مکانیک

مکانیک

آرتور بیشاپ (Jason Statham) یک «مکانیک» است؛ یک آدم‌کش حرفه‌ای و تراز اول با اصول اخلاقی سخت‌گیرانه و استعدادی منحصر‌به‌فرد در از میان برداشتن اهداف به شکلی تمیز و بی‌نقص. این شغلی است که به کمال‌گرایی حرفه‌ای و بی‌تفاوتی مطلق نیاز دارد و بیشاپ در این کار بهترین است. اما وقتی هری (Donald Sutherland)، مربی و دوست صمیمی‌اش به قتل می‌رسد، بیشاپ دیگر نمی‌تواند بی‌تفاوت بماند. ماموریت بعدی او خودخواسته است: او می‌خواهد عاملان این جنایت را از پا درآورد. اما زمانی که استیو (Ben Foster)، پسر هری، با هدفی مشابه و برای انتقام و یادگیری حرفه بیشاپ به او نزدیک می‌شود، ماموریتش پیچیده می‌شود. بیشاپ همیشه به تنهایی کار کرده اما نمی‌تواند به پسر هری پشت کند. بدین ترتیب، یک آدم‌کش روشمند، شاگردی عجول را به اعماق دنیای خود می‌برد و یک شراکت مرگبار شکل می‌گیرد. اما در حالی که آن‌ها به دنبال هدف نهایی خود هستند، فریب‌ها آشکار می‌شوند و کسانی که برای حل مشکلات استخدام شده بودند، خود به مشکل تبدیل می‌شوند.

سال انتشار: 2011 کارگردان: Simon West ژانر: Action، Crime، Thriller نویسندگان: Richard Wenk، Lewis John Carlino امتیاز: 6.5

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

جیسون استاتهام وقتی خوب بازی می‌کنه، واقعاً عالیه. توی این فیلم به نظرم در نقش یه قاتل اجاره‌ای ساکت و مرگبار خیلی خوب ظاهر شده. فیلم یه اثر اکشن/مهیج سرراسته. داستانش چیز جدیدی نداره ولی خوب روایت شده و خوش‌ساخته. همون‌طور که گفتم داستان خیلی اورجینال نیست؛ یه قاتل می‌فهمه هدف بعدی‌ش مربی و دوست خودشه. اونم چون حرفه‌ایه کار رو انجام میده ولی بعداً می‌فهمه که قضیه اون‌جوری که فکر می‌کرده نبوده و وقت انتقامه. یه داستان ساده و جذاب. ماجرا وقتی پیچیده می‌شه که بیشاپ پسر دوستش رو زیر پر و بال خودش می‌گیره. اونم طبیعتاً می‌خواد راه پدرش رو بره، ولی بی‌تجربه و بی‌انضباطه که خب معلومه دردسر درست می‌کنه. خوشم اومد که بیشاپ تا آخر فیلم همون قاتل کله‌شق و جدی باقی موند و خبری از ناله و زاری یا فروپاشی احساسی نبود. اون حس سرد و حرفه‌ای بودنش رو خیلی خوب منتقل می‌کنه. صحنه‌های اکشن فیلم هم خوب از آب دراومدن، از ترورهای بی‌صدا گرفته تا صحنه‌های انفجار همیشگی. بخش‌هایی که بیشاپ و استیو میرن سراغ آدم‌بده‌ی اصلی، بدلکاری‌های باحالی داره بدون اینکه خیلی اغراق‌آمیز بشه. پایان فیلم هم شاید تنها بخش غیرمنتظره بود، اونم از نوع خوبش. از اون سورپرایز کوچیک آخرش خوشم اومد. در کل من و پسرم از فیلم خیلی خوشمون اومد. امیدوارم قسمت دومش هم به همین خوبی باشه.

2017-04-10


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

فیلم «مکانیک» نتونسته نقص‌های فیلمنامه کلیشه‌ای خودش رو تعمیر کنه! «پیروزی عاشق آمادگی است»؛ این کلمات روی لوله براق هفت‌تیر قدرتمند ساترلند حک شده. سایمون وست یه بازسازی از فیلم اکشن چارلز برانسون ارائه داده که از قضا هیچ ربطی به تعمیر ماشین نداره! چون برای کسایی که با باندهای خلافکار سر و کار ندارن (که امیدوارم هیچ‌کدومتون نباشید)، «مکانیک» اصطلاحیه که برای آدم‌کش‌ها به کار میره. با اینکه استاتهام کچله و می‌تونست یه تتو بارکد فیک پشت سرش بزنه و فیلم رو بکنن «هیتمن»، ولی وست ترجیح داد بره سراغ بازسازی. انصافاً این یکی از کارهای قابل‌تحمل‌تر وست توی دهه گذشته‌ست. آرتور بیشاپ مامور می‌شه مربی‌ش رو بکشه و بعدش از روی دلسوزی، پسر دردسرساز مربی‌ش رو آموزش میده. طبق معمول استاتهام با هر چیزی که دم دستش باشه آدم می‌کشه، که اینجا دسته‌ی چمدان از همه‌شون جالب‌تر بود! تدوین فیلم یه کم شلخته‌ست، زود از یاد آدم میره و خیلی کم روی اون تخصصِ «تصادفی جلوه دادن قتل‌ها» تمرکز می‌کنه. روایت داستان پر از توضیحات اضافه‌ست، یکی دوتا پیچش داستانی داره که اصلاً هیجان ایجاد نمی‌کنن و پتانسیل بازیگری مثل ساترلند هم رسماً هدر رفته. با این حال، فیلم وقتی روی شخصیت استیو (پسر هری) با بازی بن فاستر تمرکز می‌کنه، جون می‌گیره. فاستر همیشه بازیگر دست‌کم‌گرفته‌شده و خوبیه. اون نقش یه آدم کله‌شق رو بازی می‌کنه که برای فرار از گذشته‌ش به مواد و زندگی کثیف رو آورده و حالا دنبال انتقامه تا روحش رو آرام کنه. رنج درونی اون باعث می‌شه فیلم یه لایه‌ی انسانی پیدا کنه، وگرنه فقط یه اکشن مکانیکی پر از انفجار و تیراندازی می‌شد. تقابل حرفه‌ای‌گری آرتور و بی‌تجربگی استیو، یه دوئل ذهنی جالب ساخته. خودِ صحنه‌های ترور ساده و تا حدی واقع‌گرایانه بودن، هرچند خلاقیت زیادی نداشتن. در نهایت، «مکانیک» یه فیلم استاندارد استاتهامیه؛ با بازی خوب بازیگرهای مکمل جون گرفته ولی فیلمنامه کلیشه‌ای بهش ضربه زده. برای یک بار دیدن خوبه ولی سریع فراموش می‌شه.

2020-01-16