سفینه ای به نام آرامش
فیلم «سرنیتی» داستان سریال تلویزیونی را که بر اساس آن ساخته شده بود (فایرفلای) ادامه میدهد. ریور تام (River Tam) رازی داشت که حتی خودش هم از آن بیخبر بود؛ رازی چنان خطرناک که هیچکس در امان نیست، چرا که یک مامور «اتحاد» برای دستگیری او فرستاده شده و بقیه افراد برای او در مسیر انجام وظیفهاش بیاهمیت تلقی میشوند.
سال انتشار: 2005 کارگردان: Joss Whedon ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Joss Whedon امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه پایانبندی خوب برای فایرفلای بود، اما متأسفانه خیلی فشرده شده بود. از خیلی جهات حس میشد که اتفاقات مهمی که قرار بود توی ۲ یا ۳ فصل بعدی بیفته رو برداشتن و همهاش رو توی یه فیلم ۲ ساعته چپوندن. با این حال، حس خوبی از به سرانجام رسیدن سریال به آدم میده.
2013-05-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم فوقالعاده ضعیف بود. ضعیفترین شخصیت سریال یعنی ریور تام، به طرز عجیبی شد محور اصلی داستان این فیلم. ریور با اینکه اصلاً ورزش نمیکرد و جثه کوچیکی داشت، یه اتاق پر از مشتریهای بار رو کتک زد و بیهوش کرد. خدمه سفینه هم به طرز مرموزی اصرار داشتن برن به سیارهای که ریور میخواست تا بهش کمک کنن گذشتهاش رو پیدا کنه، اونم در حالی که توی سریال نسبت بهش رفتارهای خصمانهای داشتن؛ از تحقیر علنی گرفته تا پیشنهاد کشتنش. ویلنهای اصلی هم اصلاً منطقی نیستن. مثلاً قراره خیلی وحشی باشن که به سیارهها حمله میکنن و آدمخواری میکنن، اما هنوز میتونن اونقدر با هم همکاری کنن که سفینه فضایی برونن! کل جمعیت این آدمهای وحشی هم از همون سیارهای اومدن که ریور میخواد بره و از یه مرکز تحقیقاتی واحد. حدس میزنم اولش حدود ۱۰۰۰ نفر پرسنل اونجا بودن. اونا راهی برای آلوده کردن بقیه ندارن، مرکز هم که تعطیل شده، ولی جمعیت فعلیشون چندین برابر مقدار اولیه است. چطوری؟ داستان اصلاً منطقی نیست و جذاب هم نیست. هیچکدوم از شخصیتها جالب نیستن. شخصیتها بدون هیچ تاثیر احساسی میمیرن. بیخیال این فیلم بشید. مثل خود سریال، اینم وقت تلف کردنه.
2014-01-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«کاپیتان صحبت میکنه. یه مشکل کوچیک توی فرآیند ورودمون داریم، پس ممکنه یه کم تکون داشته باشیم و بعدش - منفجر بشیم.» سرنیتی رو جاس ویدون (Josh Whedon) نوشته و کارگردانی کرده. بازیگرایی مثل ناتان فیلیون، جینا تورس و بقیه توی فیلم هستن. موسیقی از دیوید نیومن و فیلمبرداری هم کار جک ان. گرین هست. وقتی کاپیتان مال رینولدز (فیلیون) دکتر سیمون تام و خواهر مشکلدارش ریور رو سوار سفینه میکنه، کل خدمه وارد دنیایی از توطئه و مستبدین کهکشانی میشن. من که به عنوان یه آدم ناشی و بدون دیدن سریال «فایرفلای» سراغ این فیلم اومدم، هیچ پیشزمینهای نداشتم. چیزی که دیدم یه ترکیب علمیتخیلی و وسترن خیلی لذتبخش بود که حقش بود توی گیشه خیلی بیشتر بفروشه. بازیگرا با هم راحتن و بازیشون به دل میشینه، که خب عجیب هم نیست چون ویدون همهشون رو از سریال آورده؛ حرکت هوشمندانهای بود. اکشن فیلم بالاست و کمدی سیاهش هم غنیه. جایی که برای تازهواردهایی مثل من مشکل ایجاد میشه اینه که فیلم شبیه یه اپیزود طولانی از یه سریاله. با یه داستان پیچدرپیچ که ویدون کلی محتوا رو توی ۲ ساعت جا داده، فیلم دقت زیادی میطلبه. که خب تا حدی منصفانهست، اما خیلیا برای یه ماجراجویی اکشن علمیتخیلی میرن سراغ «سرنیتی»، نه برای اینکه مغزشون به چالش کشیده بشه. آیا همین باعث فروش کمش شد؟ مطمئن نیستم. اما باید قبول کرد که این فیلم واقعاً فقط برای طرفدارای دوآتیشه سریال ساخته شده. حیف شد واقعاً، چون یکسوم آخر فیلم یه بلاکباستر معرکهست. سکانسهای اکشن استادانه ساخته شدن، داستان بیشتر اوج میگیره و شخصیتهای اصلی حسابی خودشون رو نشون میدن، مخصوصاً فیلیون عالی. بزرگترین نکته مثبتش هم اینه که پایانبندی فیلم به شعور کسایی که تا آخر با سفینه سرنیتی و خدمهاش همراه بودن توهین نمیکنه. این یه فیلم هوشمندانه توی ژانر خودشه، بدون شک لذتبخشه، اما واقعاً عامهپسند نیست. که خب شاید برای طرفدارای خاصش خوب باشه، اما معنیش اینه که احتمالاً دنبالهای در کار نیست. و این مایه تاسفه چون یه تازهوارد مثل من بدش نمیومد بیشتر از این هیجانها ببینه. ۷/۱۰
2019-09-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اولش فکر کردم این یه چیزی بین «کوانتوم لیپ» و «نگهبانان کهکشان» هست و قراره یه اثر تقلیدی و بیخودی باشه. اما در واقع خیلی بهتر از این حرفاست. متوجه میشیم که یه «مامور» بدذات (چیویتل اجیوفور) دنبال یه دارایی باارزشه. اون دارایی جواهر یا دستگاه نیست، بلکه «ریور» (سامر گلائو) هست. همونطور که اون به سفینه «سرنیتی» نزدیک میشه، اوضاع برای کاپیتان «مال» (ناتان فیلیون) و بقیه خدمه عجیب و غریبش حسابی داغ میشه. بین این گروه کلی اختلاف هست، مخصوصاً چون هیچکس نمیدونه چرا این زن ساده اینقدر برای تعقیبکنندهشون ارزشمنده - اما آیا میتونن کنار هم بمونن و تمرکز کنن تا فرار کنن و شاید حتی بفهمن قضیه چیه؟ بازیگریها اینجا خیلی تعریفی ندارن، اما دیالوگها سرگرمکنندهست، جلوههای بصری خوب از آب دراومدن و کلی ماجراجویی فضایی پرهیجان با مشتزنیهای طراحی شده، لیزرهای خفن و یه پایانبندی هیجانانگیز داره که تیم CGI میتونن بهش افتخار کنن. من هیچکدوم از قسمتهای سریال «فایرفلای» رو ندیدم، اما به عنوان یه فیلم علمیتخیلی مستقل، هنوز هم خوب جواب میده.
2025-01-25