سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت
در لندن عصر ویکتوریا، آرایشگری به نام بنجامین بارکر (Benjamin Barker) با لوسی زیبا ازدواج کرده و فرزند دوستداشتنیای به نام جوهانا دارند. زیبایی لوسی توجه قاضی فاسد، تورپین (Judge Turpin) را جلب میکند؛ او به دروغ آرایشگر را به جرمی که مرتکب نشده متهم کرده و پس از به دست آوردن سرپرستی لوسی، به او تعرض میکند. پس از پانزده سال تبعید، بنجامین با هویت جدید سوئینی تاد (Sweeney Todd) به لندن بازمیگردد تا از تورپین انتقام بگیرد. او با بیوهای به نام خانم لاوت (Mrs. Lovett)، صاحب یک مغازه پای گوشت، آشنا میشود که به او میگوید لوسی سالها پیش آرسنیک خورده و تورپین خودش را قیم جوهانا کرده است. او آرایشگاهی بالای مغازه خانم لاوت باز میکند و موجی از جنایت را علیه کسانی که باعث رنج او و از دست دادن خانواده عزیزش شدند، آغاز میکند.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Tim Burton ژانر: Drama، Horror، Musical نویسندگان: John Logan، Hugh Wheeler، Christopher Bond امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مثلث تیم برتون (Tim Burton)، جانی دپ (Johnny Depp) و هلنا بونهام کارتر (Helena Bonham-Carter) برای این اقتباس سرگرمکننده از موزیکال استیون سوندهایم برگشتن؛ داستانی درباره انتقام مرگبار آرایشگر لندنی و همدستش که پای گوشت درست میکنه. به نظر من، این فیلم یکی از بهترین آهنگهای کارنامه سوندهایم رو داره: «نه تا وقتی من هستم» (Not While I'm Around) که من رو میرسونه به ستاره فیلم، حداقل از نظر من: ادوارد سندرز جوان که نقش «توبی» رو خیلی قوی و دلنشین بازی میکنه. جیمی کمپبل باور هم در کنار بقیه بازیگرهای تئاتر بریتانیا مثل آلن ریکمنِ تهدیدآمیز و تیموتی اسپال، بازی خوبی ارائه میده.
فیلم تاریک و خشنه و به اجرای تئاتری وفادار مونده. چیزی که آدم رو تحت تأثیر قرار میده فقط بازیهای خوب نیست (شاید جانی دپ یکم زیادی معذب به نظر بیاد)، بلکه طراحی لباس فوقالعاده، گریم، نورپردازی و البته موسیقیه که به شکلی هوشمندانه حس ترس رو با طنز (خیلی سیاه) ترکیب میکنه. هلنا بونهام کارتر احتمالاً اینجا در بهترین حالتشه؛ به ندرت دیدم توی نقشی اینقدر تأثیرگذار باشه. اون واقعاً میتونه توجه آدم رو جلب کنه، حتی اگه صداش خیلی بینقص نباشه، مخصوصاً وقتی داره با لذت مشتریها رو به پیراشکی تبدیل میکنه! مثل تئاتر، فیلم هم فراز و نشیب داره ولی در کل اونقدر سرگرمکننده پیش میره که به پایانی برسه که من خیلی دوستش نداشتم - من همیشه از یه شخصیت منفی خوب خوشم میآد و این دو نفر قطعاً از خلاقترینها بودن. سس کچاپ میل دارید؟