스승의 은혜

스승의 은혜

کینسورت‌های مدفون‌شده پیامدهای فجیعی برای یک مهمانی دورهمی همکلاسی‌های قدیمی در این فیلم بی‌محابا خونین از کارگردان کره‌ای، دائه وونگ لیم، به همراه دارد.

سال انتشار: 2006 کارگردان: Dae-wung Lim ژانر: Horror، Mystery، Thriller نویسندگان: Se-yeol Park امتیاز: 5.9

راهنمای والدین 스승의 은혜

نقدها و نظرات

tmdb17996075 (منتقد)

امتیاز: 6

در فیلم «تلافی خونین»، گروهی از همکلاسی‌های سابق اهل کره جنوبی به یک دورهمی در یک کلبه زیبا در روستا دعوت می‌شوند. خانم پارک، معلم پیر مقطع دبستان که به شدت بیمار و زمین‌گیر است، می‌خواهد شاگردان محبوبش را دوباره دور هم ببیند. با این حال، وقتی این همکلاسی‌های سابق به کلبه می‌رسند، داستان پیچیده‌تر می‌شود و می‌فهمیم که خانم پارک در واقع چندان هم با شاگردانش خوب نبوده و در نتیجه، آن‌ها هنوز کینه بزرگی به دل دارند. متأسفانه، این پیرزن ظاهراً چیز زیادی از آن دوران یادش نمی‌آید، شاید به خاطر بیماری‌اش یا شاید هم این فقط یک واکنش ساختگی است تا ترحم دیگران را جلب کند و سرش قطع نشود. تنها حقیقتی که نمی‌شود انکار کرد این است که خانم پارک زخم بزرگی بر روح شاگردانش گذاشته و همگی حسابی هوس انتقام کرده‌اند. با اینکه من واقعاً فیلم‌های ترسناک آسیایی را به خاطر خودشان، با همان فضاهای تکراری اما در عین حال متفاوتشان دوست دارم، باز هم دلم می‌خواست چیز کاملاً متفاوتی ببینم. اگر یادتان باشد برخی از بهترین فیلم‌های آسیایی در ایالات متحده بازسازی شده‌اند، پس راستش را بخواهید دلیل نمی‌بینم به فیلمی که در ژانر اسلشر قرار می‌گیرد، این‌قدر سخت بگیریم. به خصوص اگر به خاطر داشته باشیم که پایان‌بندی فیلم، چطور کل ماجرا را در عرض چند ثانیه زیر و زبر می‌کند و چیزی که در ابتدا یک فیلم اسلشر به نظر می‌رسید، به سرعت تبدیل به یک فیلم درام خونین با یک راز بزرگ فاش‌شده می‌شود. برای لو ندادن داستان (اسپویل نشدن)، این تمام چیزی است که درباره ژانر فیلم و پایان‌بندی‌اش می‌گویم. در حالی که «تلافی خونین» دقیقاً جزو فیلم‌های ترسناک مورد علاقه همیشگی من نیست، باز هم تلاش ارزشمند کارگردان را تحسین می‌کنم که ارواح را برای لحظه‌ای کنار گذاشته و بیشتر روی یک داستان انتقام‌جویانه به شکلی خونین و جذاب تمرکز کرده است. این فیلم با ادای دین‌های آشکاری که به «جمعه سیزدهم» دارد، مخاطب را گول می‌زند تا چیزی را باور کند که در نهایت دقیقاً عکس از آب درمی‌آید. با اینکه من طرفدار پر و پا قرص این «پیچش‌های داستانیِ فوق‌العاده شگفت‌انگیز» (لطفاً طعنه مرا متوجه شوید) که فیلم‌های ترسناک این روزها اصرار به گنجاندنشان دارند نیستم، اما پایان‌های قابل‌پیش‌بینیِ توهین‌آمیز را خیلی بیشتر دیسلایک می‌کنم. این پایان‌های قابل‌پیش‌بینی وقتی پای فیلم‌های اسلشر یا جالینو در میان باشد، گناه بزرگتری محسوب می‌شوند؛ چون این دو زیرژانر ترسناک بیشتر به خاطر رازآلود بودن و نامعلوم بودنشان جذاب‌اند. در «تلافی خونین»، پایان‌بندی فیلم نسبتاً تک‌بعدی اما بسیار درام از آب درمی‌آید. داستان را لو نمی‌دهم، اما شاید یکی از نقاط اوج فیلم باشد و یکی از دلایل اصلی اینکه «تلافی خونین» از اسلشرهای کلیشه‌ای آمریکایی متمایز می‌شود.

2017-02-14