رانندگی
این درام اکشن داستان مرد مرموزی را روایت میکند که چندین شغل دارد؛ او مکانیک گاراژ، بدلکار هالیوود و راننده فرار در سرقتهاست. به نظر میرسد او در تلاش است تا از گذشته تاریک خود فرار کند، اما در این میان عاشق همسایهاش میشود؛ زنی که همسرش در زندان است و به تنهایی از فرزندش مراقبت میکند. در همین حال، رئیس او در گاراژ سعی دارد با استفاده از پولهای باندهای تبهکار، یک تیم مسابقهای راه بیندازد و پای راننده ما را هم وسط میکشد تا راننده اصلی تیم باشد. اما قهرمان داستان وقتی با همسر زنی که دوستش دارد ملاقات میکند، با دردسرهایی بسیار فراتر از انتظارش روبرو میشود.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Nicolas Winding Refn ژانر: Action، Drama نویسندگان: Hossein Amini، James Sallis امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نسخه «ترانسپورتر» (Transporter) برای آدمهای صبور. من هیچوقت طرفدار پر و پا قرص رایان گاسلینگ (Ryan Gosling) نبودم (احتمالاً به همین خاطر هم ۵ سال طول کشید تا بالاخره نشستم و Drive رو دیدم). طرفدار بقیه بازیگرهای فیلم هستم، ولی قبل از شروع فیلم اصلاً نمیدونستم اونا هم توش بازی میکنن. Drive اونقدری قوی نبود که من رو به جمع طرفدارهای گاسلینگ اضافه کنه، ولی قطعاً من رو طرفدار کارگردانش کرد: نیکولاس ویندینگ رفن (Nicolas Winding Refn). کارگردانی توی این فیلم حرف اول و آخر رو میزنه. یه سری انتخابهای سبکی بود که زیاد باهاشون حال نکردم، مثل اون مونتاژهای تکراری که موسیقی باکلام زیادی داشتن، و اصلاً هم جذب شخصیت گاسلینگ نشدم (به نظرم یه جورایی نچسب بود). اما در کل تحت تأثیر قرار گرفتم و قطعاً کارهای بعدی «رفن» رو دنبال میکنم. Drive نه تنها چند تا صحنه خشونتبارِ فوقالعاده وحشیانه و جذاب داشت، بلکه بعد از سالها باعث شد واقعاً از ترس از جام بپرم.
نمره نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً خوشم اومد. پیشنهاد میکنم حتماً براش وقت بذارید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
سرنوشت؟ نامعلوم... فیلم Drive به کارگردانی نیکولاس ویندینگ رفن (Nicolas Winding Refn) و نویسندگی حسین امینی (Hossein Amini) بر اساس رمانی به همین نام از جیمز سالیس (James Sallis) ساخته شده. بازیگرانی مثل رایان گاسلینگ (Ryan Gosling)، کری مولیگان (Carey Mulligan)، برایان کرانستون (Bryan Cranston)، آلبرت بروکس (Albert Brooks)، اسکار آیزاک (Oscar Isaac)، کریستینا هندریکس (Christina Hendricks) و ران پرلمن (Ron Perlman) در اون ایفای نقش میکنن. موسیقی متن اثر کلیف مارتینز (Cliff Martinez) و فیلمبرداری بر عهده نیوتن توماس سیگل (Newton Thomas Sigel) بوده.
درایور (گاسلینگ) روزها بدلکار هالیووده، اما شبها به عنوان راننده فرار برای خلافکارها پول خوبی به جیب میزنه. با ورود آیرین (مولیگان)، همسایه دیوار به دیوارش که متاهله، و پسر کوچیکش بنیسیو به زندگی او، درایور وسط دو تا جنگ گیر میکنه؛ یکی برای ارزشهای عاطفی خودش و دیگری با دنیای زیرزمینی جنایتکارها.
«یک انسان واقعی، و یک قهرمان واقعی». توی جشنواره کن براش هورا کشیدن و خیلی زود به یک اثر کالت کلاسیک تبدیل شد و منتقدها هم حسابی تحویلش گرفتن. Drive بدون شک بزرگترین غافلگیری سال ۲۰۱۱ بود. شاید بعضیها بگن چون اون سال پر از بلاکباسترهای توخالی و قصههای پرطمطراق بود، فیلمی مثل Drive راحت تونست مخاطب پیدا کنه. اما Drive واقعاً فیلم خاصیه؛ غافلگیری اصلی اینجاست که فیلم با اون چیزی که توی خلاصه داستانش میخونید فرق داره. شاید خیلیا ناامید شدن که فیلم شبیه «سریع و خشن ۱۹» نبود، اما با گذشت زمان، آدم حس میکنه خیلیا هم از این وسترنِ مدرنِ «رفن» که در لباس نئو-نوآر دهه هشتادی عرضه شده، لذت بردن.
بله، در نگاه اول شاید به نظر برسه که فیلم فقط روی استایل و ظاهر تمرکز کرده و محتوای خاصی نداره، مخصوصاً که قهرمان کمحرف ما اصلاً اهل دیالوگ نیست. اما متریال فیلم دست آدمهای کاربلدیه. رفن، سیگل، گاسلینگ و بقیه، فیلمنامه مینیمال امینی رو به آرومی باز میکنن تا یک افسانه شهری خشن رو نشون بدن که رگههایی اثیری و رویایی داره. فیلمی که در اون یک نگاه، بیشتر از هزاران کلمه حرف میزنه، یک دست گرفتن ساده لایههای عمیقی رو فاش میکنه و بعد، این فضای آرام ناگهان با فوران خشونتهای شوکهکننده تکه تکه میشه. با این حال، فیلم همیشه هوشمندانه باقی میمونه و قلبی تپنده داره.
چیزی که فیلم رو به جلو میبره، پیچیدگی شخصیت درایور با بازی گاسلینگه. ما هیچ پیشزمینهای از گذشتهاش نداریم و او هم جز اون رابطه عاطفی که با آیرین و بچهاش شکل میده، چیزی از خودش بروز نمیده. او در واقع یکی از چندین نقطه خاکستری هدفمند در ساختار داستانه. ما فقط در حدی ازش میدونیم که طرفش باشیم؛ یک قهرمان نجیب اما جایزالخطا که برای نجات بیگناهان با سرنوشت میجنگه، مثل یک «شین» (Shane) مدرن در لوسآنجلس پرآشوب. این هم کمک میکنه که او پشت فرمان خیلی خفنه و کاریزمای بیتکلف استیو مککوئین رو تداعی میکنه.
رفن لحظات جادویی با ماشین خلق میکنه؛ از سکانس ده دقیقهای ابتدایی فرار گرفته تا تعقیب و گریزهای مرگبار با سرعت بالا. وقتی اکشن شروع میشه، آدرنالین واقعاً بالا میره. گاسلینگ فوقالعاده است، صدایی نرم که با چشمهای آبیاش ست شده و خلالی که همیشه گوشه لبشه؛ بازی او ادای احترامی به شخصیتهای نمادین سینماست بدون اینکه به تقلید یا لودگی بیفته. او در لحظات آرام، مثل تماشای تلویزیون با بنیسیو یا خیره شدن به چشمهای آیرین، بیشترین درخشش رو داره و مغناطیس عجیبی داره. مولیگان هم عالیه و با بازی زیرپوستیاش در نقش آیرین، لطافت قلبی خاصی در کنار گاسلینگ ایجاد میکنه. اسکار آیزاک هم در نقش همسر سابق که کلیشهای نیست خوب عمل کرده. موسیقی متن رترو و فیلمبرداری خیرهکننده از لوسآنجلسِ نئونی، فیلم رو به یک تجربه بصری و شنیداری بینظیر تبدیل کرده. Drive شاهکار رفن و یکی از بهترین فیلمهای ۲۰۱۱ است. ۱۰/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به نظر من یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینماست. برخلاف چیزی که بقیه میگفتن، اصلاً خستهکننده نبود. فقط با این ذهنیت نرید سراغش که قراره یه فیلم اکشن معمولی ببینید. ۱۰/۱۰ یک شاهکار واقعی.
2020-08-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**طنز ماجرا اینجاست که فیلمی درباره رانندههای فراری و تعقیب و گریز، برای من خیلی کند بود.**
کلی صحنه هست که شخصیتها فقط ساکت به هم خیره میشن. Drive بیشتر دیالوگها رو حذف کرده تا یک شخصیت اصلی مرموز و جذاب بسازه، اما ریتم فیلم اونقدر کنده که با وجود چند تا تعقیب و گریز عالی و صحنههای اکشن پر از خون و خونریزی، باز هم بخش زیادی از هیجانش رو از دست میده. نبودِ دیالوگ باعث شده بازیگرها مجبور بشن با چشمها، زبان بدن و رفتارشون بازیهای فوقالعادهای ارائه بدن که انصافاً تیم بازیگری از پسش براومده. اتمسفر و زیباییشناسی فیلم هم خاص و زیباست و به جلوههای بصری کمک کرده. با اینکه فیلم ایدههای خوب، بازیهای قوی و صحنههای جذابی داره، اما ریتم و سبکش طوری بود که مدام ساعتم رو چک میکردم یا بلند میشدم برای خودم خوراکی میآوردم در حالی که فیلم داشت اون پشت پخش میشد. فکر کنم از اون فیلمهایی بود که «سلیقه من نیست»، در نهایت نمیتونم پیشنهادش بدم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Drive یک پیروزی سینماییه که از اول تا آخرش یک سواری فراموشنشدنی رو رقم میزنه. با اینکه داستان در ابتدا ساده به نظر میرسه، اما توجه فیلم به جزئیات و پیچیدگی دنیایی که میسازه، اون رو از بقیه متمایز میکنه. هر شخصیتی که معرفی میشه، پیوندی با دنیای جرم و جنایت داره که ذرهذره فاش میشه و مثل یک پازل جذاب مخاطب رو درگیر میکنه. این جنبه از فیلم واقعاً خیرهکننده است و نویسندگی عالی رو نشون میزه.
علاوه بر این، المانهای خانوادگی فیلم واقعاً میدرخشن. رایان گاسلینگ در نقش قهرمانی که برای بقا مجبوره کارهای بدی انجام بده، بازی درخشانی ارائه داده. رابطهای که او با خانواده واحد روبهرویی برقرار میکنه خیلی دلنشینه و کمکم از یک علاقه رمانتیک به یک پیوند عمیق و حمایتی تبدیل میشه. اسکار آیزاک هم در نقشی که اولش نچسب و خودخواه به نظر میرسه اما بعداً عشقش به خانوادهاش رو میبینیم، عالی بازی کرده. تلاش شخصیت او برای بیرون اومدن از زندگی جنایی و جبران اشتباهات گذشته، هم تحسینبرانگیزه و هم غمانگیز.
هر چی داستان جلوتر میره، فیلم چرخش دراماتیکی پیدا میکنه و خشونت عریان و لحظات فکاندازی رو نشون میده که واقعاً وحشیانه هستن. فیلم با سرعت تمام به جلو میره و تا لحظه آخر شما رو میخکوب نگه میداره. استایل دهه هشتادی فیلم هم با اینکه داستان در زمان حال میگذره، خیلی خاصه و در کنار فیلمبرداری عالی، از نظر بصری فوقالعاده است. در کل، Drive فیلمیه که خیلی چیزها رو درست انجام داده و یک فرمول کلیشهای رو به چیزی خاص تبدیل کرده. امتیاز: ۹۲٪ 🏅 حکم: عالی
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه صحنههای خیره شدن و اسلوموشن (صحنه آهسته) رو از فیلم حذف کنی، کلاً یک ساعت یا کمتر از فیلم باقی میمونه. در کل خوشم اومد، اما اونقدری که براش هایپ راه انداخته بودن خوب نبود. با یه کارگردان دیگه میشد با ریتم خیلی تندتری ساخته بشه. رایان گاسلینگ شاید کلاً مدلش اینطوری باشه، ولی توی کل فیلم خیلی منقبض و عصبی به نظر میرسه. اگه دیالوگهایی که توی یک ساعت و نیم میگه رو روی کاغذ بنویسیم، حتی یک صفحه هم نمیشه، میمیک صورت هم که کلاً تعطیل. خب اینطوری که هر کسی میتونه بازیگر بشه. فیلم جز موسیقی هیچ چیز خاصی نداره. منم فقط چون موسیقی تیتراژ اولش رو خیلی دوست داشتم، بعد از چند سال نشستم دیدمش.
2023-10-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه چیزی چرخ داشته باشه، شخصیت بینام رایان گاسلینگ میتونه برونتش. وقتی به عنوان بدلکار توی فیلمها پشتک نمیزنه، به عنوان راننده فرارِ پروژهای برای مجرمهایی کار میکنه که دنبال یه آدم مطمئن میگردن تا از دردسر نجاتشون بده. دوستش «شنون» (Shannon) با بازی برایان کرانستون که خودش رو عشق ماشین میدونه، به رفیق پولدار و کلاشش «برنی» (Bernie) پیشنهاد میده که ۳۰۰ هزار دلار سرمایهگذاری کنه تا یه تیم مسابقه راه بندازن. درست وقتی همه چیز داره روی غلتک میافته، درایور به همسایهاش «آیرین» (Carey Mulligan) علاقهمند میشه. آیرین هم مشکلات خودش رو داره؛ شوهرش (Oscar Isaac) فعلاً زندانه و همین باعث میشه رابطه این دو تا شکل بگیره. وقتی شوهرش آزاد میشه، برای یه سرقت کوچیک از سمساری نیاز به کمک داره. نقشه خراب میشه و درایور میمونه و یک جنازه و یه کیف پر از پولِ مافیا و کلی آدم که دنبالشن. او باید آیرین رو نجات بده و توی نیم ساعت پایانیِ پر از اکشن و هیجان، برای بقا بجنگه. این فیلم کلاً متعلق به گاسلینگه و او تمام صحنهها رو مال خود کرده. کاریزمای او پشت فرمان عالیه و با سرعت گرفتن داستان، با اعتماد به نفس بازی میکنه. مولیگان حضور خیلی پررنگی نداره، اما در اصل این یک نمایش تکنفره است که رشتههای طمع، فساد و عشق رو به شکلی سرگرمکننده به هم میبافه.
2024-05-18