فولاد ناب
در آیندهای نزدیک، زمانی که مردم دیگر علاقهای به بوکس و ورزشهای مشابه ندارند، ورزش جدیدی به نام بوکس رباتها شکل گرفته است که در آن رباتها تحت کنترل انسانها با یکدیگر مبارزه میکنند. چارلی کنتون (Charlie Kenton)، بوکسور سابق که سعی دارد در این ورزش جدید به جایی برسد، نه تنها موفق نیست، بلکه بدهیهای سنگینی هم بالا آورده است. وقتی او متوجه میشود که همسر سابقش، مادر پسرش مکس (Max)، فوت کرده، میرود تا تکلیف سرپرستی او را روشن کند. خواهر همسر سابقش میخواهد مکس را پیش خود ببرد، اما حق تصمیمگیری اول با چارلی است. چارلی در ازای واگذاری مکس به شوهر خواهر همسرش، از او پول میخواهد تا بتواند یک ربات جدید بخرد. او مکس را برای تابستان پیش خود نگه میدارد و مکس در کنترل ربات مهارت پیدا میکند. اما وقتی ربات نابود میشود، آنها برای پیدا کردن قطعات به یک اوراقی میروند. مکس یک ربات نسل قدیمی به نام اتم (Atom) پیدا کرده و آن را بازسازی میکند. مکس میخواهد اتم مبارزه کند، اما چارلی به او میگوید که این ربات حتی یک راند هم دوام نمیآورد. با این حال، اتم پیروز میشود و طولی نمیکشد که وارد مسابقات بزرگ میشود. مکس از چارلی میخواهد که به اتم فنون مبارزه را یاد بدهد و همین موضوع باعث تقویت رابطه پدر و پسری آنها میشود.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Shawn Levy ژانر: Action، Drama، Sci-Fi نویسندگان: John Gatins، Dan Gilroy، Jeremy Leven امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این اتم (Atom) شکستناپذیره، قلبی از فولاد داره. «فولاد ناب» (Real Steel) به کارگردانی شاون لوی (Shawn Levy) و با اقتباس مشترک جان گاتینز (John Gatins)، دن گیلروی (Dan Gilroy) و جرمی لون (Jeremy Leven) از داستان کوتاهی به نام «فولاد» اثر ریچارد متیسون (Richard Matheson) ساخته شده. بازیگرانی مثل هیو جکمن (Hugh Jackman)، داکوتا گویو (Dakota Goyo)، اوانجلین لیلی (Evangeline Lilly)، آنتونی مکی (Anthony Mackie)، کوین دوراند (Kevin Durand)، هوپ دیویس (Hope Davis) و جیمز ریبهورن (James Rebhorn) در اون ایفای نقش میکنن. موسیقی متن اثر دنی الفمن (Danny Elfman) و فیلمبرداری بر عهده مائورو فیوره (Mauro Fiore) بوده.
داستان در آیندهای نزدیک اتفاق میافته که بوکس رباتها ورزش پرطرفداریه. بعد از اینکه یه گرداننده ربات که وضع مالی خوبی نداره با پسر ۱۱ سالهاش که تا حالا ندیده بودتش آشنا میشه، اونا به طور اتفاقی یه ربات دور انداخته شده رو توی یه اوراقی پیدا میکنن...
همه ما میتونیم از کپیبرداری ایدهها و کلیشههایی که توی «فولاد ناب» موج میزنه ناله کنیم، اما واقعاً باید به سازندهها بابت چیزی که خلق کردن تبریک گفت. اونا یه فیلم خانوادگی ساختن که برای دنیای امروز کاملاً بینقصه. داستان جوریه که هر طرفدار بزرگسال سیلور استالونه (Sylvester Stallone) میتونه باهاش ارتباط برقرار کنه و ازش لذت ببره؛ ضربآهنگ انسانی فیلم خیلی خوبه و ایده رباتهای بزرگ و رنگارنگی که همدیگه رو تیکه و پاره میکنن، هم بچهها رو سر ذوق میاره و هم ما بزرگترهایی که هنوز کودک درونمون زندهست.
فیلم دقیقاً همون کاری رو میکنه که بقیه فیلمهای این سبکی انجام میدن؛ توی یکچهارم پایانی کلی صحنههای احساسی و سوزناک درباره شانس دوباره و مشکلات خانوادگی میریزه وسط. غیرقابل انکاره که فیلم خیلی تقلیدیه، اتفاقات جوری چیده شدن که فقط از مخاطب خانواده گریه و احساسات بگیرن، تبلیغات محصولات توی فیلم زیاده و فیلمنامه هم گاهی زیر بار تکراری بودن کمر خم میکنه. اما با این حال، حال آدم رو خوب میکنه و تماشای اون تا انتها راحته چون واقعاً سرگرمکننده و هیجانانگیزه. بله، این همون ربات اتمه، قهرمان مردم؛ بله، این همون داستان داوود و جالوت و بله! این همون تقابل بالبوآ و کریده. واقعاً هم ایرادی نداره. بازیگرها لازم نیست کار شاقی بکنن جز اینکه در حد و اندازه نقش ظاهر بشن، هرچند جکمن (Jackman) با اون هیکل عضلانیاش شیمی پدرانه خیلی خوبی با گویو (Goyo) جوان داره. در واقع گویو اصلاً رو مخ نیست که خودش یه امتیاز بزرگه.
طبیعتاً رباتها ستارههای اصلی هستن؛ اونا شاهکار طراحی و جلوههای ویژه هستن و دیدنشون لذتبخشه. لوی (Levy) هم توی کارگردانی صحنههای مبارزه خیلی خوب عمل کرده، حتی وقتی داره از روی دست «بالبوآ» تقلب میکنه. فضای آینده نزدیک هم عالی طراحی شده و فیلمبرداری رنگی فیوره (Fiore) خیلی جذابه.
«فولاد ناب» با فروش بیش از ۲۹۰ میلیون دلار در سطح جهانی، مخاطب خانوادگی خودش رو پیدا کرد و دوباره ثابت کرد که همیشه برای یه فیلم اکشن ساده و موثر بازار وجود داره. این یه اثر هنری خاص یا یه فیلمنامه هوشمندانه نیست، اما مگه کسی واقعاً انتظار دیگهای داشت؟ اگه دنبال یه داستان عمیق با این ایده هستید، برید سراغ اپیزود «Steel» از سریال Twilight Zone با بازی لی ماروین (Lee Marvin) عالی؛ در غیر این صورت، فقط لم بدید و از مسیر لذت ببرید و اجازه بدید رباتها و داستان انسانی فیلم، به ترتیب ضربان قلبتون رو بالا ببرن و دلتون رو شاد کنن. ۷/۱۰
نسخه خانگی کیفیت فوقالعادهای داره، بخشهای اضافه (Extras) خیلی کوتاهن ولی بخش سوتیها (blooper reel) خندهداره. همچنین یه بخش درباره تحلیل بدلکاریها داریم و میفهمیم که آقای اسپیلبرگ (Spielberg) چه تاثیری روی تولید فیلم داشته.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
برام سواله که آیا این فیلم اولش قرار بوده یه فیلم بر اساس بازی Rock 'Em Sock 'Em Robots باشه، ولی چون نتونستن حق امتیازش رو بگیرن تصمیم گرفتن همینجوری بسازنش؟ در هر صورت، فیلم خیلی خوبی نیست. عجیبه که آدم بتونه یه فیلم درباره رباتهای انساننما بسازه و باز هم اون رو تبدیل به یه فیلم ورزشی کلیشهای کنه.
نمره نهایی: ۱.۵ از ۵ - خستهکننده و ناامیدکننده. تا جای ممکن ازش دوری کنید.