Red Eye

Red Eye

این داستان درباره قهرمان جوان و باهوشی به نام لیزا رایزرت (Lisa Reisert) است که از پرواز متنفر است، اما وحشتی که در پرواز شبانه به میامی در انتظار اوست، هیچ ربطی به ترس از پرواز ندارد! لیزا پس از سوار شدن به هواپیما، در یک پرواز شبانه با مردی شرور اما خوش‌تیپ و جذاب به نام جکسون ریپنر (Jackson Rippner) همسفر می‌شود. جکسون در واقع واسطه‌ای در توطئه ترور یکی از مقامات امنیت ملی است. او پدر لیزا را توسط یک آدم‌کش تحت نظر گرفته و از این امتیاز برای تحت فشار گذاشتن لیزا استفاده می‌کند تا او با هتل مجللی که در آن کار می‌کند تماس بگیرد و ترتیبی دهد که هدف ترور در موقعیت از پیش تعیین‌شده قرار بگیرد.

سال انتشار: 2005 کارگردان: Wes Craven ژانر: Thriller نویسندگان: Carl Ellsworth، Dan Foos امتیاز: 6.4

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

«لیزا» (ریچل مک‌آدامز) توی هواپیما داره با مسافر بغل‌دستی‌ش گپ می‌زنه که یهو همه چیز رنگ و بوی تهدید به خودش می‌گیره. معلوم می‌شه که «ریپنر» (کیلین مورفی) ازش می‌خواد با هتلی که توش کار می‌کنه تماس بگیره و ازشون بخواد یه خانواده مهم رو که اونجا اقامت دارن به یه سوئیت دیگه منتقل کنن. اگه لیزا به این درخواست «کاملاً منطقی» تن نده، ریپنر یه آدم روی زمین داره که آماده‌ست تا بابای لیزا یعنی «جو» (برایان کاکس) رو بفرسته اون دنیا.

نیم ساعت اول فیلم، یه تریلر واقعاً تاثیرگذاره؛ اون پویایی بین این دو نفر، در حالی که لیزا توی صندلی تنگ و خفه‌کننده هواپیما گیر افتاده، حس ترس و خطر خیلی خوبی رو منتقل می‌کنه. اما متاسفانه از وقتی که لیزا شروع می‌کنه به مقاومت و مبارزه، سناریو قدرت خودش رو از دست می‌ده. کنترل کامل ریپنر روی اوضاع هی کم و کمتر می‌شه و اتفاقات تصادفی و خوش‌شانسی‌های داستان دیگه بیش از حد می‌شه. منظورم این نیست که لیزا باید جلوی این شکنجه‌گر روانی‌ش وا بده، اما مدل مبارزه کردنش یه کم دور از ذهن و تخیلیه. آخرش هم که یه پایان شلوغ‌پلوغ و نه چندان دلچسب داره که از همون اول می‌دونی قراره چی بشه.

کیلین مورفی واقعاً بازیگر نقش‌های خاص و مرموزیه؛ یه چهره جذاب داره که یه جور شرارت زیرپوستی توش دیده می‌شه (فکر کنم شرور خیلی خوبی برای فیلم‌های باند بشه) و مک‌آدامز هم بازیش مطمئن و مسلطه؛ فقط حیف که خلاقیت داستان ته می‌کشه و به یه اثر متوسط و قابل پیش‌بینی تبدیل می‌شه.

2022-09-05


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

فیلم Red Eye یه تریلر قرص و محکمه که تعلیق رو خیلی خوب می‌سازه، مخصوصاً توی پرده اول. مقدمه‌چینی آروم فیلم باعث می‌شه شخصیت‌ها رو خوب بشناسیم، هرچند به نظرم شخصیت ریچل مک‌آدامز باید زودتر متوجه رفتار مشکوک کیلین مورفی می‌شد. پرده دوم یه کم از نفس می‌افته و بعضی سکانس‌ها بیشتر از چیزی که لازمه کش میان، اما کارگردانی وس کریون باعث شده هیجان فیلم زنده بمونه.

پرده آخر جاییه که فیلم واقعاً می‌ره روی دور تند و یه پایان‌بندی رضایت‌بخش تحویل می‌ده. فیلمنامه تونسته تعادل خوبی بین تنش روانی و اکشن برقرار کنه، هرچند بعضی جاها باید منطق رو بی‌خیال شد؛ مخصوصاً اون مکالمه‌های داخل هواپیما که انگار هیچ‌کدوم از مسافرا متوجه‌ش نمی‌شن! فیلمبرداری ساده اما موثره و با استفاده از قاب‌های بسته، حس خفقان محیط رو بیشتر کرده. کیلین مورفی یه جور شدت و حدتِ کنترل‌شده و ترسناک داره و مک‌آدامز هم با یه بازی باورپذیر فیلم رو جلو می‌بره. شخصیت‌های فرعی نقش خاصی ندارن و فیلم گاهی ذهن آدم رو به سمت چیزهایی منحرف می‌کنه که تهش به جایی نمی‌رسن. موسیقی متن هم با حس تعلیق همخوانی داره اما چیز خاصی نیست که تو ذهن بمونه. در کل با اینکه فیلم ساختارشکنی نیست، اما یه تریلر سرگرم‌کننده و خوش‌ساخته که وقتی روی تنش روانی تمرکز می‌کنه (تا اکشن)، بهترین عملکرد رو داره.

2025-02-08


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

فیلم Red Eye یه ایده جذاب برای یه تریلر سیاسی داره که با تنش خوب و درگیری‌های درگیرکننده همراهه، هرچند بعضی تصمیمات شخصیت‌ها و دیالوگ‌ها یه کم باورپذیری داستان رو خدشه‌دار می‌کنه. اون بازی‌های روانی و احساسی بین لیزا و جکسون، با توجه به شخصیت خونسرد و آدم‌کش جکسون، یه کم زوری به نظر میاد و شخصیت‌های فرعی مثل مهماندار هواپیما هم خیلی واقعی نیستن. با وجود این حفره‌های منطقی، فیلم هنوز هم یه انتخاب سرگرم‌کننده برای طرفدارای ژانر تریلره.

2025-09-30