The Longest Yard
پل «رکینگ» کرو در زمان خود یک ستاره بزرگ فوتبال آمریکایی بود، اما آن دوران دیگر به پایان رسیده است. وقتی یک حادثه رانندگی در مستی باعث میشود او به زندان بیفتد، پل متوجه میشود که مستقیماً توسط رئیس زندان، هیزن (James Cromwell)، فراخوانده شده است؛ مقام فاسدی که به خوبی از مهارتهای ورزشی پل آگاه است. به پل ماموریت داده میشود تا تیمی از زندانیان تشکیل دهد تا در یک مسابقه بزرگ فوتبال مقابل نگهبانان سادیست زندان قرار بگیرند. با کمک یکی دیگر از زندانیان به نام «کیرتیکر» و یک اسطوره قدیمی به نام نیت اسکاربرو برای مربیگری، کرو آماده مسابقهای میشود که نوید یک بازی بسیار جالب را میدهد. تنها رئیس زندان و نگهبانان هستند که نمیدانند با چه کسی روبرو خواهند شد، در حالی که پل نیروی محرکه این تیم جدید است.
سال انتشار: 2005 کارگردان: Peter Segal ژانر: Comedy، Crime، Sport نویسندگان: Albert S. Ruddy، Tracy Keenan Wynn، Sheldon Turner امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«تو به اندازه یه جعبه پر از بچه گربه، دیوانهواری!»
این فیلم بازسازی اثر سال ۱۹۷۴ رابرت آلدریچ (Robert Aldrich) به اسم «ماشین بدجنس» (The Mean Machine) هست که برت رینولدز (Burt Reynolds) توش بازی میکرد. در این نسخه، پیتر سگال (Peter Segal) کارگردانی رو بر عهده داره و آدام سندلر (Adam Sandler) نقش اصلیه. کریس راک، برت رینولدز، جیمز کرامول و ویلیام فیچنر هم بازی میکنن.
پل کرو که زمانی ستاره فوتبال بوده و حالا بدنام شده، به زندانی میافته که رئیسش عشق فوتبال آمریکاییه. کرو که مجبور شده توی مسابقه بین نگهبانها و زندانیها شرکت کنه، کار سختی داره تا از یه مشت آدم دربوداغون و خنگ، یه تیم بسازه!
آدام سندلر همیشه نظرات متفاوتی رو برانگیخته و این فیلم هم مستثنی نیست. فیلم توی گیشه خیلی موفق بود (بیش از ۱۰۰ میلیون دلار سود)، اما کسانی که از سندلر بدشون میاد نباید سمتش برن. یعنی اگه تا سال ۲۰۰۵ نفهمیدین که اون بازیگر مورد علاقه شما نیست، اصلاً چرا باید این رو ببینید؟
من به عنوان کسی که عاشق نسخه اصلی هستم، هیچ تردیدی برای دیدن این یکی نداشتم. من سندلر رو دوست دارم و با بازسازیها هم مشکلی ندارم چون همیشه برام جالبه ببینم چطوری از آب در میان. این فیلم پر از کلیشههای زندان، شوخیهای لبمرزی و خشونتهای سنگینه، اما آیا خندهداره؟ از نظر من بله، خیلی هم خندهداره. بعضی دیالوگها عالی هستن و توسط یه تیم بازیگری خوب با ظرافت کمدی بیان میشن. اما خب این نظر منه، بقیه ممکنه اینطوری فکر نکنن.
صحنههای اکشن توسط سگال خوب کارگردانی شده، سکانسهای تمرین زندانیها خیلی سرگرمکنندهست و بازی نهایی که اوج فیلمه، هیجانانگیز، دراماتیک و بله، خیلی باحاله. بازیگرهای مکمل هم حسابی گردنکلفت هستن؛ آدمهایی مثل مایکل اروین، تری کروز، استیو آستین و برایان باسورث. حضور دیوید پاتریک کلی در نقش یه آدم موذی هم همیشه جذابه. خیلیا سال ۲۰۰۵ عاشق این فیلم شدن، منم الان یکی از اونام. ۷/۱۰