The Man from Earth
مهمانی خداحافظی بداهه پروفسور جان اولدمن (John Oldman) پس از اینکه این استاد در شرف بازنشستگی برای همکارانش فاش میکند که گذشتهای بسیار طولانیتر و عجیبتر از آنچه تصور میکنند دارد، به یک بازجویی مرموز تبدیل میشود.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Richard Schenkman ژانر: Drama، Fantasy، Mystery نویسندگان: Jerome Bixby امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه ایده عالی برای فیلم که با یه فیلمنامه هوشمندانه همراه شده. خوشساخت و با تیم بازیگری مناسب. برای اجرا روی صحنه تئاتر هم عالیه، یا اینکه توی خونه زیر پتو تماشاش کنی.
2016-02-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
گول تبلیغات رو نخورید! شاید این حرفم یکم تند باشه، ولی واقعاً حس میکنم حقیقت داره. من نقدهای **_فوقالعادهای_** درباره این فیلم خونده بودم. با کلی امید و آرزو رفتم سراغش و منتظر یه فیلم علمیتخیلیِ خوشساخت، متفکرانه، وجودگرایانه و آروم بودم. اما در عوض فیلمی رو دیدم که اونقدر ضعیف بود که با خودم گفتم نکنه کاسهای زیر نیمکاسهست؟ چطور ممکنه این فیلم نمرهای بالای ۷ داشته باشه؟
ایده اولیه در نگاه اول خوبه، اما هر چی جلوتر میره بیشتر غرق در ملودرام میشه و در نهایت به یه زباله توهینآمیز تبدیل میشه. من آگنوستیک (ندانمگرا) هستم، اما به نظرم کوبیدن مذهب توی این فیلم خیلی ناشیانه و غیرضروری بود. بیشتر بازیگرها تمام تلاششون رو با اون فیلمنامه میکردن، اما همه چیز بیروح و تخت از آب دراومده. هیچکدوم از شخصیتها واقعی به نظر نمیرسیدن. دیالوگها اصلاً شبیه حرف زدن آدمهای واقعی نبود. اگه میخواید یه فیلم علمیتخیلی بسازید که جلوههای ویژه نداره و به جاش روی واقعگرایی و داستانگویی تکیه میکنه، باید دیالوگهای رئال و داستانگویی جذابی داشته باشید. متأسفانه هیچکدوم اینجا پیدا نمیشه.
ظاهر فیلم هم... میدونم بودجهاش کم بوده و توی یه لوکیشن ساخته شده، ولی کیفیت تصویرش افتضاحه! شاید سختگیرانه به نظر بیاد، اما من فیلمهای تلویزیونی دیدم که ظاهر خیلی بهتری داشتن. واقعاً سریالهای آبکی دهه ۸۰ هم از این بهتر بودن. کلاً نمیفهمم چرا کسی باید به این فیلم بگه خوب، چه برسه به شاهکار. نقدهای ۱۰ از ۱۰ دیدم که غش و ضعف کرده بودن که چقدر این فیلم آدم رو به فکر فرو میبره. فکر من که فقط درگیر تحقیر فیلم بود. چالش من هم این بود که بتونم این فیلم مزخرف رو تا آخر ببینم. خیلی از نقدها روی این تمرکز کردن که نویسنده این کار برای سریال اصلی پیشتازان فضا (Star Trek) نوشته. از نظر من این دلیل کافی برای نمره بالا دادن نیست. واقعاً حس کردم سرم کلاه رفته. بهم گفتن «درکش نکردی»، ولی متأسفانه کاملاً درکش کردم. تکتک صحنهها، پیامدها، دوراهیهای اخلاقی و معنای عمیق حرفهاشون رو فهمیدم. مسئله اینجاست که اون معنای عمیق، خیلی سطحی و غیرقابلباور بود. بهم گفتن شاید بهتر بود میرفتم ترنسفورمرز (Transformers) میدیدم. محض اطلاع، من دنبال یه فیلم آروم و هوشمندانه بدون انفجار بودم، اما به جاش به این خوردم. نمره ۳ از ۱۰؛ نبینید مگر اینکه از قبل تحت تأثیر اسم نویسنده پیشتازان فضا قرار گرفته باشید و بخواید به زور از فیلم خوشتون بیاد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من ازتون میخوام که **تبلیغات رو باور کنید**. این فیلم خیلی خوب نوشته شده و واقعاً عالیه. شما رو تا آخرین لحظه میخکوب میکنه و تا ثانیه آخر از غافلگیر کردن دست برنمیداره.
2020-12-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «مردی از زمین» یه جواهر کمیاب در سینمای مستقله؛ فیلمی که به جای جلوههای بصری پرزرقوبرق یا بودجههای کلان، فقط به نویسندگی و ایده چالشبرانگیزش تکیه میکنه. داستان کاملاً از طریق دیالوگ پیش میره، جایی که یه استاد دانشگاه در یه جمع صمیمی، رازی خارقالعاده رو برای دوستاش فاش میکنه. قلب تپنده فیلم، داستان اونه که تاریخ، فلسفه و علمیتخیلی رو در هم میآمیزه. بیننده رو وادار میکنه عمیقاً به انسانیت، مرگ و ماهیت باور فکر کنه.
با وجود رویکرد مینیمالیستی، فیلمنامه جذابه و پیچشهایی داره که مخاطب رو درگیر نگه میداره. با این حال، بازیها یکدست نیستن. در حالی که ریچارد ریلی بازی ملموس و صمیمانهای ارائه میده، دیوید لی اسمیت در نقش جان (شخصیت اصلی و مرموز) خیلی خشک و بیروحه. بازی اون فاقد اون عمق احساسیه که برای درک چنین شخصیت عمیقی لازمه. بقیه بازیگرها هم بد نیستن، اما هیچکدوم تاثیر موندگاری نمیذارن. چیزی که این فیلم رو منحصربهفرد میکنه، جذابیتش برای مخاطبهای روشنفکره. فیلم در کاوش ایدههای بزرگ و بحثهای همیشگی درباره تاریخ و مذهب موفقه. با اینکه شاید از نظر سینمایی خیلی پرزرقوبرق نباشه، اما قدرت نویسندگیاش اون رو به یه اثر واجب برای طرفدارهای داستانگویی فکری تبدیل میکنه. این فیلمی نیست که همه باهاش ارتباط برقرار کنن، اما برای کسایی که اهل فکر کردن هستن، یه تجربه بسیار ارزشمنده.