هالووین
ساکنان هادونفیلد (Haddonfield) هنوز نمیدانند، اما مرگ در راه شهر کوچک و آرام آنهاست. شانزده سال پیش، پسربچهای ده ساله به نام مایکل مایرز (Michael Myers) به شکلی وحشیانه ناپدری، خواهر بزرگتر و دوستپسار او را به قتل رساند. حالا پس از شانزده سال، او از آسایشگاه روانی فرار کرده و با نیت راه انداختن یک حمام خون دیگر، راهی زادگاهش شده است. دکتر سام لومیس (Dr. Sam Loomis)، پزشک مایکل که تنها کسی است که از شرارت واقعی او باخبر است، در تعقیب اوست. در همین حال، نوجوانی خجالتی به نام لوری استرود (Laurie Strode) در شبی که مایکل به خانه بازگشته، مشغول پرستاری از بچههاست... آیا این فقط یک تصادف است که او و دوستانش هدف تعقیب مایکل قرار گرفتهاند؟
سال انتشار: 2007 کارگردان: Rob Zombie ژانر: Horror نویسندگان: Rob Zombie، John Carpenter، Debra Hill امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من ذاتاً با بازسازی فیلمها مشکلی ندارم. با اینکه طرفدار پر و پا قرص نسخه اصلی «هالووین» به کارگردانی جان کارپنتر نیستم، اما قبول دارم که اون فیلم شروعکننده موج فیلمهای اسلشر بود و الهامبخش خیلی از آثار بعد از خودش شد. چون خیلی شیفته نسخه ۱۹۷۸ نبودم، فکر میکردم بتونم از این بازسازی لذت ببرم بدون اینکه تحت تاثیر نسخه اصلی قرار بگیرم. اما بعد از دیدن این فیلم، تازه قدر نسخه اصلی رو بیشتر دونستم، چون راب زامبی (Rob Zombie) داستان و شخصیتها رو به یه افتضاح مبتذل تبدیل کرده. نسخه اصلی بیشتر روی زندگی لوری استرود و تعاملش با دوستاش تمرکز داشت، در حالی که میدیدیم مایکل مایرز مرموز داره تعقیبش میکنه و یهو از ناکجاآباد ظاهر میشه، بدون اینکه واقعاً بدونیم چرا (بدون در نظر گرفتن دنبالهها). در این بازسازی، راب زامبی سعی کرده روانشناسی مایکل مایرز کوچولو رو بررسی کنه و به شخصیت منفی داستان روح بده و ریشههای شرارتش رو نشون بده، که همین کار باعث شده تمام اون ابهام و تاریکی اطراف شخصیت از بین بره. نتیجه اصلاً خوب نیست و فقط ثابت میکنه که گاهی اوقات، ابهام خیلی ترسناکتر و آزاردهندهتر از اینه که همه چیز توضیح داده بشه، مخصوصاً اگه توضیحش به همین کلیشهای باشه که «اون در محیط بدی بزرگ شده». تماشاگر دوست نداره همه چیز رو لقمهجوییده بهش بدن و فکر میکنم واضحه که یکی از دلایل اصلی ترسناک بودن ویلن اصلی، این بود که مایکل مایرز از اول تا آخر یه شخصیت معمایی باقی موند. در نسخه اصلی، مایرز از یه خانواده ظاهراً معمولی میاد ولی به هر دلیلی تبدیل به یه قاتل بیرحم میشه. با اینکه هالووین اصلی فیلم محبوب من نیست، ولی بهش اعتبار میدم چون ویلنی ساخت که هیچکس نمیتونست باهاش همدردی کنه. این فیلم عملاً سعی میکنه مایکل رو یه موجود بیچاره نشون بده که بد تربیت شده و هر احتمالی برای دیدن اون به عنوان یه شخصیت واقعاً تاریک و ترسناک رو از بین میبره. این نمایش بیش از حد سالهای اولیه زندگی مایکل حدود ۴۰ دقیقه طول میکشه که واقعاً خستهکننده میشه و ویلن رو بیشتر رقتانگیز میکنه تا ترسناک. راب زامبی دوباره از همسرش، شری مون زامبی، استفاده کرده که توی فیلم قبلیش خوب بود، ولی چرا اینجا باید دقیقاً همون نقش رو بازی کنه؟ نمیدونم چه اصراریه که راب زامبی همیشه همسرش رو در حال رقص و نمایش بدن نشون بده، شاید یه جور فتیش شخصی باشه... ولی «هالووین» جای درستی برای این کارها نبود. یه چیز دیگه که راب زامبی از فیلمهای قبلیش آورده، فحاشی بیش از حد شخصیتهاست. من مشکلی با زبان تند ندارم، ولی وقتی هر ۵ ثانیه کلمه «فاک» رو میشنوی، دیگه تکراری و احمقانه میشه. دیالوگهای احمقانه فیلم رو میشه با بدترین فیلمهای رده سنی نوجوانان مقایسه کرد. واقعاً ناامید شدم. فکر نمیکردم انقدر ازش بدم بیاد، ولی واقعاً افتضاح بود و حیف شد چون دوست داشتم از فیلم خوشم بیاد. نصیحت من به طرفداران نسخه اصلی اینه: اگه حساس هستید این بازسازی رو نبینید، چون واقعاً به شعورتون توهین میشه. من که حس کردم سرم کلاه رفته، با اینکه حتی فن نسخه کارپنتر هم نیستم.
2017-02-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
پرده اول فیلم در واقع نسخه طولانیتری از سکانس افتتاحیه کلاسیک ۱۹۷۸ هست؛ یعنی دنبال کردن مایکل مایرز در کودکی و اولین قتلهاش. با اینکه خیلیها این بخش رو خستهکننده و بیش از حد طولانی دونستند، من شخصاً از این فرصت که بیشتر از نیم دقیقه صرف شخصیتپردازی آنتاگونیست شد، لذت بردم. در واقع، ما فقط بزرگ شدن و دستگیر شدن مایکل رو نمیبینیم، بلکه فیلم روند تکامل اون رو در آسایشگاه روانی هم نشون میده. باز هم میگم، میدونم خیلیها از این بخش خوششون نیومد، اما من هر بار که فیلم رو میبینم این سکانسها برام جذابه. چیزهایی مثل اهمیت ماسک و چاقوی آشپزخانه عمیقتر از نسخه اصلی بررسی شدن و وحشیگری شخصیت مایکل مایرز ملموستره. هرچند این برای طرفداران سرسخت نسخه اصلی که به ویژگیهای «لولوخورخوره» ساکت و مرموز عادت کردن، خوشایند نیست. قهرمان داستان دختری به نام لوری استرود هست، دقیقاً مثل نسخه جان کارپنتر، و دو تا دوست مشابه هم داره. جایی که فیلم نسبت به نسخه قبلی پیشرفتی نداشته، دیالوگهای بین این سه نفره. اونا دقیقاً با همون لحن و زبانی حرف میزنن که توی فیلم ۱۹۷۸ بود، که حتی اون موقع هم قدیمی و مصنوعی به نظر میرسید (فقط امیدوارم این یه ادای دین عمدی از طرف آقای زامبی بوده باشه). دکتر لومیس، روانشناس مایکل، با بازی مالکوم مکداول (Malcolm McDowell) فوقالعاده ظاهر شده. به نظرم بازی اون باعث شد که من انقدر از بازسازی راب زامبی خوشم بیاد. اون با حضور قدرتمندش تمام صحنههایی که توش هست رو از آنِ خودش میکنه. در نهایت من واقعاً از فیلم خوشم اومد و پیشنهاد میکنم براش وقت بذارید. نمره من: ۳.۵ از ۵.
2017-11-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
منتقدها باز هم اشتباه کردن... حداقل از نظر من. این بازسازی اصلاً بد نیست. خیلیا دارن با نسخه اصلی مقایسهاش میکنن که خب طبیعیه، ولی اینکه میگن در مقایسه با اون آشغاله رو اصلاً نمیفهمم. من نسخه اصلی رو دیدم و اون زمان یکی از فیلمهای محبوبم بود، اما فکر میکنم این بازسازی هم خیلی خوب از آب دراومده. اولش نگران بودم که میگفتن این یه پیشدرآمده (Prequel)، ولی واقعاً اون چیزی نیست که من بهش بگم پیشدرآمد. فقط یک چهارم اول فیلم کمی به پیشینه شخصیت میپردازه. فیلم دقیقاً همون چیزی بود که انتظار داشتم یا بهتر بگم، امیدوار بودم باشه. مشخصه که یه فیلم اسلشره ولی سعی میکنه زیادهروی نکنه. این روزها دیگه کسی با این جور فیلمها واقعاً نمیترسه یا شوکه نمیشه، پس منم انتظار ترسیدن نداشتم. فقط از تماشای قتلعام مایکل توی شهر لذت بردم. البته تماشای یه دیوونه که توی یه شهر کوچک آدم میکشه و لذت بردن ازش خودش یه کم ترسناکه، ولی خب همهاش فیلمه! یه مشکلی که با اون بخش پیشینه طولانی اول فیلم دارم اینه که یه حفره داستانی ایجاد کرده که رو مخه. کی و چطور مایکل از یه بچه روانی تبدیل به یه قاتل ماوراءطبیعی شد که میتونه یه سنگ قبر یک تنی رو جابهجا کنه و از ضربات چاقو و گلوله جون سالم به در ببره؟ به جز این، فیلم اصلاً بد نبود. استایلش با نسخه اصلی فرق داره ولی به نظرم نه بدتره نه بهتر. فقط عجیبه که شبکههای تلویزیونی این فیلم رو دقیقاً شب هالووین پخش نکردن و گذاشتن برای روز بعدش!
2018-03-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، مالکوم مکداول رو داره که مثل همیشه با اون لهجههای خاصش عالی بازی میکنه. اما... ۱ ستاره میدم چون اصلاً با بازسازی (ریبوت) کردن مخالفم، مخصوصاً بازسازی یه فیلم اسلشر که به نظرم فلسفهاش اینه که انقدر بهش دنباله اضافه کنی تا مجبور شی برای شمارهگذاریش بری سراغ اعداد رومی! مثلاً «هالووین فلان: این بار در عید پاک». ولی یه ستاره به خاطر مالکوم مکداول اضافه میکنم چون واقعاً بازیش خوبه. پس شد دو ستاره. به نظر میاد ایده زامبی این بوده که کلی صحنه برهنگی و زنهای لخت نشون بده که بعد از گناه کردن، توسط یه هیولای مرد کشته میشن. پس شد سه ستاره؛ چون شاید (با کلی ارفاق) میخواسته ژانر اسلشر رو با این همه زن مقتول به تمسخر بگیره. اما از طرفی ممکنه فقط دنبال ساختن یه پورن خشن عامهپسند بوده باشه. واقعاً مطمئن نیستم... پس برمیگردیم به همون دو ستاره. چون واقعاً ممکنه قصدش هجو نبوده باشه. دیگه بیشتر از این نمیشه بهش امتیاز داد چون نسخه اصلی ۱۹۷۸ خیلی اتمسفریک و کابوسوار بود. بازسازی زامبی بیشتر شبیه یه نسخه ارزانقیمت از هالووینه و صحنههای بیرونیش اصلاً حس و حال اون فصل رو نمیده. بخشهای ترسناکش هم که مثل هر فیلم اسلشر دیگهایه. مگه هالووین از کی تا حالا انقدر روی صحنههای جنسی تمرکز داشته؟ من فکر میکردم این کلیشه مال «جمعه سیزدهم» بود و ما برای اتمسفر و ترس میومدیم سراغ هالووین. خلاصه حرفم اینه که فقط حضور مالکوم مکداول کمی فیلم رو قابل تحمل کرده، وگرنه فیلم بدیه.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این بازسازی «هالووین» اصلاً منو جذب نکرد. البته تعجبی هم نداره چون من حتی از نسخه اصلی ۱۹۷۸ هم خیلی لذت نمیبرم؛ فیلم خوبیه ولی برای من چیز خاصی نیست. در کل، این فیلم از هر نظر ضعیفتر بود. تنها نکته مثبتش موسیقی متن مایکل مایرز بود که اونم از نسخه دهه ۷۰ برداشته شده بود. با اینکه شنیدن دوبارهاش باحال بود، ولی ترجیح میدادم اصلاً ازش استفاده نمیکردند... انگار به زور میخواستند یه جایی برای استفاده ازش پیدا کنند. فیلم جای خالی بازیگری مثل جیمی لی کرتیس رو حس میکرد و هیچکس در اون سطح نبود. خود مایکل مایرز هم توی نسخه اصلی برای من ترسناک نبود و اینجا که دیگه بدتر شده. مایرز اینجا فقط مثل یه موجود قلدر و پرزور عمل میکنه و هیچ ظرافت یا حس ترسناکی نداره. مالکوم مکداول هم در نقش لومیس چنگی به دل نمیزد. ۵۰ دقیقه اول و ۵۰ دقیقه آخر فیلم هم انگار دو تا فیلم متفاوت بودن و خیلی ناگهانی تغییر فاز میدادن. اولش یه تصویر متفاوت از هالووین بود و بعدش تبدیل شد به یه بازسازی کلیشهای و معمولی. اگه اسم هالووین روش نبود، خیلی راحت فراموش میشد.
2023-10-29