دنیا رو بگیره؛ اونم بیشتر با سوءاستفاده از بیتفاوتی آدمها، اعتیادمون به راحتی و وابستگی به تکنولوژی. اسمیت و بریجیت مویناهان (Bridget Moynahan) - و آلن تودیک در نقش «سانی»، ربات سرکشی که برای لو دادن این توطئه طراحی شده - بازیهای سرگرمکننده و خوبی دارن. در کل دو ساعت فیلم خوشساخت، شیک و با ریتم تنده.
2023-09-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم I, Robot محصول ۲۰۰۴ یه تجربه اکشن علمی-تخیلی حسابی به آدم میده. از نظر بصری نسبت به زمان خودش واقعاً عالیه؛ تصویرسازی شیکاگو در آینده و طراحی رباتها خیلی خوب انجام شده. کارگردانی الکس پرویاس یه فضای سرد و تاریک ایجاد کرده که کاملاً با ایده اصلی فیلم یعنی «آیا رباتها دارن علیه ما میشن؟» همخوانی داره. ویل اسمیت بازی سرگرمکنندهای داره، هرچند تنفر شخصیتش از رباتها یه کم اغراقآمیزه. فیلمنامه یه جاهایی لنگ میزنه و حفرههای داستانی داره، و به نظرم میتونستن قوانین آسیموف رو خیلی عمیقتر بررسی کنن. با این حال، سکانسهای اکشن باحالن و ریتم فیلم آدم رو خسته نمیکنه. برای من، طراحی صدا و موسیقی متن هم به جذابیت فیلم اضافه کرد، مخصوصاً توی صحنههای اکشن رباتها. در کل یه فیلم پاپکورنی خوبه که هدفش سرگرم کردنه و توی این کار هم موفقه. درسته که نقصهایی داره و اقتباس کاملی از داستانهای آسیموف نیست، اما اگه دنبال یه فیلم اکشن با جلوههای ویژه باحال هستید، ارزش دیدن داره. از اون فیلمهاییه که میتونی بشینی پاش و بدون اینکه زیاد به مغزت فشار بیاری، ازش لذت ببری.
2025-02-21