Shoot 'Em Up
در اواخر شب، در یکی از شهرهای بینام آمریکا، مردی تنها در ایستگاه اتوبوس نشسته است. زنی باردار در حالی که مردی مسلح او را تعقیب میکند، از آنجا میگذرد. مردِ در ایستگاه، با بیمیلی زن را نجات میدهد و در به دنیا آوردن نوزاد به او کمک میکند، در حالی که تعقیبکنندگان بیشتری از جمله رهبر بیرحم گروه به نام هرتز، به سمت آنها شلیک میکنند. قهرمان ما که فقط با نام اسمیت شناخته میشود، تصمیم میگیرد نوزاد را نجات دهد و بفهمد چرا هرتز میخواهد او را بکشد. او سعی میکند از یک فاحشه برای نگهداری از کودک کمک بگیرد، اما اوضاع به سرعت وخیم میشود و این خانواده ساختگی ناچار به فرار میشوند. موسیقی هوی متال نوزاد را آرام میکند. اما چرا؟ یک آزمایشگاه، کارخانه اسلحهسازی و کمپین انتخاباتی ریاستجمهوری، همگی در مسیر تلاش اسمیت برای نجات جان کودک نقش دارند.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Michael Davis ژانر: Action، Comedy، Thriller نویسندگان: Michael Davis امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، اسم فیلم واقعاً برازندهشه! داستان درباره یه بابایی به اسم «اسمیت» (Clive Owen) هست که از بدشانسی، دقیقاً در زمان و مکان اشتباه روی یه نیمکت نشسته. قبل از اینکه بفهمه چی به چیه، مجبور میشه یه زن باردار رو از دست چند تا آدمکش نجات بده و بعدش هم خودش بچه رو به دنیا بیاره. حالا سوال اینجاست که چرا این اراذل باید به یه زن باردار علاقه داشته باشن؟ ظاهراً «دونا» (Monica Bellucci) نمیتونه یا نمیخواد زیاد توضیح بده و همونطور که این دو نفر سعی میکنن بچه رو به یه جای امن ببرن، میفهمن که تعقیبکنندههاشون به این راحتیها بیخیال نمیشن.
راستش فیلم خیلی عمق نداره، اما چیزی که میبینیم واقعاً سرگرمکننده است. پل جیاماتی (Paul Giamatti) با یه سبک بازی کاملاً جدید، نقش «هرتز» رو بازی میکنه که به جای ماشین، آدمکش اجاره میده و مشخص میشه که در مرکز یه فساد بزرگ در سطوح بالای دولت آمریکا قرار داره. باز هم سوال پیش میاد که بچه این وسط چیکاره است؟ اسمیت باید جواب این رو پیدا کنه و این مسیر خیلی خطرناکه. پر از انفجار، تعقیب و گریز و تیراندازیه و سرعت فیلم اصلاً کم نمیشه. اما فیلمنامه واقعاً ضعیفه و کلایو اوون هم جذبه خاصی از خودش نشون نمیده و داستان سریع تبدیل میشه به یه سری موقعیتهای تکراری و قابل پیشبینی. البته پنج دقیقه آخر رو دوست داشتم، ولی اگه کارگردان یه بازیگر کاریزماتیکتر برای نقش اول انتخاب میکرد، فیلم خیلی بهتر میشد.