Disturbia
پس از کشته شدن پدرش در یک تصادف رانندگی، زندگی کیل برشت (Kale Brecht) از هم میپاشد و او به دلیل مشت زدن به معلم اسپانیاییاش، به حبس خانگی محکوم میشود. کیل که کار بهتری برای انجام دادن ندارد، وقت خود را با جاسوسی از همسایگانش میگذراند. اما یک شب، او شاهد اتفاقی در خانه آقای ترنر میشود که به نظر یک قتل میآید. کیل برای کشف حقیقت پشت این قتلها وسواس پیدا میکند، اما پس از چند برخورد نگرانکننده با آقای ترنر، ماجرا به مسئله مرگ و زندگی تبدیل میشود. و حالا این سوال شوم مطرح است: چه کسی، چه کسی را زیر نظر دارد؟
سال انتشار: 2007 کارگردان: D.J. Caruso ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Christopher Landon، Carl Ellsworth امتیاز: 6.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«وای خدای من، برج توینکی (Twinkie) درست کردی! این توی کتاب راهنمای آدمپاها (استاکرها) نوشته شده؟»
در حالی که هالیوودِ قدرتمند همچنان به استخراج ایده از آثار هیچکاک ادامه میده، به این فکر افتادن که فیلم «پنجره پشتی» (Rear Window) رو برای مخاطب مدرن بازسازی کنن. فیلم «آشفته» (Disturbia) به کارگردانی دی. جی. کاروسو، در واقع یه تریلر معمایی خیلی خوب از آب دراومده. نیمه اول فیلم کاملاً شوخطبعانه است و با معرفی شخصیتهای نوجوانی که هورمونهاشون زده بالا و شوخیهای خندهدار همراهه؛ اما بعدش ورق برمیگرده و فیلم تبدیل به همون تریلری میشه که اکثر بینندهها منتظرش بودن. سازندهها موفق شدن با یه پرده نهایی عالی، بیننده رو روی صندلیش نیمخیز کنن.
چیز جدیدی برای ارائه وجود نداره، این فرمول هزاران بار تکرار شده و باز هم خواهد شد، اما ترکیب این دو ژانر خیلی خوب جواب داده و سازندهها هم سعی نکردن کسی رو گول بزنن. بازیگرها خوبن؛ شایا لباف (Shia LaBeouf) بعد از بازی جذابش توی «تبدیلشوندگان»، اینجا هم نمایش چشمنوازی داره و نشون میده که با وجود خامی، استعداد بازیگری خوبی داره. سارا رومر (Sarah Roemer) هم در نقش دختر مورد علاقه قهرمان داستان خوب ظاهر شده و کری-ان ماس هم به شخصیت مادر وزن بیشتری داده. متأسفانه دیوید مورس که یکی از نقشهای کلیدی رو داره، پتانسیلش هدر رفته؛ اون با همون چیزی که در اختیارش بوده خوب کار کرده و توی نقش دوگانهاش متقاعدکننده است، اما آدم حس میکنه استعدادش اینجا کامل شکوفا نشده. با این حال، این یه نقد جزئیه، چون فیلم یه اثر استاندارد در ژانر خودشه و هر دو نیمهاش سرگرمکنندهست - حتی اگه بعدش دلتون برای نبوغ هیچکاک تنگ بشه. ۷/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**_شایا لباف در تریلری شبیه به پنجره پشتی_**
پنج ماه مونده به ۱۸ سالگی، یه نوجوان (لباف) خودش رو در حبس خانگی میبینه، اما خوشبختانه یه دختر جذاب (سارا رومر) به خونه بغلی اسبابکشی میکنه تا سرش گرم بشه. اون کمکم شک میکنه که یکی از همسایههاش ممکنه یه قاتل زنجیرهای خطرناک (دیوید مورس) باشه. کری-ان ماس هم نقش مادرش رو بازی میکنه.
فیلم «آشفته» (۲۰۰۷) ساختاری شبیه به «پنجره پشتی» هیچکاک و تقلیدهای بعدی اون مثل «شب وحشت» (Fright Night) داره. اون زمان ستاره شایا لباف در حال طلوع بود و اینجا هم در نقش یه نوجوان معمولی خیلی خوب بازی کرده. سارا رومر هم داشت معروف میشد اما مسیر شغلیش به جای خاصی نرسید. فیلم به عنوان یه تریلر روانشناختی در فضای محدود، شبیه به «آنچه در زیر است» (What Lies Beneath) عمل میکنه، اما هیچوقت فراتر از اون نمیره و به نظرم ضعیفترین فیلم بین این مدل آثار هست. یه جورایی خستهکنندهست، اما اگه بازیگرهاش رو دوست دارید، یه بار ببینیدش. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۴ دقیقهست. نمره من: +C
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«آشفته» یه تریلر مدرنه که با ترکیبی هوشمندانه از درام، تنش و شخصیتهای ملموس، جوهره تعلیق رو به خوبی به تصویر میکشه. فیلم ما رو با کیل (با بازی شایا لباف) آشنا میکنه؛ نوجوانی در حبس خانگی که راههای عجیبی برای گذروندن وقت پیدا میکنه. کنجکاوی اون درباره زندگی همسایههاش خیلی زود به چیزی فراتر از یه سرگرمی ساده تبدیل میشه. مقدمهچینی قوی فیلم در پرده اول، هم خطرات رو مشخص میکنه و هم به شخصیت کیل عمق عاطفی میده، که باعث میشه داستان با وجود تنشهای زیاد، واقعی به نظر برسه.
بازی دیوید مورس در نقش همسایه مرموز، یکی از نقاط قوت فیلمه؛ اون با حضوری آرام اما ترسناک، مخاطب رو مدام در شک و تردید نگه میداره. تیم بازیگری در کل خوب انتخاب شدن و سارا رومر و کری-ان ماس هم نقشهای مکمل رو به خوبی ایفا کردن. یکی از جنبههای تاملبرانگیز فیلم اینه که چطور مرز بین کنجکاوی بیگناه و دیدزنیِ مزاحم رو به چالش میکشه و باعث میشه هم کارهای کیل و هم نگاه خودتون به عنوان بیننده رو زیر سوال ببرید. این تنش لایهلایه به تجربه تماشای فیلم عمق میده، حتی وقتی که داستان در پرده سوم وارد فاز اکشن میشه. چیزی که «آشفته» رو متمایز میکنه، توانایی اون در ترکیب یه داستان شخصیتمحور با لحظات تعلیق واقعیه. فیلم شاید از کلیشههای آشنا استفاده کنه، اما این کار رو با جذابیت و سبک خاص خودش انجام میده. با یه فیلمنامه قرص و محکم و بازیهای خوب، این فیلم یه تریلر درگیرکنندهست که ارزش دوباره دیدن رو داره.