Popcorn
دنی دختر رویاهایش را پیدا کرده، اما اعتمادبه‌نفس کافی برای ابراز علاقه‌اش ندارد. وقتی در سینمای محلی، جایی که آن دختر کار می‌کند، شغلی پیدا می‌کند، متوجه می‌شود که اولین روز کاری او، آخرین روز کاری آن دختر است. پس از شکست در جلب توجه او، از آپاراتچی ارشد سینما کمک می‌گیرد؛ کسی که انقدر فیلم دیده که دیگر تفاوتی بین تخیل سینمایی و زندگی واقعی نمی‌بیند. این سینماست، اما نه آن سینمایی که می‌شناسید.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Darren Paul Fisher ژانر: Comedy، Romance نویسندگان: Darren Paul Fisher امتیاز: 5.4نقدها و نظرات
Doug Fisherman (منتقد)
از نظر ساختار و تولید: بازیگری = ۴/۱۰، فیلمنامه = ۳/۱۰، تولید = ۷/۱۰. کار پیچیده‌ای نیست. هر کارگردان منظم و با برنامه‌ای می‌تونست این فیلم رو ظرف ۲۱ روز یا کمتر جمع کنه. یعنی اجاره یک پردیس سینمایی فعال، آوردن تجهیزات، چیدن، فیلمبرداری و جمع‌آوری = ۵ تا ۷ روز. تدوین ۵ روز دیگه، اگه صداگذاری لازم باشه که احتمالا برای صحنه‌های راهروهای بتنی لازم بوده، ۷ روز. رندر گرفتن و ذخیره فایل نهایی هم با سیستم‌های سال ۲۰۰۶/۲۰۰۷ حدود یک هفته زمان می‌برده. بازاریابی فیلم هم به خاطر صحنه‌های برهنگی غیرزننده و بی‌دردسرش باید آسون باشه. بدون رده‌بندی سنی (UNRATED)، می‌شد ظرف ۹۰ روز فیلم رو رو رف فروشگاه‌ها فرستاد.
از نظر محتوا: چندتا دختر خیلی جذاب داره و کلاً برای چشم‌نوازی بد نیست. بله، همون‌طور که انتظار می‌رفت برهنگی بالاتنه داره. پایان فیلم یه سری سوالات بی‌جواب درباره پی‌رنگ اصلی جرم و جنایت باقی می‌ذاره که ترجیح می‌دادم روشن بشه چون بخش مهمی از خط داستانی فرعی بود. آیا پسره به دختره می‌رسه؟ باید خودتون ببینید تا بفهمید. مخاطبان زن از تم درام و سریالی‌ش لذت می‌برن و مردها هم به خاطر دخترهای جذابش تحملش می‌کنن. ارزش هزینه کردن برای سینما رفتن رو نداره، اما برای تماشا تو خانه از سطل فیلم‌های تخفیفی ۲ دلاری، بد نیست. بعید می‌دونم کسی بخواد برای بار دوم ببینتش. امتیاز کلی من ۳ از ۱۰ در مقیاس هالیوود و ۸ از ۱۰ در مقیاس فیلم‌های ارزان‌قیمته. ازش لذت ببرید.