Get Thrashed
سفر مستند «درهم‌کوبی» (Get Thrashed) از اوایل دهه ۸۰ میلادی آغاز می‌شود؛ جایی که متالیکا (Metallica) و چند گروه دیگر، پایه‌گذار جریانی شدند که تأثیری ماندگار بر چهره موسیقی هوی متال گذاشت. این گروه‌ها به شکل‌گیری صحنه‌های محلی در لس‌آنجلس، منطقه خلیج سانفرانسیسکو در کالیفرنیا و نیویورک کمک کردند و این امر به تقویت جنبش جهانی ترش متال انجامید. با فرا رسیدن دهه ۱۹۹۰، گروه‌های ترش از اجرا در مهمانی‌های باربیکیو در حیاط پشتی خانه‌ها به اجرای برنامه به عنوان سرپرست در سالن‌های بزرگ رسیدند و متالیکا در مسیر تبدیل شدن به یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های متال تمام دوران بود. اما در حالی که لشکری از متال‌هدهای سر به هوا، استیج‌دایوکننده و موش‌پیچ‌خورده برای دیدن گروه‌های محبوبشان هجوم می‌آوردند، اوضاع شروع به تغییر کرد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، تغییر فضای موسیقی باعث شد ترش متال دوباره به اعماق زیرزمین سقوط کند. برخی از نوازندگان از دنیا رفتند، بعضی به کارهای روزمره خود برگشتند و تعدادی از گروه‌ها منحل شدند. در حالی که موسیقی زنده ماند، فضای آن برای همیشه تغییر کرد. مستند «درهم‌کوبی» ظهور، سقوط و تأثیر ترش متال را از سال‌های اولیه تا تأثیرش بر گرانج، نو متال و صحنه هوی متال امروزی ردیابی می‌کند. این داستان خشن‌ترین و سنگین‌ترین موسیقی دهه‌های ۸۰ و اوایل ۹۰ است که از زبان گروه‌هایی که آن را زیسته‌اند، طرفداران و گروه‌هایی که با آن بزرگ شده‌اند و هنرمندانی که امروز پرچم «ترش متال» را بالا نگه داشته‌اند، روایت می‌شود. این مستند نور تازه‌ای بر یک صحنه موسیقی نادیده‌گرفته‌شده اما شگفت‌انگیز می‌تاباند و نشان می‌دهد که چگونه از یک غرش ساده در زیرزمین به صدای بلند، مزاحم و مداوم در جریان (تقریباً) اصلی تبدیل شد.
سال انتشار: 2006 کارگردان: Rick Ernst ژانر: Documentary، History، Music امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_مستند پویا درباره ۲۵ سال اول ترش متال_**
مستند «درهم‌کوبی» در به تصویر کشیدن تاریخچه ترش متال و دیگر شاخه‌های متال تا زمان انتشارش در سال ۲۰۰۶ عملکرد بسیار خوبی دارد. به طور کلی، ترش متال درام‌نوازی دوکاس (Double bass) و ریف‌های پیچیده گیتار گروه‌های موج نو هوی متال بریتانیا (از جمله پریست و میدن) را با خشونت و سرعت پانک/هاردکور و تکنیکال بودن گروه‌های پراگ ترکیب کرد. این مستند تمام این موارد را به شکلی بسیار پرانرژی، همراه با اشاره به برجسته‌ترین گروه‌ها و مفسران بی‌شمار روایت می‌کند.
البته که «چهار بزرگ» به تفصیل مورد توجه قرار گرفته‌اند، اما از گروه‌های بی‌شمار «لایه دوم» مانند اورکیل، دث آنجل، فوربیدن، سپولتورا، هیراکس، کریتور، سودوم و انویل نیز غافل نشده‌اند. گروه‌های هاردکور مانند کرومگس و همچنین گروه‌های بعدی که به شدت تحت تأثیر ترش متال بودند نیز شناخته شده‌اند. مسلماً برخی موارد از قلم افتاده‌اند، مانند باتوری (به‌خصوص آلبوم HAMMERHEART، نه آن چرندیات اولیه)، اما محتوای اینجا بسیار چشمگیر و سرگرم‌کننده است.
سپولتورا به شکل شایسته‌ای مورد تقدیر قرار گرفته و من خوشحالم که فرمِ دریک گرین و آندرس کیسر از این گروه دو بار مصاحبه شده‌اند؛ زیرا این نسخه به راحتی بهترین نسخه گروه است، همان‌طور که در آلبوم‌های عالی مانند NATION، A-LEX و MACHINE MESSIAH و غیره دیده می‌شود.
درامر اصلی اورکیل، رات اسکیتس (که نقش بسیار زیادی در شکل‌گیری گروه تا دو آلبوم اولشان داشت) به شدت درگیر تولید پشت صحنه بود. در همین حال، خواننده گروه، بابی بلیتز السورث، مرتباً به عنوان مفسر ظاهر می‌شود. گیتاریست اصلی چهار آلبوم اول آن‌ها، بابی گوستافسون، نیز حضور دارد. (اتفاقاً به نظر من اورکیل بعد از آن آلبوم‌ها با آثار فوق‌العاده‌ای مثل THE KILLING KIND، FROM THE UNDERGROUND AND BELOW و KILLBOX 13، حتی I HEAR BLACK و WFO پیشرفت کرد).
شما چند بار یک آهنگ نسبتاً ناشناخته را با کر «ترش، ترش، ترش... هیجان، هیجان، هیجان... موش، موش، موش» می‌شنوید. این اثر توسط گروه مبهم سوئدی «د لاو» (The Law) اجرا شده و نام آهنگ «سرود» (Anthem) است (با یک مقدمه ۱.۵ دقیقه‌ای به نام «مرد قانون و قانون»). اگر علاقه‌مند هستید، می‌توانید آن را در یوتیوب بشنوید. این گروه آهنگ را به صورت مستقل در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ منتشر کرد که توضیح می‌دهد چگونه برای این مستند در سال ۲۰۰۶ در دسترس بوده است. آن‌ها آن را در تنها آلبوم کامل خود در سال ۲۰۰۸ قرار دادند و این آخرین چیزی است که از گروه شنیده شده است، به جز دو تک‌آهنگ در سال ۲۰۱۰.
فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است.
نمره: A