بیگانه علیه غارتگر ۲ : مرثیه
هیچکس نمیتواند از چنگال بیگانگان مهاجم و درنده (Xenomorphs) بگریزد. مدت کوتاهی پس از خونریزی در قطب جنوب در فیلم «بیگانه علیه غارتگر» (AVP: Alien vs. Predator 2004)، یک سفینه آسیبدیده غارتگران در جنگلهای انبوه گانیسون، کلرادو سقوط میکند. در نتیجه این حادثه، یک موجود ترکیبی وحشی به نام «پردالین» (Predalien) به همراه تعداد زیادی «فیسهاگر» (Face-huggers) در جهات مختلف پخش شده و هر کسی را که در مسیرشان باشد آلوده میکنند. بار دیگر زمین به میدان نبرد تبدیل میشود، چرا که هر دو گونه فرازمینی برای برتری میجنگند و انسانها در این میان گرفتار شدهاند. اکنون سرنوشت کل شهر در دستان کلانتر ادی مورالس (Eddie Morales) و تعداد کمی از ساکنان است. آیا آنها میتوانند بقای نسل بشر را تضمین کنند؟
سال انتشار: 2007 کارگردان: Colin Strause, Greg Strause ژانر: Action، Horror، Sci-Fi نویسندگان: Shane Salerno، Dan O'Bannon، Ronald Shusett امتیاز: 4.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یادتونه اون موقعهایی رو که صحنه بیرون زدن موجود از سینه واقعاً ترسناک بود؟ این فیلم واقعاً افتضاحه، جدی میگم؛ این حرف رو کسی میزنه که خودش کلی فیلم درجه ب و زرد (B/Z movies) داره و عاشقشونه. با اینکه اصلاً نمیگم فیلم «بیگانه علیه غارتگر» (AVP 2004) فیلم خوبی بود، ولی یه جورایی دوسش داشتم و حداقل قابل تماشا بود، اما این یکی اونقدر ناشیانه ساخته شده که فیلم قبلی در مقایسه باهاش مثل شاهکار ژانر هیولایی به نظر میاد.
یه سفینه غارتگر به خاطر یه موجود ترکیبی جدید (بیگانه/غارتگر) دچار مشکل میشه و روی زمین (آمریکا) سقوط میکنه و اینجوری «آمرزشخوانی» شروع میشه؛ فیسهاگرها وحشی میشن، بیگانهها همه جا رو به هم میریزن، غارتگر میجنگه و یه مشت شخصیت کلیشهای هم یا میکشن یا کشته میشن، تمام! تنها کاری که سازندهها کردن (به جز تلاش برای نابود کردن کل این فرنچایز) این بوده که تیکههای مختلف فیلمهای قبلی رو به هم بچسبونن. چه از نظر لوکیشن و چه از نظر درگیریها، فقط مقدار خون و خونریزی رو زیاد کردن و فیلم اصلاً محتوا نداره.
شخصیتها اونقدر احمق و نچسب هستن که آدم ناخودآگاه طرفدار هیولاها میشه؛ نوجوانهای احمق و عصبی، مادرِ رامبومانند، زندانی سابق که میخواد آدم خوبی باشه... خلاصه هر چی کلیشه تو فیلمهای مزخرف آدمکشی دیدید اینجا هم هست. صحنههای دلخراش و چندشآور تا دلتون بخواد هست که مطمئنم کسایی که با چیزای ساده راضی میشن رو خوشحال میکنه؛ مخصوصاً یه صحنه خیلی وحشتناک مربوط به یه زن باردار که خوراکِ غیبت کردن بچهها تو مدرسه است. ولی واقعاً بهتره برید یه فیلم اسلشر ارزونقیمت دهه ۷۰ رو ببینید، چون اونا برخلاف کارگردانهای نابلد این فیلم که کلی بودجه داشتن، اون زمان بهانه بیپولی داشتن. آشغال محض، ۱ از ۱۰.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بین تمام فیلمهای فرنچایز «بیگانه» (Alien) و «غارتگر» (Predator) که نزدیک به ۴۰ سال قدمت دارن و به یه پدیده فرهنگی تبدیل شدن و کلی فیلم رسمی ازشون ساخته شده، «بیگانگان علیه غارتگر: آمرزشخوانی» بدترینشونه. اونقدر تابلوعه که بدترینه که فکر نمیکنم تا ابد هیچ فیلم دیگهای از این سری بتونه جایگاهش رو به عنوان بدترین اثر غصب کنه.
نمره نهایی: ۱.۵ از ۵ - خستهکننده و ناامیدکننده. تا جای ممکن ازش دوری کنید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه صحنه آخر فیلم اول AVP (محصول ۲۰۰۴) یادتون باشه، میدونید که سفینه غارتگر یه مسافر ناخونده داشت. خب، اون موجود حسابی وحشیبازی درمیاره و باعث سقوط سفینه تو کلرادو میشه. یه منطقه جنگلی قشنگ که این دو نژاد میتونن با اشتیاق تمام به دشمنیشون ادامه بدن. یه آپشن اضافه هم برای این مهمونهای گرسنه وجود داره: یه جامعه محلی از آدمیزاد که آماده خورده شدن هستن!
شاید ۹۰ درصد فیلم یا تو تاریکی فیلمبرداری شده یا تو محیطهای تاریک و کثیف، که اصلاً کمکی به حس ترس فیلم نمیکنه و فقط تماشاش رو سخت کرده. بازیگرهای انسانی هم خیلی معمولی هستن و دیالوگهایی رو میگن که معلومه موقع ساخت این دنباله کاملاً غیرضروری و بیهوده، اصلاً اهمیتی نداشته. راستش من کاملاً طرفدار اون موجوداتی بودم که میخواستن این نوجوانهای بیخاصیت و هورمونی رو بخورن؛ همونایی که یه لحظه دارن پیتزا جابهجا میکنن و لحظه بعد پشت تانک نشستن و شاتگان دستشونه! علمی-تخیلی قراره دور از ذهن باشه، ولی این دیگه خیلی زیادهروی بود و پایانش هم واقعاً مسخره بود. این فرنچایز خیلی وقت پیش تموم شده بود، بیاید همون خاطرات خوب آرنولد و سیگورنی ویور رو نگه داریم و بذاریم این مزخرفات در آرامش ابدی باشن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به طرز عجیبی خستهکننده. نمیگم از تماشای «بیگانگان علیه غارتگر: آمرزشخوانی» کاملاً متنفر شدم، ولی باید بگم اصلاً فیلم خوبی نیست؛ واقعاً عجیبه که چطور یه فیلم میتونه اینقدر بیروح باشه. خوشبختانه زمانش کوتاهه و حدود ۹۰ دقیقهست، اگه بیشتر بود احتمالاً ازش متنفر میشدم.
نکته منفی اصلی از نظر من نورپردازی، یا بهتر بگم نبودِ نورپردازیه. فیلم از نظر بصری اونقدر تاریکه که اکثر مواقع به سختی میشه دو تا هیولا رو از هم تشخیص داد. آخر فیلم هم مثلاً خواستن یه غافلگیری باحال داشته باشن، ولی اونقدر تاریکه که به زور میفهمی کی رو دارن نشون میدن. انتخاب خیلی عجیبی بود. داستان و شخصیتها هم کاملاً فراموششدنی هستن؛ فقط یه فیلم معمولی از نوع «حمله هیولا به شهر کوچک» که هزار بار دیدیم. چیزی شبیه «هیولاهای هشتپا» (Eight Legged Freaks) ولی بدتر. بین بازیگرها، جان اورتیز (John Ortiz) بد نبود، اونم فقط اگه مجبور باشم یکی رو انتخاب کنم. کل داستان برادران هاوارد هم خیلی لوس و بد بازی شده بود. فیلمی که به حق ازش انتقاد شده. بدترین اثر در هر دو فرنچایز.