هری پاتر و شاهزاده دورگه
در طول ششمین سال تحصیلی هری پاتر (Harry Potter) در هاگوارتز (Hogwarts)، او کتابی را پیدا میکند که زمانی متعلق به «شاهزاده دورگه» مرموز بوده است؛ کتابی که باعث میشود او مورد احترام استاد جدید درس معجونسازی، هوریس اسلاگهورن (Horace Slughorn)، قرار بگیرد. در همین حال، دامبلدور (Dumbledore) باید با کشف راز قدرت ولدمورت (Voldemort)، هری را برای رویارویی نهایی آماده کند. همزمان، دشمنی پنهان در سایهها منتظر است تا ماموریتی را که لرد سیاه به او سپرده، به سرانجام برساند.
سال انتشار: 2009 کارگردان: David Yates ژانر: Action، Adventure، Family نویسندگان: Steve Kloves، J.K. Rowling امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هورمونها بیشتر از هیجان به چشم میان، چون قسمت ششم فقط یه پیشغذا برای اون پایان دو قسمتیه که در راهه. مرگخوارها دارن آشوب به پا میکنن، دامبلدور یه ماموریت مهم برای هری داره و ولدمورت هم یه ماموریت برای دراکو (Draco)؛ همه اینها هم در پسزمینه فوران هورمونهای نوجوونی اتفاق میافته. در این بین، هری یه کتاب خیلی کاربردی پیدا میکنه که توسط «شاهزاده دورگه» مرموز نوشته شده. پاتر ۶ اونقدری که تو تبلیغات قبل از اکران میگفتن تاریک نیست. آره، لحظات تاریک همیشگی رو داره، از جمله یه چرخش داستانی تکاندهنده که فضا رو برای فینال حسابی آماده میکنه، اما این قسمت بیشتر جنبه سرگرمی، ملایم و حتی جذابیتهای نوجوونی داره. هری، رون و هرماینی بیشتر از اینکه از طرف مرگخوارها یا ظاهر شدن تام ریدل (Tom Riddle) جوون و ترسناک تهدید بشن، تحت فشار غریزههای نوجوونی خودشون هستن. این موضوع طبیعتاً برای اکثر ما که با این شخصیتها بزرگ شدیم جذابه، مخصوصاً که بازیگرهای جوون اصلی هم خیلی خوب تو نقشهاشون جا افتادن. اما آیا فیلم میتونه زمان دو ساعت و نیمهاش رو حفظ کنه؟ اگه بخوام صادقانه بگم، نه. چند تا سکانس باکیفیت مثل کوییدیچ (برای تنوع) و حمله مرگخوارها به باتلاق وجود داره، اما در کل فیلم پر از حرف زدن و فضای آرومه. در واقع یه فیلم «پرکننده» (filler) تو مجموعه پاتره که خیلی آرومتر از حد انتظار پیش میره. خوبه ولی عالی نیست، اما به عنوان مقدمهای برای اون پایان حماسی، دقیقاً همون کاری رو میکنه که باید. ۶ از ۱۰
2019-08-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
قسمت هفتم، همون پیشغذا. در حالی که نبرد نهایی جادوگری بین خیر و شر نزدیکتر میشه، هری، هرماینی و رون از هاگوارتز میزنن بیرون تا دنبال «هورکراکسها» (Horcruxes) بگردن تا بتونن جلوی ولدمورت و ارتشش رو که روز به روز قویتر میشن بگیرن. تو این مسیر، اونا با اهمیت یادگارهای مرگ (Deathly Hallows) آشنا میشن. پس این همون قسمتیه که فضای امن هاگوارتز رو پشت سر میذاریم و سه تفنگدار قصه ما راهی کوه و جنگل میشن تا ابزاری برای متوقف کردن اون «صورت ماری» پیدا کنن. این فیلم در واقع یه اثر تعقیب و گریزیه؛ جایی که شخصیتها نه تنها باید با چالشهای بیرونی بجنگن، بلکه باید با اختلافات درونی خودشون هم دست و پنجه نرم کنن. «یادگارهای مرگ ۱» خیلی خوب مخاطب رو برای قسمت آخر تشنه نگه میداره. اما حس کلی که بعد از دیدنش داری اینه که اولاً خیلی به آدم خوش نمیگذره، و دوماً اینکه نباید یه فیلم مستقل میبود. بخشهای زیادی از فیلم کش میاد و با توضیحات اضافه پر شده تا فقط زمان فیلم رو به دو ساعت و نیم برسونن. بدون هیاهوی هاگوارتز و اون همه شخصیتهای مختلف، فیلم به سختی میتونه فقط با تکیه بر سه شخصیت اصلی و یه سری اشیاء جادویی (MacGuffins) پیش بره. بعضی از لحظات کمدی و احساسی هم خیلی خوب از آب درنیومدن چون فضای کلی فیلم خیلی تاریک و سنگینه. با این حال، سکانسهای اکشن فیلم واقعاً پاداش صبرتون رو میدن و دیوید ییتس (David Yates) دوباره ثابت میکنه که تو کارگردانی اینجور صحنهها استعداد فوقالعادهای داره. بازیگرهای جدیدی مثل ریس ایفانز (Rhys Ifans)، پیتر مولان (Peter Mulan) و بیل نای (Bill Nighy) به جمع اضافه شدن که همگی عالیان، ولی حیف که خیلی کم ازشون استفاده شده. همینطور بازگشت بعضی از شخصیتهای قدیمی (یادتون هست جان هرت تو فیلم اول بود؟!). بخش مربوط به وزارت سحر و جادو و تبدیل شدنش به یه سیستم نازیطور برای پاکسازی قومی جادوگرهای غیر اصیل، خیلی پخته و تاثیرگذار دراومده. از بین سه بازیگر اصلی، اما واتسون (Emma Watson) هنوز از نظر توانایی بازیگری جلوتره، ولی در کنارش، ردکلیف (Radcliffe) و گرینت (Grint) هم تو این سالها عشق و احترام ما رو به دست آوردن چون بار سنگین این نقشها رو به دوش کشیدن. واقعیت اینه که الان که ده ساله با اونا و شخصیتهاشون بزرگ شدیم، میتونیم بپذیریم که شاید بازیگرهای خیلی همهفنحریفی نباشن، ولی اونا یه دهه با این نقشها زندگی کردن و این تغییرات طبیعی سنشون خودش یه جور هنره. دمشون گرم! تنش فیلم بالاست و لحظات جادویی واقعاً درگیرکننده هستن، اما کشدار بودن فیلم باعث میشه فقط به عنوان یه پیشغذا برای چیزی که قراره خیلی بزرگتر و بهتر باشه عمل کنه. ۶ از ۱۰
2019-08-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همون کارگردانی باکیفیت «محفل ققنوس» (Order of the Phoenix) رو داره، اما با این تفاوت که فیلمنامهاش دیگه افتضاح نیست. نمره نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. شخصاً پیشنهاد میکنم ببینیدش.
2020-08-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«هری پاتر و شاهزاده دورگه» شاید بالغترین فیلم این مجموعه باشه که شخصیتپردازی فوقالعادهای داره، اما به قیمت کم شدن اکشن و ریتم نسبتاً کند فیلم تموم شده. اوایل فیلم از همون مشکلی رنج میبره که خیلی از این فیلمها دارن؛ یعنی مخاطب رو از این لوکیشن به اون لوکیشن میبرن بدون اینکه توضیح بدن چرا. گاهی دنبال کردن داستان سخت میشه، اما خب این بهاییه که متاسفانه برای تبدیل کردن یه رمان طولانی به یه فیلم سینمایی باید پرداخت کرد. با وجود اینکه این فیلم کندترین قسمت سری هست، اما بار سنگینی رو برای زمینهسازی پایان حماسی به دوش میکشه. از معرفی هورکراکسها گرفته تا صحنههای متعدد از گذشته ولدمورت، مخاطب کلی اطلاعات پسزمینه به دست میاره که جزئیات فیلمهای قبلی رو روشن میکنه و یه ساختار داستانی منسجمتر میسازه. بازگشت تمرکز به هاگوارتز و جنبههای کلاس درس رو خیلی دوست داشتم. پروفسور هوریس با بازی جیم برادبنت (Jim Broadbent) اضافه شدنِ خیلی خوبی بود و ارتباطش با پاتر به کمک کتاب درسی شاهزاده دورگه خیلی روان دراومده. هری نه تنها با پروفسور هوریس شیمی خوبی داره، بلکه رابطهاش با دامبلدور هم شکوفا میشه و احترامش برای مدیر مدرسه واقعاً تماشاییه. خیلی خوب بود که بالاخره دیدیم این دو نفر با هم کار میکنن و به هم اعتماد دارن. قبلاً هری همیشه یه سری اطلاعات رو مخفی میکرد یا دامبلدور به هری میگفت «بیخیال شو»، اما بالاخره با هم هماهنگ شدن. این ارتباط تو صحنههای پایانی فیلم خیلی کمک میکنه. سختیهایی که این دو شخصیت از سر میگذرونن خیلی زیاده، و اعتماد هری به دامبلدور تو اون صحنه آزاردهنده که دامبلدور رو مجبور به خوردن یه جور سم میکنه، کاملاً مشهوده. این تنش در نهایت به یه فینال فوقالعاده تاثیرگذار ختم میشه که متاسفانه دامبلدور به دست اسنیپ (Snape) کشته میشه. لحظات شخصیتی خیلی خوبی بین اسنیپ و مالفوی (Malfoy) وجود داشت و تو این صحنه آخر به نوری که درون هر دو هست اشاره میشه. مرگ دامبلدور رو نه تنها دانشآموزهای هاگوارتز، بلکه مخاطب هم کاملاً حس میکنه. این یکی از تاثیرگذارترین مرگهای کل سری هست چون مخاطب زمان زیادی رو با این شخصیت گذرونده، برخلاف مرگ سیریوس بلک (Sirius Black) تو فیلم قبلی. در کل، این فیلم کنده و ممکنه یکم کش بیاد، اما لحظات شخصیتی و پیشرفتهای داستانی خیلی خوبی داره که اون رو به یه شروع فوقالعاده برای پایان این مجموعه تبدیل میکنه. امتیاز: ۸۴٪ - حکم: عالی
2023-01-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دیوید ییتس (David Yates) حالا دیگه واقعاً داره این داستانها رو به یه سطح جدید و تاریکتر میبره. «هری» (دانیل ردکلیف) صاحب کتابی میشه که قبلاً متعلق به شاهزادهای با همین نام بوده. مهارتهای هری به طرز عجیبی زیاد میشه و کمکم از خودش میپرسه که آیا ممکنه خودش بیشتر از اون چیزی که فکر میکرده به لرد سیاه یعنی «ولدمورت» نزدیک باشه؟ سه بازیگر اصلی حالا کاملاً با هم هماهنگ هستن؛ بازیگرهای مکمل هم همینطور. حتی یه سری شیطنتهای هورمونی و دستوپاچلفتیهای دوران نوجوونی (یادتونه؟) هم وارد داستان شده. تو این فیلم شاهد حضور جیم برادبنت در نقش «اسلاگهورن» هستیم که یه شخصیت مرموز و جذاب داره و قشنگ حس میکنیم که جبههبندیهای جنگ داره شکل میگیره... این یه سینمای واقعاً سرگرمکنندهست. یه تولید بزرگ با موسیقی عالی که روی یه داستان قوی با شخصیتهایی که حالا دیگه خوب میشناسیمشون بنا شده. حتماً باید روی پرده بزرگ دیدش.
2024-07-20