جهنده

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

**بین پرش‌ها و لغزش‌ها، فیلم با اعتمادبه‌نفس خاصی خودش رو جمع‌وجور می‌کنه.** اگه همه می‌تونستیم هر وقت اراده کنیم تله‌پورت کنیم، چی می‌شد؟ قطعاً هرج‌ومرج می‌شد. به هر دلیلی، خدا یا هر کسی که فکرش رو بکنید، نخواسته این قابلیت رو به انسان‌ها بده. این باور «پالادین‌ها» (Paladins) هست؛ کسانی که «اسکیپرها» (Skippers) رو شکار می‌کنن و می‌کشن؛ همون افرادی که می‌تونن در یک چشم به هم زدن بین جاهای مختلف جابجا بشن. فیلم با یه ایده خیلی خوب شروع میشه و اگه اجرای ضعیفش نبود، می‌تونست یه فیلم نوجوانانه فوق‌العاده باشه. فیلم خوشگله، فیلمنامه هم خوبه و داستان جون‌داری داره... اما قضایا زیادی تخیلی به نظر می‌رسن و استفاده بیش از حد از جلوه‌های کامپیوتری و پرده سبز هم کمکی به بهتر شدن این حس نمی‌کنه، بلکه بدترش هم می‌کنه. هیدن کریستنسن (Hayden Christensen) نقش اول رو با مهارت و استعداد خوبی بازی کرده. اینجا اصلاً شبیه اون چیزی که تو «جنگ ستارگان» ازش دیدیم نیست؛ اون موفق میشه کاری کنه که بازی‌های قبلیش رو فراموش کنیم و یه چیز خوب ارائه بده. متأسفانه بقیه بازیگرها نمی‌تونن پا به پای اون بیان! البته به جز ساموئل ال. جکسون (Samuel L. Jackson) باسابقه و بی‌نقص، هرچند شخصیتش یه کم کلیشه‌ایه و انگار خودش رو محدود کرده به اینکه یه نسخه تاریک‌تر و سردتر از «نیک فیوری» خودش رو به ما نشون بده. با وجود نقاط ضعف، کلیشه‌ها و سستی بعضی بخش‌ها و ارزش‌های تولید، پیشنهاد دادن این فیلم سخت نیست: واقعاً مخاطبش رو خوب سرگرم می‌کنه و برای کسانی که ندیدنش یا چیز زیادی ازش نمی‌دونن، می‌تونه یه غافلگیری خوب باشه.