نگهبانان
سال ۱۹۸۵ در یک دنیای موازی است. گروه «نگهبانان» (Watchmen) متشکل از کمدین (Comedian)، دکتر منهتن (Dr. Manhattan)، نایت اول ۲ (Nite Owl II)، اوزیماندیاس (Ozymandias)، رورشاک (Rorschach) و سیلک اسپکتر ۲ (Silk Spectre II)، گروهی از ابرقهرمانان نقابدار هستند که از روی گروه «مینتمن» (Minutemen) الگوبرداری شدهاند؛ ابرقهرمانان نسل قبل که اکثرشان مردهاند یا گرفتار مصائب زندگی شدهاند. کمدین به هر دو گروه تعلق دارد. با وجود اینکه فعالیتهای «نگهبانان» منجر به پیروزی غرب در جنگ ویتنام و در نتیجه باقی ماندن ریچارد نیکسون (Richard Nixon) در کاخ سفید شده، نیکسون اکنون استفاده از نقاب را غیرقانونی اعلام کرده است. این موضوع باعث انحلال گروه و بازنشستگی آنها شده و اکثرشان هویت ابرقهرمانی خود را زیر چهرههای انسانیشان پنهان کردهاند. با این حال، کمدین در قالب انسانیاش یعنی ادی بلیک (Eddie Blake) و دکتر منهتن (فیزیکدان سابق، جان اوسترمن که قدرتهایش را در یک حادثه علمی به دست آورد) اکنون برای دولت کار میکنند. قدرتهای دکتر منهتن به ویژه مانع از گسترش تسلیحات هستهای شده است. با این وجود، جنگ سرد با حرکات اخیر شوروی در انباشت بمبهای هستهای به اوج خود رسیده است. لوری ژوپیتر (Laurie Jupiter) یا همان سیلک اسپکتر ۲، دستیار و معشوقه دکتر منهتن است، البته تا جایی که وضعیت غیرانسانی فعلی دکتر منهتن اجازه میدهد. در همین حال، اوزیماندیاس با هویت واقعیاش یعنی آدریان ویدت (Adrian Veidt) به عنوان یک نابغه ثروتمند به دنیا معرفی شده و از اعتبارش برای بهبود جهان استفاده میکند. رورشاک نیز همچنان به عنوان یک پارتیزان فعالیت میکند، هرچند که قانون به دنبال اوست. وقتی بلیک به قتل میرسد، رورشاک که تنها کسی است که هنوز در خیابانها فعال است، معتقد است قاتل قصد دارد تمام اعضای گروه را بکشد. او باید همکاران سابقش را متقاعد کند تا از بازنشستگی خارج شوند، که کار آسانی نیست. آنها باید بفهمند چه کسی کمدین را کشته و چرا، پیش از آنکه خودشان به همان سرنوشت دچار شوند.
سال انتشار: 2009 کارگردان: Zack Snyder ژانر: Action، Drama، Mystery نویسندگان: Dave Gibbons، David Hayter، Alex Tse امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه بلاکباستر کمیکبوکی خفن که فقط مخصوص بزرگسالهاست. «نگهبانان» رو زک اسنایدر (Zack Snyder) کارگردانی کرده و فیلمنامهاش رو دیوید هیتر (David Hayter) و الکس تسه (Alex Tse) از روی رمان گرافیکی آلن مور (Alan Moore) و دیوید گیبونز (David Gibbons) نوشتن. بازیگرهایی مثل پاتریک ویلسون، مالین آکرمن، بیلی کروداپ و جکی ارل هیلی توی فیلم بازی میکنن. موسیقی متن از تایلر بیتس و فیلمبرداری هم کار لری فونگ هست.
داستان توی سال ۱۹۸۵ میگذره و یه نفر داره ابرقهرمانهای ما رو یکییکی میکشه. وقتش رسیده که بقیه قهرمانها دور هم جمع بشن، اما چیزی که توی این مسیر میفهمن، احتمال نابودی کل بشریته. آوردن «نگهبانان» روی پرده سینما خودش یه جنگ تمامعیار بود؛ بیشتر از بیست سال درگیری حقوقی و حاشیه داشت، تا جایی که طرفدارهای منبع اصلی شک داشتن که اصلاً ساخته بشه، و حتی اگه ساخته بشه، فکر میکردن یه شکست فاجعهبار میشه. چقدر خوشحالکننده است که میبینیم نه تنها ساخته شده، بلکه یه اثر ساختارشکن و برنده است (البته از نظر بعضی از ما).
باید درک کرد که رمان گرافیکی اصلی در سال ۱۹۸۶ چقدر تاثیرگذار و اورجینال بود؛ ما با تمهای کاملاً بزرگسالانه و ابرقهرمانهایی طرف هستیم که مشکلات روانی جدی دارن. اسنایدر توی درآوردن حس و حال و ظاهر منبع اصلی عالی عمل کرده، حتی اگه بعضی از بدبینیهای هوشمندانه آلن مور توی ترجمه به فیلم گم شده باشه. داستان درست وسط پارانویای هستهای و ترس از شوروی در سال ۸۵ میگذره. آمریکایی که میبینیم تاریک و افسردهکننده است و فضای نوآر داره. دنیایی که به بنبست رسیده.
اسنایدر قطعاً نمیتونست اقتباسی بسازه که به اندازه خود کتاب مقدس و مورد پرستش باشه، اما برای کسی مثل من که بعد از دیدن فیلم سراغ کتاب رفت، این اثر برای تازهواردهایی که دنبال جنبههای تاریکتر داستانهای ابرقهرمانی هستن، میدرخشه. فیلم پیچشهای داستانی لازم، جلوههای بصری خیرهکننده و صحنههای اکشن خوشساختی داره، اما از نظر روایی حالوهوای سنگینی داره و دقت زیادی روی دیالوگها میطلبه. مشخصه که اسنایدر برای این پروژه ارزش قائل بوده و این عشق توی فیلم کاملاً پیداست. شاید همه رو راضی نکنه، اما برای طرفدارهای سرسخت آلن مور حداقل یه «شکست محترمانه» است و برای خیلیهای دیگه، یه خون تازه و هوشمندانه در رگهای این ژانر. ۸/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه از نقدهای بدون اسپویل من خوشتون میاد، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید :) اول از همه، این نقد بر اساس نسخه اکران سینمایی «نگهبانان» هست. معمولاً نسخههای کارگردان (Director's Cut) به نسخه اصلی ترجیح داده نمیشن، اما در مورد این فیلم، با اینکه داستان اصلی رو میدونستم ولی کتابش رو نخونده بودم. با توجه به اینکه اکثر «نفرتها» نسبت به این فیلم زک اسنایدر از طرف متعصبهای کمیکبوک بوده (اونایی که میگن اقتباس باید ۱۰۰٪ مثل منبع باشه)، فکر میکنم یه نگاه بیطرفانه بهترین راهه.
در کل، این فیلم خوبیه. «نگهبانان» فقط یه فیلم ابرقهرمانی معمولی نیست که یه قهرمان جلوی یه ویلن بایسته. این یه دنیای کامله که باید با جزئیات بررسی بشه. مشکل اصلی فیلم همینه: تلاش میکنه کلی خط داستانی و شخصیتهای متفاوت رو همزمان جلو ببره. حتی با ۱۶۳ دقیقه زمان، غیرممکنه بشه همه اطلاعات لازم رو چپوند توی فیلم. پس اسنایدر و تیمش مجبور شدن بعضی بخشها رو ساده یا حذف کنن. بعضی از این تغییرات عالی جواب داده، اما بعضیها باعث شده یه سری شخصیتها یا زیرداستانها اونطور که باید مهم به نظر نیان.
نکته دوم، پرگوییهای پرده آخر فیلمه. اسنایدر اکثر اطلاعات رو از طریق فلشبک یا دیالوگهای جذاب خیلی خوب منتقل میکنه، اما در اواخر فیلم، جایی که همهچیز واضحه، دیالوگهای تکراری زیادی وجود داره که واقعاً لازم نیست. جالبه که خودشون با این موضوع که ویلنها نقشه شومشون رو برای قهرمان توضیح میدن شوخی میکنن، اما بعد خودشون دقیقاً همین کار رو انجام میدن!
با این حال، من عاشق بقیه بخشهای فیلم هستم. از موسیقی متن باحال گرفته تا طراحی صحنه فوقالعاده. سبک اسنایدر دنیای «نگهبانان» رو عالی به تصویر کشیده. اکشنها هم بعد از ۱۰ سال هنوز از خیلی از بلاکباسترهای امروزی بهترن. با وجود همه سختیها، اسنایدر از متریالی که پتانسیل یه سریال یا حداقل دو تا فیلم رو داشت، یه فیلم «خوب» درآورده. در نهایت، پیامهای اجتماعی فیلم هنوز هم برای نسل جدید جذابه. اگه این تعصبهای الکی روی منبع اصلی نبود، فیلم خیلی بیشتر قدر دیده میشد. نمره: B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عاشق این فیلمم. پیام اصلی «نگهبانان» و «قصههای کشتی سیاه» (Tales of The Black Freighter) چه در فیلم و چه در رمان گرافیکی اینه که ما انسانها اونقدر برای بهتر کردن دنیا تلاش میکنیم و اونقدر برای پاک کردن دنیا از شرارت تحت فشار قرار میگیریم که در نهایت خودمون تبدیل به همون چیزی میشیم که باهاش میجنگیدیم. آلن مور این داستان رو در اوج تهدید جنگ سرد و ترس از نابودی هستهای نوشت.
داستان بیشتر از دریچه چشم «رورشاک» (با بازی Haley) روایت میشه که داره روی قتل همکارش، «کمدین» (Morgan) تحقیق میکنه. رورشاک تنها کسیه که سبک زندگی پارتیزانی رو رها نکرده و افبیآی دنبالشه. بقیه قهرمانها هم هر کدوم داستان خودشون رو دارن؛ از «نایت اول ۲» که یه آدم گوشهگیره تا «دکتر منهتن» که تنها ابرقهرمان واقعی داستانه. فیلم به تم و لحن کتاب خیلی وفاداره، خیلی بیشتر از هر فیلم کمیکبوکی دیگهای که قبل از اون ساخته شده بود. تیتراژ ابتدایی فیلم با آهنگ «The Times They Are A-Changing» باب دیلن، بهترین تیتراژی هست که تا حالا دیدم. این فیلم به خاطر پیام قوی و رویکرد بدون سازش در زنده کردن رمان گرافیکی، یکی از محبوبترین فیلمهای من در عصر مدرنه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «نگهبانان» وقتی سال ۲۰۰۹ اکران شد، بینندهها رو به دو دسته تقسیم کرد. چون کمی بعد از «مرد آهنی» مارول اومده بود، خیلیا منتظر یه فیلم اکشن و سرگرمکننده بودن، اما این فیلم اصلاً اونجوری نیست. مثل منبع اصلیش، این یه اثر تاریک و عمیقه که با سوالات پیچیدهای سر و کله میزنه. تیتراژ اول فیلم عالیه و بدون گفتن حتی یک کلمه، تاریخچه دنیای موازی فیلم رو براتون جا میندازه. شخصیتها قوی هستن و منطقی رشد میکنن و میتونید حس ناامیدی یا طردشدگیشون رو کاملاً لمس کنید. به نظرم بین تمام فیلمهای کمیکبوکی، این فیلم بهتر از همه حس «تنهایی» و «بیگانه بودن» شخصیتها رو نشون داده. تعهد رورشاک به حقیقت توی فیلم منجر به یه لحظه تعیینکننده و درخشان میشه. اگه دنبال لباسهای رنگی و زرقوبرق هستید، این فیلم برای شما نیست، اما اگه یه فیلم ابرقهرمانی با عمق فلسفی میخواید، این اثر خیلی بیشتر از بقیه کارهای دیسی (DC) براتون حرف داره.
2020-05-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
_**«اینک آخرالزمانِ» فیلمهای ابرقهرمانی**_
فیلم «نگهبانان» محصول ۲۰۰۹، بر اساس رمان گرافیکی آلن مور، توی یه سال ۱۹۸۵ موازی میگذره که نیکسون برای پنجمین بار رئیسجمهور شده و فعالیت پارتیزانها غیرقانونیه. قتل «کمدین» باعث میشه همتیمیهای سابقش دور هم جمع بشن. فیلم یه اثر بزرگسالانه با پلات پیچیده، شخصیتهای قوی و اصالت تمامعیاره. رورشاک (Jackie Earle Haley) با اون صدای خشدار و ایدئولوژی راستگرایانهاش خیلی خاصه، هرچند خیلی دوستداشتنی نیست. کمدین (Jeffrey Dean Morgan) کاریزمای عجیبی داره و آدم رو یاد «پانیشر» میندازه، البته اگه اهل شوخی و مسخرهبازی بود. نایت اول (Patrick Wilson) برخلاف اون دوتا، خیلی آدم حسابیه و دوستداشتنیه. دکتر منهتن هم که یه موجود خداگونهست و اونقدر از دنیای آدمها فاصله گرفته که کلاً برهنه میگرده و وقتی برای معشوقهاش نداره!
نکته مثبت دیگه، موسیقی هیپنوتیزمکننده تایلر بیتس و انتخاب آهنگهای فوقالعادهست (مثل Sound of Silence). حرف آخر: فیلم طولانی، تاریک، دیالوگمحور و پیچیده است، اما شخصیتهای قوی و اورجینال بودنش باعث میشه برنده باشه. اینجا خبری از آشغالهای بلاکباستری و احمقانه نیست. «نگهبانان» مثل «اینک آخرالزمان» (Apocalypse Now) دنیای ابرقهرمانیههاست! اگه نسخه سینمایی رو دیدید و خوشتون اومد، برید سراغ نسخه کارگردان، ولی همون نسخه سینمایی هم برای فهمیدن داستان کاملاً کافیه و به نظرم خوشساختتره. نمره: A