جونو

جونو

داستانی که در چهار فصل روایت می‌شود و از پاییز شروع می‌شود؛ زمانی که جونو (Juno)، دانش‌آموز ۱۶ ساله دبیرستانی در مینه‌سوتا، متوجه می‌شود که پس از یک اتفاق ساده با بهترین دوستش بلیکر (Bleeker)، باردار شده است. در اتاق انتظار یک کلینیک سقط جنین، جونوی عجیب و باهوش تصمیم می‌گیرد بچه را به دنیا بیاورد و او را به یک زوج برای فرزندخواندگی بسپارد. او در آگهی‌های روزنامه زوجی را پیدا می‌کند، با آن‌ها تماس می‌گیرد، موضوع را به پدر و نامادری‌اش می‌گوید و به درسش ادامه می‌دهد. والدین انتخابی، یک زوج مرفه (که یکی خونسرد و دیگری بسیار وسواسی است) با جونو ملاقات کرده و مدارک را امضا می‌کنند. آیا نقشه جونو عملی می‌شود؟ آیا او می‌تواند از پس شرایط بربیاید؟ و تکلیف بلیکر چه خواهد شد؟

سال انتشار: 2007 کارگردان: Jason Reitman ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Diablo Cody امتیاز: 7.4

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

جونو یه دختره، یه دختر واقعاً باحال که باج به کسی نمی‌ده و هر کاری دلش بخواد می‌کنه. بی‌ادب یا این‌جور چیزا نیست، فقط می‌دونه کیه و چی می‌خواد، حتی اگه خودش فکر کنه هنوز به این شناخت نرسیده. ولی واقعاً رسیده. جونو از بلیکر (Bleeker) باردار می‌شه. اولش به سقط جنین فکر می‌کنه چون کار منطقی‌تری به نظر می‌رسه، اما دلش نمیاد این کار رو بکنه (آخه بچه دیگه ناخن داره!). به جاش یه زوج باحال پیدا می‌کنه تا بچه رو به سرپرستی بگیرن (جنیفر گارنر و جیسون بیتمن). جونو فیلمی درباره نوجوونی و بزرگ شدنه، درباره مسئولیت‌پذیری و انجام کار درست، حتی وقتی که خیلی سخته. تصور کن یه نوجوان باردار تو مدرسه باشی... فکر می‌کنی مردم پشت سرت حرف نمی‌زنن؟ چرا، خیلی هم حرف می‌زنن. همچنین تصور کن واکنش پدر و مادرت چیه و خودت چه حسی داری که بخوای بچه رو واگذار کنی، چه سقط باشه چه فرزندخواندگی. در هر صورت، جونو باحاله و با هر چی پیش بیاد کنار میاد. بالاخره یه راهی پیدا می‌کنه، این رو همون لحظه اول که می‌بینیمش می‌فهمیم. هیچ‌چیزی جونو رو نمی‌شکنه. الن پیج (Ellen Page) در نقش جونو عالیه و بقیه بازیگرا هم اون‌قدر دقیق انتخاب شدن که نگو. همه نقششون رو درک کردن و با اینکه دیالوگ‌ها در طول فیلم کمی حالت سینمایی دارن، اما به شدت باورپذیرن. این آدما این‌طوری حرف می‌زنن چون... خودشون رو می‌شناسن و براشون مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن. حرف آخر... اگه هنوز ندیدینش، حتماً برین ببینین. لازم نیست حتماً نوجوان باشین تا درکش کنین... این فیلم برای همه است، پسر یا دختر، مرد یا زن، از ۱۲ ساله تا ۶۸ ساله. جونو رو از دست ندین، ارزش تک‌تک دقیقه‌ها رو داره.

2014-12-27


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

این فیلم یه بازی قوی و پر از شخصیت از الیوت پیج (Elliot Page) در نقش اصلی داره. اون دختر جوونیه که یه جورایی موفق می‌شه دوست‌پسر ساده‌لوح و بی‌عرضه‌اش «بلیکر» (مایکل سرا) رو راضی به رابطه جنسی کنه. وقتی باردار می‌شه، تصمیم می‌گیره سقط نکنه و بچه رو برای فرزندخواندگی به «مارک» (جیسون بیتمن) و همسر وسواسی‌اش «ونسا» (جنیفر گارنر) پیشنهاد می‌ده. بقیه این فیلم سرگرم‌کننده و ملایم، داستان این زن جوان رو دنبال می‌کنه که کم‌کم با بارداریش، رابطه‌اش با والدینش و پیوندش با «مارک» کنار میاد. همین خط داستانی آخریه که نه تنها شکاف‌های اون ازدواج رو بهش نشون می‌ده، بلکه باعث می‌شه جونو نسبت به خودش، بچه و پدر بچه هم به شناخت برسه. فیلم نگاهی هوشمندانه و گاهی عاطفی به تکامل شخصیتی اون داره و با اینکه پایانش کمی یکنواخته، اما هنوز هم یه تجربه لذت‌بخش برای همه است. آلیسون جنی و جی. کی. سیمونز در نقش والدینش عالی با هم هماهنگن و یه واقع‌گرایی طنزآمیز به این موضوع اضافه می‌کنن که دخترشون فقط بارداره، هروئین مصرف نمی‌کنه! دیالوگ‌ها با چاشنی کنایه و باورپذیری خوبی نوشته شدن که بارها لبخند به لب آدم میاره.

2022-09-18