Bone Sickness

Greigh Johanson (منتقد)

شاید این روزها به فیلم‌های زامبی‌محور عادت کرده باشیم، اما هیچ‌کدومشون به خلاقیت **Bone Sickness** نیستند. **برایان پاولین** (Brian Paulin) یه فیلم کلاسیک از نوع «برخاسته از گور» با جلوه‌های ویژه سنتی و قدیمی بهمون تحویل میده. اما من نظر کاملاً مثبتی روی این فیلم ندارم، چون نقاط ضعفش بیشتر از نقاط قوتشه. فیلم خیلی قوی شروع میشه؛ با بازی‌های خوب، داستان جذاب و کلی اشتیاق و انگیزه، اما **برایان** از اواسط فیلم کار رو سرسری می‌گیره. به نظرم جلوه‌های ویژه اون‌قدرها هم تماشایی و جذاب نیستند، اونم به خاطر تدوین ضعیفیه که حس و حال نهایی کار رو خراب کرده. فیلم مدام از این سکانس به اون سکانس می‌پره و گریم‌ها و طراحی‌ها رو از زاویه‌های مختلف با کات‌های واقعاً بد نشون میده. داستان هم انگار اواخر فیلم ضربه می‌خوره، جایی که پیام‌های عمیق فیلم برای مخاطب، لابلای یه سری جلوه‌های ویژه بی‌مزه گم میشه. **Bone Sickness** تلاش خوبیه که می‌تونست خیلی بهتر از اینا باشه. نورپردازی فیلم واقعاً افتضاحه و بازیگرها هم تیم چندان قوی‌ای نیستند. اما اگه بخوام از نکات مثبت فیلم بگم، باید اعتراف کنم که **برایان** واقعاً برای چنین فیلم بدون بودجه‌ای زحمت کشیده. بیشتر لوکیشن‌ها و وسایل صحنه، خونگی هستند و خودش توی گاراژش درستشون کرده، و طراحی زامبی‌ها هم واقعاً ترسناک از آب دراومده. از سکانس‌های کرم‌ها هم خوشم اومد و افکت‌های صوتی این فیلم احتمالاً جزو چندش‌آورترین و طبیعی‌ترین صداهایی هست که می‌تونید توی سینما بشنوید. فکر کنم **آندری ایسکانوف** (Andrey Iskanov) و **برایان پاولین** با این صداگذاری‌ها حسابی گل کاشتن. صداها واقعاً طبیعی و چندش‌آورن. این فیلمیه که حتماً باید تماشا کنید تا بتونید کل ماجراش رو درک کنید. احتمالاً این آخرین سفرتون به دنیای عجیب و غریب **برایان پاولین** باشه، اما اگه به فیلم‌های سبک قدیمی با زامبی‌های کثیف و کلی خون و خون‌ریزی علاقه دارید، احتمالاً ازش خوشتون میاد.