بیگانه علیه غارتگر ۱

بیگانه علیه غارتگر ۱

وقتی یک ماهواره‌ی خصوصی با یک منبع حرارتی ناشناخته در قطب جنوب مواجه می‌شود و مشخص می‌گردد که این منبع یک هرم مدفون در اعماق زمین است، تیمی از باستان‌شناسان و مهندسان تراز اول به قطب جنوب اعزام می‌شوند تا اطلاعات بیشتری کسب کنند. پس از رسیدن، تیم با نشانه‌هایی روبرو می‌شود که نشان می‌دهد این مکان محل سکونت گونه‌ای ناشناخته از بیگانگان است. طولی نمی‌کشد که بیگانگان شروع به شکار اعضای تیم می‌کنند. همزمان، سه غارتگر (Predator) جوان برای جمع‌آوری جمجمه‌ی بیگانگان به عنوان غنیمت از راه می‌رسند و انسان‌ها در میان نبردی مرگبار بین این دو گونه‌ی در حال جنگ گرفتار می‌شوند.

سال انتشار: 2004 کارگردان: Paul W.S. Anderson ژانر: Action، Adventure، Horror نویسندگان: Paul W.S. Anderson، Dan O'Bannon، Ronald Shusett امتیاز: 5.7

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

هیولایی - اما نه یک فاجعه‌ی تمام‌عیار. قطب جنوب و گروهی که قرار است میدان نبرد بیگانگان و غارتگران را کشف کنند. هر کسی که برنده شود، ما بازنده‌ایم! این شعار تبلیغاتی فیلم پل دبلیو. اس. اندرسون (Paul W. S. Anderson) بود که پیش‌درآمدی بر دو فرنچایز پرطرفدار به حساب می‌آمد. اندرسون فکرش را هم نمی‌کرد که اکثر تماشاگران بعد از دیدن این اثر ناهماهنگ، احساس کنند پولشان را «باخته‌اند».

اگرچه در واقعیت هیچ‌کس انتظار نداشت این فیلم با بهترین‌های هر دو مجموعه (Alien، Aliens و Predator) رقابت کند، اما باز هم ما طرفداران حق داشتیم انتظار داشته باشیم که به فرمول اصلی احترام گذاشته شود. ما شخصیت‌پردازی می‌خواهیم، انتظار داریم پویایی گروهی جواب بدهد و قطعاً می‌خواهیم شخصیت‌های بد داستان، همان‌طور بد باقی بمانند.

با این حال، فیلم کاملاً هم ناامیدکننده نیست؛ حتی با اینکه اندرسون خیلی سریع به سمت حمام خونِ «انسان‌های گرفتار در یک پازل مکعب‌مانند» حرکت می‌کند، داستان پس‌زمینه و تعلیق کافی برای قلقلک دادن ذهن وجود دارد. در واقع، وقتی اوضاع بیخ پیدا می‌کند و زنومورف‌ها، غارتگرها و انسان‌ها همه برای سلاخی به صف می‌شوند، تماشای آن واقعاً هیجان‌انگیز است. طراحی هرم/مکعب/هزارتو هم خیلی عالی است.

اما نکات مثبت فیلم زمانی از بین می‌روند که داستان خیلی سریع بچه‌گانه می‌شود و خون و خون‌ریزی جای خود را به صحنه‌های ملایم‌تر می‌دهد؛ مخصوصاً با اتفاقاتی که برای «قهرمان زن» داستان می‌افتد و آنقدر ناشیانه است که تعجب می‌کنم اندرسون شب‌ها چطور می‌خوابد. با این حال، مشخص است که اندرسون عاشق هر دو فرنچایز است و اصلاً نمی‌خواسته یک اثر افتضاح بسازد. اما او یک فیلم بسیار معمولی ساخته که دو نکته مثبت دارد: یکی بخش میانی جذابش و دیگری اینکه به اندازه‌ی اثر آشفته‌ی سال ۲۰۰۷ یعنی AVPR: Aliens vs Predator - Requiem بد نیست. ۵/۱۰

2016-03-08


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

صادقانه بگم، این یکی از دست‌کم‌گرفته‌شده‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۰۴ هست. نه به خاطر اینکه خیلی خوب بود، بلکه فقط به خاطر اینکه منتقدها خیلی بد بهش تاختن! فکر می‌کنم دلیل اصلیش این بود که مدام با سری فیلم‌های Alien و Predator مقایسه‌اش می‌کردن، که خب منطقیه، اما قرار نبود هیچ‌وقت شبیه اونا بشه. در نهایت، شکست فیلم به خاطر دیالوگ‌های ضعیف و تلاش برای جذب مخاطب عام بود.

در حالی که فیلم Predators طوری بود که لازم نبود بقیه قسمت‌ها رو دیده باشی تا بفهمی چی به چیه، اما باز هم ذاتا یک فیلم «غارتگر» بود که برای طرفداران این نژاد ساخته شده بود. اما AVP از طرفی به فیلم‌های قدیمی ارجاع می‌داد و از طرف دیگه کلاً قوانین دنیای اونا رو دور می‌ریخت تا طرفدارای بیشتری پیدا کنه. با اینکه تا حدی جواب داد (حتی مادربزرگ منم از فیلم خوشش اومد!) اما قدم محکمی در هیچ‌کدوم از این دو مسیر نبود. AVP به عنوان یک فیلم مستقل پیچیده بود و وقتی با بقیه آثار این فرنچایز مقایسه می‌شد (به جز شاید دنباله‌اش Requiem و شاید Predator 2 یا Alien 3) یک فاجعه به تمام معنا بود.

راستش فکر می‌کنم فیلم به عنوان یک اثر کهن‌الگویی در دنیای بیگانه و غارتگر خوب عمل می‌کنه، فقط نباید به چشم دنباله یا پیش‌درآمد بهش نگاه کرد. قهرمان اصلی زنی به اسم الکسا وودز (Alexa Woods) با بازی سنا لیتن (Sanaa Lathan) هست که مشخصاً قرار بود ریپلیِ (Ripley) مدرن باشه، اما به طرز فجیعی شکست خورد. غارتگرها مثل همیشه باحال بودن؛ مردم شکایت می‌کردن که در نیمه دوم فیلم مثل قسمت‌های اول و دوم حالت شبح‌وار ندارن، اما خب ما قبلاً دو تا فیلم کامل اونجوری داشتیم و این‌ها غارتگرهای جوونی بودن، پس منطقی بود که کمی بی‌قرارتر باشن.

برگردوندن لنس هنریکسن (Lance Henriksen) تصمیم فوق‌العاده‌ای بود، هرچند احتمالاً تماشاگرانی که سری Alien رو ندیده بودن متوجه جذابیتش نشدن. تامی فلاناگان (Tommy Flanagan) هم بازیگر مورد علاقمه و حیف شد که از شخصیتش (مارک ورهیدن) انقدر کم استفاده شد. در کل، فیلمیه که می‌شه نشست و دید و زیاد بهش فکر نکرد؛ با بقیه مقایسه‌اش نکنید و فقط با این انتظار برید سراغش که قراره یه فیلم هیولایی ببینید، اون وقت خیلی ناامید نمی‌شید. ۵۹٪ - گیملی

2018-03-19


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

اگر پل دبلیو. اس. اندرسون فقط کمی بیشتر روی انتخاب بازیگرها وقت می‌گذاشت، شاید اثر قابل‌قبولی از آب درمی‌آمد. یک تقابل جدی بین نینجای نهایی یعنی «غارتگر» و ماشین کشتار نهایی یعنی «بیگانه». چرا این کار را نکرد؟ در عوض، ما با یک مشت بازیگر درجه چندم طرف هستیم که در حال کاوش در معبدی هستند که قراره قرن‌ها پیش محل نبرد این دو غول وحشت بوده باشه. با رسیدن به اتاق قربانی، آن‌ها ناخواسته باعث آزاد شدن تعدادی تخم و موجودات غارتگر می‌شوند و به زودی خودشان هم در لیست غذای هر دو طرف قرار می‌گیرند.

جلوه‌های ویژه خوب هستند و بخش‌های اکشن هم به خوبی جواب می‌دهند. حتی من خودم را در حال طرفداری از یکی از طرفین دیدم - البته نه انسان‌ها، که لیاقت هر لحظه جویده شدن، چاقو خوردن و آن سزارین‌های اجباری و وحشتناکی که سرشان آمد را داشتند. ریتم فیلم خوب است، فضای ترسناک و شومی دارد و پایانش هم نسبتاً هیجان‌انگیز است؛ فقط واقعاً حیف که نویسندگی و بازیگری بسیار متوسط است. فیلم برای دنباله هم زمینه‌سازی کرده که فقط امیدوارم در قسمت بعدی سطح کار را بالاتر ببرند!

2022-04-18


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 2

واقعاً این رو ساختن؟! صبر کن ببینم، من واقعاً این رو خریدم؟!

2023-05-11


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

بالاخره وقت کردم این کراس‌اور بین دو شخصیت اصلی رو ببینم. بد نیست! البته من از اون آدم‌هایی نیستم که علاقه شدیدی به هیچ‌کدوم از این دو فرنچایز داشته باشم. راستش تعجب می‌کنم که چطور برای هر دوتاشون انقدر فیلم ساختن و هنوزم دارن می‌سازن. اعتراف می‌کنم که همه فیلم‌های «بیگانه» (Alien) رو دوست دارم، در حالی که «غارتگر» (Predator) برام جذاب نبود - تا قبل از فیلم «Prey» که تنها فیلم اون مجموعه بود که می‌تونم بگم ازش خوشم اومد.

با این اوصاف، نمی‌دونستم از «AVP: Alien vs. Predator» چه انتظاری داشته باشم؛ فیلمی که از بچگی اسمش رو شنیده بودم و یادمه بچه‌ها تو مدرسه زیاد درباره‌اش حرف می‌زدن. احتمالاً قبل از اینکه بدونم اینا دو تا دنیای جداگونه بودن، این فیلم رو به عنوان یک اثر مشترک می‌شناختم. خوشبختانه، لذتی که از یک فیلم محصول ۲۰۰۴ انتظار داشتم رو بردم. هیچ‌کدوم از بازیگرها فوق‌العاده نیستن، اما در کل به عنوان یک مجموعه خوب کنار هم چیده شدن. سنا لیتن در نقش شخصیت اصلی انسانی نمایش خوبی داشت و این اولین تجربه واقعی من از دیدن بازی اون بود. برای بقیه هم همین‌طوره، فقط ایون برمنر برام آشنا بود و لنس هنریکسن رو هم بعد از کلی فشار آوردن به مغزم از فیلم‌های اصلی «بیگانه» یادم اومد.

سکانس پایانی کنجکاوی خوبی برای دنباله ایجاد می‌کنه. بعد از دیدن این، بالاخره می‌تونم بگم تمام فیلم‌های این فرنچایز پر و پیمان رو دیدم. کار کمی نبود، نه؟ حداقل فعلاً خبری از فیلم جدید نیست... *دو روز دیگه Alien: Romulus اکران می‌شه* ای بابا!

2024-08-14