Hillside Cannibals

Wuchak (منتقد)

**_غارهای تاریک و کم‌نور، سیاهی شب را تیره تر می‌کنند_**

چندتا جوون برای کمپ زدن و غارنوردی می‌رن به بیابون‌های برهوت جنوب کالیفرنیا، اما نقشه‌هاشون خیلی زود توسط ساکنان بدوی اونجا نقش بر آب میشه. فیلم «آدم‌خوارهای تپه» (Hillside Cannibals) محصول ۲۰۰۶، یه کپی ارزان‌قیمت (موک‌باستر) از بازسازی فیلم «تپه‌ها چشم دارند» (The Hills Have Eyes) هست که هجده روز قبلش اکران شده بود. یکی از شخصیت‌ها به فیلم «بازماندگان» (Deliverance) تشبیه جالبی می‌کنه و منم درکش می‌کنم، اما این فیلم به خاطر فضای بیابونی جنوب غربی (برعکس جنگل‌های سرسبز شمال شرقی جورجیا) واقعاً یادآور اون اثر نمادین نیست. در عوض، ترکیبی از فیلم‌های «شکار برهنه» (The Naked Prey)، «گارگویل‌ها» (Gargoyles)، «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» (The Texas Chainsaw Massacre) و البته نسخه اصلی «تپه‌ها چشم دارند» هست. اس. کریگ زالر (S. Craig Zahler) مشخصاً برای فیلم فوق‌العاده‌اش یعنی «تبر استخوانی» (Bone Tomahawk) از این اثر الهام گرفته. بخش‌های طولانی از فیلم بدون دیالوگ سپری میشه که با غارهای جهنمی، فضاهای عمدتاً شبانه و موسیقی کوبه‌ای و بدوی عالی (که تو مایه‌های موسیقی فیلم «شکار برهنه» هست) همراه شده. با اینکه اسم فیلم ممکنه خنده‌دار به نظر برسه، اما خوشبختانه سازندگان و بازیگران ماجرا رو جدی گرفتن. با بودجه ۶۰۰ هزار دلاری، اونا تمام تلاششون رو در حد توانشون کردن، اما فیلم یکم بیش از حد تک‌بعدی و بی‌روح از آب دراومده. چندتا شخصیت زن خوب هم تو فیلم هستن، اما کار خاصی باهاشون انجام نمیشه. اگه بودجه بیشتری داشتن و فیلم‌نامه رو بازنویسی می‌کردن تا پتانسیل کار بیشتر آزاد بشه، فیلم موندگارتری می‌شد. با این حال، اگه از این‌جور سبک‌ها خوشتون میاد، ارزش یه بار دیدن رو داره. با توجه به اتفاقاتی که این اواخر تو جاهایی مثل هائیتی افتاده، داستان فیلم اون‌قدرها هم دور از ذهن نیست. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه‌ست و در شهر ارواح کالیکو (Calico Ghost Town) در شمال یرمو، کالیفرنیا فیلم‌برداری شده؛ منطقه‌ای بیابانی و مرتفع که با ماشین دو ساعت به سمت شمال شرقی لس‌آنجلس فاصله داره.

نمره: +C/-B