جایی برای پیرمردها نیست
در مناطق روستایی تگزاس، جوشکاری به نام لولین ماس (Llewelyn Moss) بقایای چندین قاچاقچی مواد مخدر را پیدا میکند که در یک معامله خونین همدیگر را کشتهاند. ماس به جای گزارش این کشف به پلیس، تصمیم میگیرد دو میلیون دلار موجود را برای خود بردارد. این کار باعث میشود قاتلی روانی به نام آنتون چیگور (Anton Chigurh) در تعقیب او بیفتد؛ کسی که در مسیر رسیدن به هدف و پول، تقریباً هر رقیب، رهگذر و حتی کارفرمایی را با خونسردی به قتل میرساند. در حالی که ماس ناامیدانه تلاش میکند یک قدم جلوتر بماند، خونِ حاصل از این تعقیب و گریز با نزدیک شدن چیگور، با شدتی بیرحمانه در پشت سر او جاری میشود. در همین حال، کلانتر کمحرف، اد تام بل (Ed Tom Bell)، با خونسردی بر تحقیقات نظارت میکند، هرچند که در مواجهه با ابعاد عظیم جنایاتی که سعی در مهار آنها دارد، دچار چالش میشود.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Ethan Coen, Joel Coen ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Joel Coen، Ethan Coen، Cormac McCarthy امتیاز: 8.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جایی برای پیرمردها نیست (۲۰۰۷) یه شاهکار دیگه از برادران کوئن (Coen Brothers). بله، این فیلم دقیقاً همونقدر که منتقدا میگن خوبه. بله، بازیها همونقدر که آکادمی اسکار میگه عالیه. این فیلم یکی از محبوبترین فیلمهای منه و بارها و بارها دیدمش. خاویر باردم (Javier Bardem) یه شرور سینمایی بینظیر ساخته، این آدم واقعاً ترسناکه، اصلاً دوست نداری دنبالت باشه. جاش برولین (Josh Brolin) و تامی لی جونز (Tommy Lee Jones) بازیهای قرص و محکمی ارائه دادن، وودی هارلسون (Woody Harrelson) هم همینطور. اما تعریف اصلیم رو برای کلی مکدونالد (KELLY MACDONALD) نگه داشتم، یکی از بازیگرای مورد علاقهام. کلی لهجه جنوبی رو عالی درآورده، که همیشه عجیبه چون صدای خودش خیلی اسکاتلندیه؛ اون زیاد جلوی دوربین نیست ولی وقتی هست، میفهمید که دارید یه بازی فوقالعاده میبینید. من قطعاً به این فیلم ۱۰ ستاره میدم. ۱۰**********
2017-10-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً از فیلم خوشم اومد. داستانش فوقالعاده و نوآورانه است. اما کاش پایانش بیشتر صحنههای اکشن داشت تا دیالوگ. اینم بگم که بازی خاویر باردم نفسگیر و حیرتانگیزه. لبخندش توی دقیقه ۴:۴۹ واقعاً وحشتناکه!
2019-09-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همیشه فکر میکردم وقتی پیر بشم، خدا یه جوری وارد زندگیم میشه. ولی نشد. سرزنشش نمیکنم. اگه منم جاش بودم، همون نظری رو درباره خودم داشتم که اون داره. «جایی برای پیرمردها نیست» به کارگردانی جوئل و ایتان کوئن ساخته شده و اونا فیلمنامه رو از رمانی به همین اسم نوشته کورمک مککارتی اقتباس کردن. تامی لی جونز، خاویر باردم، جاش برولین، وودی هارلسون و کلی مکدونالد ستارههای فیلم هستن. موسیقی کار کارتر برول و فیلمبرداری هم اثر راجر دیکینزه.
وقتی یه شکارچی با صحنه خونین یه معامله مواد مخدر که بد پیش رفته روبرو میشه، تصمیم میگیره پولهای باقیمونده رو برداره، و از اینجا به بعد خشونت و خطر مرگ سایه به سایه دنبالش میاد... این فیلم شاید اون شاهکار نبوغآمیزی نباشه که بعضیا میخوان باورش کنید، اما قطعاً یه تریلر تاریک، غمبار و گوتیک با رگههایی از نوآر هست. پیام نهایی که آرومآروم منتقل میشه اینه که چطور یه تصمیم سرنوشتساز میتونه مسیر زندگی خیلیها رو تغییر بده، در حالی که سرنوشت توی پیچهای مختلف منتظره تا زیر پات رو خالی کنه. کوئنها و مککارتی دنبال دادن امید برای یه دنیای بهتر نیستن؛ این واقعاً روایتیه از اینکه زندگی لجن و شروره، و هیچکس این رو بهتر از سایکوپاتِ یخزدهای که باردم نقشش رو بازی میکنه، نشون نمیده.
ماهیت غیرقابل پیشبینی داستان، تنش رو بالا نگه میداره، حتی وقتی دیکینز با فیلمبرداری رنگیاش زیبایی خلق میکنه؛ همکاری اون با کوئنها هوشمندی بصری به فیلم میده. فیلمنامه خیلی منسجمه و به بازیگرا متریال عالی برای کار میده، و اونا هم به خوبی جواب میدن، در حالی که ما مخاطبا جذب این جنونِ تدریجی میشیم. قطعاً این فیلم بازگشت برادران کوئن به اوجشونه. پایان فیلم اون ضربه نهایی رو نداره و راستش یه کم خستهکنندهست، ضمن اینکه این مدل روایت قبلاً توی فیلمنوآرهای کلاسیک خیلی خوب اجرا شده - پس برای ما فیلمبازهای قدیمیتر اونقدرها تازه و هیجانانگیز نیست. با این حال، هنوز هم یه اثر سینمایی عالیه که کاش بیشتر از این مدل فیلما ساخته بشه. امتیاز ۹/۱۰. فیلمبرداری راجر دیکینز خیرهکنندهست و فیلم واقعاً هوشمندانهست، اما کل حرفش اینه که «به هر طرف که بچرخی، سرنوشت پاش رو دراز میکنه تا کلهپا بشی»، و فیلم DETOUR (1945) خیلی قبلتر این رو گفته بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اولین بار این فیلم رو با چند تا از دوستام توی یکی از شبهای فیلممون دیدیم. فکر کنم خشنترین فیلمی بود که با هم دیدیم. داستان خیلی منسجم و تا حدی میخکوبکنندهست، با دیالوگها و بازیهای عالی. در عین حال، برای من خیلی سیاه و ناامیدکننده بود. کمکم حس کردم که آخرش برای هیچکس خوب تموم نمیشه. اگه شخصیت تامی لی جونز نبود، مطمئن نیستم که دلم میخواست تا آخرش پاش بشینم. اون یه جور تعادل توی فضای فیلم ایجاد میکنه. من زیاد طرفدار فیلمهایی با «ابر جنایتکارها» نیستم. همونایی که همیشه انگار یه قدم از قهرمان یا پلیس جلوترن و تا آخر فیلم هر کاری دلشون میخواد میکنن تا اینکه بالاخره شکست بخورن (اگه بخورن). وودی هارلسون یه بازی درخشان دیگه ارائه میده. کی فکرش رو میکرد اوایل دوران کاریش انقدر خوب باشه؟ عجیبه که «جایی برای پیرمردها نیست» باعث یه خشونت استعارهای توی گروه فیلمبینی ما شد، چون یه بحثی پیش اومد که باعث شد دیگه هیچ فیلمی رو با هم نبینیم. واقعاً اثر قدرتمندیه.
2020-09-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نمیتونم بگم نظرم نسبت به این فیلم مثبته. مشخصاً درکش نمیکنم، که با این موضوع مشکلی ندارم. من طرفدار فیلمهایی هستم که انقدر مستقیم جلو نمیرن که قابل پیشبینی باشن، اما در عین حال به ندرت از فیلمهایی خوشم میاد که انقدر خودشون رو تحویل میگیرن که با یه پایان مسخره تموم میشن. ببینید، شاید حرفم تند باشه چون فیلم بدون شک اثر خوبیه، اما «جایی برای پیرمردها نیست» برای من اصلاً راضیکننده و الهامبخش نبود. این رو بگم که با تیم بازیگری هیچ مشکلی ندارم، همهشون فوقالعادهان. خاویر باردم عالیه و ستاره فیلمه، تامی لی جونز، جاش برولین و وودی هارلسون هم همگی درجه یک هستن. کلی مکدونالد و گرت دیلاهانت هم هستن که از اونا هم خوشم میاد. حتی استیون روت هم هست. به جز بازیگرا، فیلمبرداری هم بینظیره.
مشکل من با داستانه. اصلاً اون چیزی که ازش میخواستم رو بهم نداد. همه مواد لازم برای یه فیلم ۱۰/۱۰ فراهم بود، و بر اساس نیمه اول فیلم انتظارم همین بود. اما نیمه دوم... واقعاً ناامیدکننده! کلی انتخابهای ضعیف. هدر دادن یه تیم بازیگری قوی... شبیه فیلم «مشاور» (The Counselor). باردم توی اونم هست، شرمنده رفیق! اینکه هنوز دارم به این فیلم امتیازی میدم که به نظرم مثبته، نشون میده که پایانش چقدر حرصم رو درآورد. این فیلم پتانسیل یه اثر تاپ رو داشت ولی هر چی جلوتر رفت خرابش کرد... و من معمولاً کسی نیستم که به پایان فیلمها گیر بدم. در دفاع از خودم، حتی بعضی از نقدهای کسایی که عاشق فیلم هستن هم میگن که پایانش کامل نیست، پس فکر کنم همهچی برمیگرده به اینکه لحظات آخر فیلم چقدر به دلت بشینه. برای من که اصلاً خوب نبود!
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**ازش لذت بردم. برید ببینیدش. اما انتظار یه شاهکار رو نداشته باشید.** نمیشه انکار کرد که این یه فیلم خیلی خوشساخت با بازیگرها و داستانپردازی فوقالعادهست. آنتون چیگور با بازی خاویر باردم بلافاصله به عنوان یه شرور نمادین جدید توی سینما قد علم میکنه؛ پر از تمرکز بیرحمانه و حضور سرد و بیتفاوت. این فیلم کاملاً محصول سبک و جذابیت خاص برادران کوئنه. چند تا صحنه تیراندازی پرتعلیق داره و تعقیب و گریز بیامان شخصیت جاش برولین عالی بود. متأسفانه، بعضی جاها کش میاد که البته عمدی بوده. پایان فیلم احتمالاً قراره نمادین و هوشمندانه باشه، اما خیلی ناگهانی بود و من (که معمولاً همهچی رو همونطوری که هست میبینم) اصلاً درکش نکردم. در کل فیلم خوبیه، اما واقعاً نمیفهمم چرا اسکار بهترین فیلم رو برد (هرچند فکر نکنم رقیبای قدری مثل ترنسفورمرز یا شرک ۳ داشته بود).
2022-08-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خاویر باردم توی این فیلم حرف نداره! اون نقش «آنتون» رو بازی میکنه، یه قاتل بیرحم و کاربلد که دنبال یه کیف پول گمشدهست که بعد از یه معامله مواد مخدر که به هم خورده، به دست «ماس» (Josh Brolin) افتاده. ماس خیلی زود میفهمه که زندگیش بدجوری در خطره و باید راهی پیدا کنه تا زنده بمونه و از پولش لذت ببره. شاید ماس یه متحد ناخواسته هم داشته باشه، یعنی کلانتر «بل» (Tommy Lee Jones) که دنبالشونه ولی زیاد اشتیاقی نداره، اما خب، اصلاً نمیشه روی برد در برابر باردمِ ترسناک شرط بست!
فیلم خشن و وحشیانهست، شک نکنید - اما در عین حال رگههایی از طنز تلخ با دیالوگهای کوتاه و پرمغز داره و شخصیتپردازیهای برولین و باردم با نزدیک شدن به پایان فیلم خیلی عمیق میشه. اون پایانبندی هم مثل بقیه این درام جناییِ عجیب و سرگرمکننده، غیرقابل پیشبینیه؛ فیلمی که از یه کپسول اکسیژن با نتایج وحشتناکی توی این بازیِ رولت روسیِ مرگبار استفاده میکنه. هیچکس در امان نیست، هیچکس بیگناه نیست - و فرقی نمیکنه ظاهراً طرف کدوم جبهه باشید. برادران کوئن ریتم فیلم رو عالی درآوردن، به شخصیتها و داستان فرصت کافی برای رشد و نفس کشیدن دادن و تا آخر فیلم من قطعاً طرفدار یکی از شخصیتها بودم! فیلم حال و هوای وسترنهای قدیمی تگزاس رو داره، بوی اصالت میده و واقعاً ارزش دیدن داره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم یه نسخه لوس و هالیوودی از فیلم کلاسیک NIGHTFALL هست. انقدر شبیه نایتفال هست که شک ندارم مککارتی اون رو به عنوان یه بازنویسی بچهگانه از اون فیلم کلاسیک نوشته. منظورم از «بچهگانه» اینه که جوری طراحی شده که به مذاق آمریکاییهای لوس و کنترلگر خوش بیاد. بعید میدونم این فیلم در آینده موندگار بشه و اگه اتفاقی بیفته، فقط باعث میشه مردم دوباره برن سراغ نایتفال با بازی آلدو ری و برایان کیت.
مثل نایتفال، اینجا هم یه بازرس داریم که حس میکنه توی پرونده پولهای دزدیده شده از اراذل، گیر افتاده. مثل نایتفال، قهرمان داستان اتفاقی پولهای دزدی رو پیدا میکنه و اونم توی دردسر میفته. مثل نایتفال، یه سادیست داریم که از کشتن قربانیهاش بازی میسازه. مثل نایتفال، اون سادیست یه همدست داره که از کارای اون حالش بد میشه و توسط خودِ سادیست کشته میشه. تنها فرقش اینه که «جایی برای پیرمردها نیست» اراذل رو مثل «خداهایی» نشون میده که یه سری آدم احمق پرستش میکنن. همچنین، در یک سرقت ادبی کامل از نایتفال، قاتل سادیست قربانیهاش رو متقاعد میکنه که یه رقابتی در کاره، در حالی که در واقعیت، قاتل در هر صورت خودش تصمیم میگیره. توی این فیلم، بحث شیر یا خطه، ولی هر کسی سادیستها رو بشناسه میدونه که این یه رقابت ساختگیه.
این فیلم سادیست رو طبق فرمول معمول هالیوود، نامیرا و خداگونه نشون میده. در حالی که توی نایتفال، سادیست یه آدم فانی بود. این فیلم سعی میکنه هر بخش داستان رو جوری بچینه که نشون بده اگه به اندازه کافی سادیست باشی، نامیرا میشی؛ همون فرمول تکراری هالیوود از سال ۱۹۶۵ به بعد (مثل پدرخوانده، وسترنهای لئونه و فیلمهای ترسناک). خلاصه که مککارتی با نوشتن یه داستان کاملاً «امن» و هالیوودی، هیچ ریسکی نکرده تا به جمع بیشمار داستانهای دیگهای بپیونده که نه الهامبخش هستن و نه چیزی یاد میدن، و فقط ساخته شدن تا بینندههای سطحینگر رو ذوقزده کنن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این دومین باری بود که فیلم رو میدیدم؛ یه درام-وسترن خوشساخت با بازیهای خیرهکننده، مخصوصاً خاویر باردم و تا حدودی جاش برولین. فکر نمیکنم فیلم خیلی بزرگی باشه، مخصوصاً وقتی با فیلمی مثل Hell or High Water مقایسهاش میکنم، اما هنوز هم خیلی سرگرمکنندهست. **۳.۷۵/۵**
2024-12-18