The Graham Norton Show
کمدین ایرلندی، گراهام نورتون، میزبان تاکشوی اختصاصی خودش است که شامل گفتگو با ستارههای تراز اول (A-list)، بازی معروف صندلی قرمز، موسیقی زنده و کلی شوخی و خنده با حضور خود گراهام و سلبریتیها میشود.
سال انتشار: 2007– کارگردان: ژانر: Comedy، Talk-Show امتیاز: 8.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
## **نقد برنامه گراهام نورتون (۲۰۰۷): استاندارد طلایی تاکشوهای تلویزیونی - ۱۰/۱۰**
در فضای گسترده و اغلب تکراری برنامههای شبانه، «برنامه گراهام نورتون» فقط متمایز نیست، بلکه پادشاهی میکنه. برای بیش از یک دهه و نیم، این برنامه یه کلاس درس هفتگی بوده که چطور میشه یه سرگرمی واقعی، خودمانی و به شدت خندهدار ساخت. این فقط یه تاکشو نیست؛ یه نهاد فرهنگیه که به خاطر درخشش همیشگی، فرمت خاص و مجری بینظیرش، نمره کامل میگیره.
### اثر نورتون: مجریای که لنگه نداره
جادوی انکارناپذیر برنامه با خود گراهام نورتون شروع و تموم میشه. تماشای تکامل اون از یه کمدین شوخ و جسور به یه مدیر میدان کارکشته و همدل که بزرگترین ستارههای هالیوود رو دور هم جمع میکنه، واقعاً لذتبخشه. نورتون ترکیب نادری از ویژگیها رو داره: بدون اینکه بیادب باشه، به شدت شوخطبعه؛ بدون اینکه فضول باشه، کنجکاوه؛ و یه توانایی ماورایی در راحت کردن آدمها داره. اون با مهمانهاش مصاحبه نمیکنه، بلکه باهاشون گپ میزنه. اون کاتالیزور این جادوئه؛ با مهارت گفتگو رو هدایت میکنه، میدونه کی با یه تیکه بهموقع بپره وسط حرف و مهمتر از اون، میدونه کی عقب بشینه و اجازه بده هرجومرج بامزه مهمونها شکل بگیره.
### نبوغ در فرمت: جلسهی تراپی گروهی با شامپاین
تصمیم برای نشوندن همه مهمونها کنار هم روی اون کاناپه قرمز معروف، یه حرکت نبوغآمیز بود. این انتخاب ساده، ساختار خشک و رسمی مصاحبههای تکبهتک در تاکشوهای سنتی رو از بین میبره. نتیجهاش چیزی فراتر از مصاحبه است؛ انگار یه مهمونی شامه که ما تماشاچیها بهترین صندلی رو برای دیدنش داریم. فضای راحت و صمیمی برنامه (که اغلب با نوشیدنی همراهه) فضایی برای صداقت ایجاد میکنه که به ندرت در تلویزیون دیده میشه. بازیگران تراز اول، ستارههای موسیقی جهانی و کارگردانهای بزرگ، اون پرستیژ ساختگی رو کنار میذارن و خودشون میشن؛ خاطرات خجالتآور تعریف میکنن، با ستارههایی از دنیاهای کاملاً متفاوت تعامل دارن و به شکلی غیرقابلپیشبینی و خندهدار با هم کلکل میکنن. قدرت واقعی برنامه دقیقاً همینجاست؛ در همین لحظات بداهه، رفاقتها و اعترافات.
### تغییر دیدگاهها، داستان به داستان
نکتهای که اشاره کردید هسته اصلی تأثیرگذاری این برنامه است. «برنامه گراهام نورتون» توانایی عجیبی در انسانی نشون دادن چهرههای مشهور داره. همه ما تجربه این رو داشتیم که سلبریتیای که نسبت بهش بیتفاوت بودیم یا حتی ازش خوشمون نمیاومد، توی یه بخش ۱۵ دقیقهای کاملاً نظرمون رو عوض کرده و دلمون رو برده. چه وقتی که یه بازیگر جدی و عبوس، استعداد پنهانش رو در مسخرهبازی نشون میده، یا یه قهرمان اکشن سرسخت که یه خاطره شخصی و حساس تعریف میکنه، برنامه همیشه آدمِ پشت اون چهره مشهور رو به ما نشون میده. این برنامه به سرگرمکنندهترین شکل ممکن آموزنده است و به ما یاد میده که پیشفرضهای ما اغلب فقط تصورات ذهنی هستن که با یه خنده مشترک به راحتی فرو میریزن.
### رأی نهایی: ۱۰ از ۱۰ کامل
از مجری کاربلدش گرفته تا فرمت انقلابی و محتوای همیشه شاد و انسانیش، «برنامه گراهام نورتون» کمالِ تلویزیونه. این برنامه یه نقطه امن و ثابت در دنیای در حال تغییره؛ یه دوز هفتگی تضمینشده از خنده و صمیمیت. به ما یادآوری میکنه که تلویزیون در بهترین حالتش میتونه آدمها رو دور هم جمع کنه، دیوارها رو فرو بریزه و انسانیت مشترک و دوستداشتنی ما رو نشون بده. بدون شک، این برنامه سرگرمکنندهترین و خوشساختترین تاکشوی نسل خودشه. امیدوارم پادشاهیش روی اون کاناپه قرمز سالیان سال ادامه داشته باشه.