Dawn of the Dead
آنا به خانه آرام خود در حومه شهر بازمیگردد، اما صبح روز بعد با صحنهای وحشتناک روبرو میشود؛ همسرش توسط همسایهای که به زامبی تبدیل شده، مورد حملهای وحشیانه قرار میگیرد. در میان آشوب و هرجومرج محلهای که زمانی زیبا بود، آنا فرار میکند و با یک افسر پلیس به نام کنت (Kenneth) و گروهی دیگر از بازماندگان همراه میشود. آنها تصمیم میگیرند برای نجات جان خود در مرکز خرید متروکه «کراسرودز» پناه بگیرند. اما وقتی ذخایر آذوقه رو به اتمام میرود و بازماندگان دیگری که به دام افتادهاند نیاز به کمک پیدا میکنند، گروه متوجه میشود که نمیتوانند تا ابد در مرکز خرید بمانند و نقشهای برای فرار طراحی میکنند.
سال انتشار: 2004 کارگردان: Zack Snyder ژانر: Horror نویسندگان: George A. Romero، James Gunn امتیاز: 7.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بیخیال پسر، حتماً شنیدی که کشیش درباره مرگ و زندگی چی میگفت. طرفدارای جورج رومرو (George Romero) بدترین ترسها رو داشتن؛ اینکه یکی دیگه از فیلمهای سهگانه مقدس زامبیمحور اون قراره بازسازی بشه، اونم با اینکه بازسازی «شب مردگان زنده» اصلاً افتضاح نبود. اما معلوم شد که این ترسها بیمورد بوده، چون زک اسنایدر (Zack Snyder) و تیمش یکی از بهترین بازسازیهای ژانر وحشت رو ساختن.
داستان همون مسیر نسخه فوقالعاده رومرو رو میره؛ یه اپیدمی مرموز باعث شده مردم به زامبیهای نامرده تبدیل بشن که با گاز گرفتن، بیماری رو به بقیه منتقل میکنن. یه گروه کوچیک از بازماندهها خودشون رو به مرکز خرید کراسرودز میرسونن و اونجا سنگر میگیرن تا جلوی گلههای زامبی دووم بیارن، اما درگیریهای داخلی گروه رو تهدید میکنه و اونا میدونن که نمیتونن تا ابد اونجا بمونن.
فیلم از همون اول یقه آدم رو میگیره؛ یه افتتاحیه طوفانی و وحشتناک که به یه اندازه غم و ترس رو به جونت میندازه. همچنین بهمون نشون میده که این زامبیها با زامبیهای رومرو فرق دارن؛ این لعنتیها میتونن بدوئن، اونم خیلی سریع! بعد از کلی آشوب و خونریزی، معرفی بازماندهها انجام میشه و فیلم وارد یه فضای عالی از روابط گروهی میشه؛ جایی که مردانگی و هوش با حماقت روبرو میشه و همزمان لحظات شیطانی کوچیکی در پسزمینه جریان داره.
چیزی که فیلم رو واقعاً بالا میبره، تمرکز روی بازماندههاست؛ اینکه هر کدوم چطور به این وضعیت واکنش نشون میدن. مشخصه که روی فیلمنامه (نوشته جیمز گان) حسابی فکر شده. روند طبیعی اینجور فیلمها میطلبه که لحظات ترسناک داشته باشن و اسنایدر خیلی ماهرانه هر جا که لازم بوده این صحنهها رو جا داده که هم ترسناکن و هم واقعاً آدم رو ناراحت میکنن. حضور افتخاری چندتا از بازیگرای نسخه اصلی هم برای طرفدارای رومرو جذابه. تیم بازیگری هم عالیه، مخصوصاً سارا پلی (Sarah Polley) که خیلی خوب از پس نقش براومده. این یه بازسازییه که هویت مستقل خودش رو داره ولی در عین حال به منبع الهامش هم ادای احترام میکنه. هر دو مورد رو هم عالی انجام داده! این اتفاق توی ژانر وحشت خیلی نادره. ۸ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم عالی که حتماً دوباره میبینمش و قطعاً پیشنهادش میکنم. البته اگه طرفدار زامبی نیستید، احتمالاً اصلاً سراغ این فیلم نمیاید. بعدش هم که اون بحث همیشگی درباره نحوه انتقال عفونت (که اینجا کلاسیکه و با گاز گرفتنه) و زامبیهای کند در مقابل سریع (توی این فیلم سریع هستن) پیش میاد. کلاً میخوام بگم همیشه یه عده هستن که سر این چیزا بحث کنن و نذارن از فیلم لذت ببریم!
تیم بازیگری خیلی خوبه: مخصوصاً وینگ ریمز (Ving Rhames)، سارا پلی و جیک وبر. هزینه تولید فیلم کاملاً به چشم میاد؛ نه فقط برای اجاره کردن یه مرکز خرید و داغون کردنش، بلکه حتی توی جلوههای ویژه زامبیها. صحنههای با مقیاس بزرگ فوقالعاده به نظر میرسن و جزئیات مربوط به عفونتهای مختلف واقعاً تماشاییه. و البته، کلی صحنه تیراندازی باکیفیت (صداگذاری عالیه) و کشتن زامبیها برای کسایی که فقط دنبال اکشن هستن وجود داره.
با اینکه فیلم رگههایی از طنز خوب (و گاهی سیاه) داره، ولی اصلاً شبیه فیلم «بدنهای گرم» (Warm Bodies) نیست. طبیعتاً حضور زامبیها و شرایط آخرالزمانی و نبود قانون، فرصت خوبی برای بحثهای فلسفی درباره معنای زندگی و رفتار آدما میده، اما این فیلم بیشتر روی جنبههای استراتژی بقا تمرکز داره. اگه بخوام ایرادی بگیرم، شاید این باشه که اکثر کاراکترها نسبتاً لایق و کاربلد هستن، واسه همین فیلم از فرمول کلیشهای که شخصیتها باید سوتی بدن تا داستان جلو بره فاصله میگیره؛ در عوض فقط یه طوفان بیپایان و ناامیدکننده از اتفاقات بد براشون میافته که راستش رو بخواید، یه جورایی تازگی داره. این احتمالاً یکی از محبوبترین فیلمهای زامبی منه، با اینکه اصلاً از زامبیهایی که میدُوَن خوشم نمیاد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عالی، عالی! از همون اولین باری که دیدمش عاشقش شدم. کلی زامبی و کلی کشتوکشتار. به نظر من یکی از بهترین فیلمهای زامبیمحوریه که تا حالا ساخته شده.
2023-05-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه فیلم کمهزینه، ولی جایی که همه سعی کردن بهترین خودشون رو ارائه بدن.**
کلاً از فیلمهای زامبیمحور خوشم نمیاد، هرچند این اواخر چندتایی دیدم. اینم یکی از اونا بود. کاراکترها یهو وسط یه آخرالزمان کامل پرت میشن که آدما تبدیل به زامبیهایی میشن که کسی نمیدونه چطور باید کشتشون. قهرمان داستان یه پرستار جوونه که همون اول کل خانوادهش رو از دست میده و همین باعث میشه سریع باهاش همدلی کنیم. از اونجا به بعد، امیدواریم که نجات پیدا کنه و بازماندههای دیگه رو پیدا کنه تا با هم متحد بشن؛ اتفاقی که وقتی به مرکز خرید میرسه میافته.
زک اسنایدر کارگردانی این فیلم رو بر عهده داره و یه داستان خیلی حرفهای و خوشساخت تحویل میده که با یه روایت متقاعدکننده و منسجم مخاطب رو جذب میکنه. فیلم در واقع بازسازی اثر جورج ای. رومرو هست، اما واقعاً ارزشش رو داره که بدون مقایسه و به عنوان یه اثر مستقل دیده بشه. از نظر فنی، تدوین فیلم خوب بود و دکور، لباس و گریمهای خوبی داشت. ریتم فیلم هم مناسبه و آدم رو خسته نمیکنه.
البته کلیشههای واضح و سوتیهای منطقی هم وجود داره؛ مثلاً اینکه چطور بعضی چیزا هیچوقت قطع نمیشن (آب لولهکشی، برق و غیره)، ولی من از این مشکلات چشمپوشی کردم. بازیگرا اسمهای خیلی گندهای ندارن، شاید تصمیم عمدی بوده که از بازیگرای کمتر شناخته شده استفاده کنن تا مردم راحتتر باهاشون ارتباط برقرار کنن. سارا پلی نقش اصلی رو داره و کارش خیلی درسته، وینگ ریمز و مایکل کلی هم همینطور. با این حال، مشخصه که کل فیلم با بودجه کمی ساخته شده و یه جاهایی توی کار بازیگرا و تیم فنی، آماتوربازی و بداههسازی دیده میشه. ولی در کل، فیلم بدی نیست و همه تلاششون رو کردن.