Adam & Evil
پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، هشت دوست تصمیم می‌گیرند این مناسبت را در یک کمپینگ در دریاچه نید با نوشیدنی و رابطه جنسی جشن بگیرند. آن‌ها گم می‌شوند و در یک کافه توقف می‌کنند تا آدرس بپرسند. یکی از پسرها توسط همسر هوس‌ران کلانتر محلی وسوسه می‌شود، در حالی که گروه توسط دو مزاحم از مدرسه خود تعقیب می‌شوند. پس از رسیدن به دریاچه، آن‌ها یکی پس از دیگری توسط یک قاتل کشته می‌شوند و بازماندگان تلاش می‌کنند حدس بزنند قاتل کیست.
سال انتشار: 2004 کارگردان: Andrew Van Slee ژانر: Horror نویسندگان: Andrew Van Slee امتیاز: 3.2نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_یه اسلشر ارزان‌قیمت از نوع «کلبه‌ای در جنگل» در شمال غربی بزرگ_**
هشت تا فارغ‌التحصیل دبیرستانی و دو تا همراه از اورگان راهی دریاچه نید میشن تا جشن بگیرن، اما خیلی زود می‌فهمن که یه قاتل دیوانه تو منطقه پرسه می‌زنه. و اینجاست که بلبشو شروع میشه.
فیلم «آدم و شیطان» (Adam & Evil - 2004) نقیضه یا مسخره‌بازی اسلشرهای نوجوان‌پسند نیست، اما بازی‌های اگزجره و اوراکت (به‌خصوص اریکا سرا (Erica Cerra) در نقش ایوان در یکی از صحنه‌ها) توش دیده میشه. کم‌بودجه بودن فیلم رو میشه از جلوه‌های ویژه نسبتاً ضعیف و چیپ صحنه افتتاحیه فهمید، اما اون‌قدرها هم بد نیستن. آمار دقیقی پیدا نکردم، اما بعید می‌دونم ساختش بیشتر از ۱۵۰ هزار دلار خرج برداشته باشه؛ با این حال، اگه بتونید با مشکلات بودجه ناچیزش (مثل بازی‌های نه‌چندان خوب) کنار بیاید، به عنوان یه اسلشر سنتیِ جنگلی کارش رو راه می‌ندازه.
گرچه به خوبیِ فیلم‌های «شمارش اجساد» (Body Count) یا «لبه تبر» (Edge of the Axe) نیست، اما حداقل به اندازه «آخرین وحشت» (The Final Terror) یا «وحشت در تن‌کیلر» (Terror at Tenkiller) سرگرم‌کننده‌ست و از فیلم‌هایی مثل «شکار» (The Prey)، «برسرکر» (Beserker)، «دیوانه» (Madman) و مخصوصاً فیلم ضعیف «به جنگل نرو» (Don't Go in the Woods) سرتره.
حداقل ۱۳ تا شخصیت داریم که ۱۰ تاشون فارغ‌التحصیل دبیرستان هستن، واسه همین سخته اسم‌هاشون یادتون بمونه. با این حال، دکورهای جنگل، نورپردازی شب و صداگذاری همگی خوب و حرفه‌ای کار شدن. موسیقی‌های باحال و راک هم توی موسیقی متن فیلم هست که توسط نویسنده/کارگردان اندرو ون اسلی (Andrew Van Slee)، ناتاشا ثیرسک (Natasha Thirsk)، گروه دِ دِرت‌میتس (The Dirtmitts) و بورن اگینست کریستینز (Born Against Christians) اجرا شدن.
فیلمنامه هم بد نیست و به نظرم پایان‌بندی و فاش شدن هویت قاتل خوب دراومده. البته که این نوجوان‌ها مثل بقیه بچه‌های عشقِ مهمانی رفتار می‌کنن، اما مگه واقعیت غیر از اینه؟ (خودم چند بار کنار همچین اکیپ‌هایی کمپ زدم). واقعاً واقع‌گرایانه‌تر بود اگه توی کمپینگ درباره فیزیک کوانتوم یا الهیات عمیق بحث می‌کردن؟
همسر بلوند و دلباز کلانتر (با بازی آلیسون وارنیکا (Allison Warnyca)) بین زن‌های فیلم بیشتر به چشم میاد، اما بقیه دخترهای ۱۸ ساله خیلی شبیه هم هستن (تیپ بدنی لاغر یکسان، قد یکسان، همگی سفیدپوست). حالا که صحبت از این شد، فیلم به قضیه «تنوع نژادی» پوزخند می‌زنه، چیزی که ممکنه برای بعضی‌ها خوشایند باشه و برای بعضی دیگه توهین‌آمیز. به نظر من توهین‌آمیز نیست؛ نصف اوقات واقعیت همینه.
مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه‌ست و کاملاً در ونکوور فیلمبرداری شده.
نمره: -B یا +C