Patsy & Loretta

Peter McGinn (منتقد)

به نظرم این فیلم دقیقاً همان چیزی است که می‌خواسته باشد: یک فیلم زندگینامه‌ای زنانه کلاسیک و قدیمی از شبکه لایف‌تایم (Lifetime). خبری از فحاشی زیاد، خشونت یا سکس نیست، و این کاملاً اشکالی ندارد. من وقتی فیلمی را تماشا می‌کنم، نیازی به این عناصر شوکه‌کننده ندارم. به نظر من دو بازیگر اصلی در زمینه بازیگری و خوانندگی عملکرد بسیار خوبی داشتند. (بازیگری که نقش لورتا را بازی می‌کند برنده جایزه تونی شده، بنابراین خوانندگی قطعاً در حوزه تخصص اوست.) بازیگران مکمل نسبتاً نامحسوس هستند، البته نه به این دلیل که تلاش نکرده باشند. مردهایی که نقش شوهران به‌دردنخور را بازی می‌کنند در کلیشه‌های نقش خود گرفتار شده‌اند و تا جایی که توانسته‌اند در آن شرایط بهترین عملکرد را داشته‌اند. اگر برنامه‌ها یا فیلم‌هایی را درباره این خواننده‌ها تماشا کرده باشید، برخی از این مسائل تکراری به نظر می‌رسد و کار فوق‌العاده‌ای با جزئیات زندگی آن‌ها انجام نشده است. قضیه شوهران زنانی که به موفقیت‌های چشمگیری دست پیدا می‌کنند چیست که احساس وظیفه می‌کنند به سمت می‌خواری، خیانت و بدرفتاری با کسانی که نان‌رسان زندگی‌شان هستند کشیده شوند؟ جراتمندانه می‌گویم که من می‌توانستم به جای آن‌ها عملکرد بهتری داشته باشم. اما احتمالاً چشم این خانم‌ها از روی مردهای معمولی می‌گذشته و جذب این مردهای گستاخ و لاابالی می‌شده‌اند. بنابراین فیلم توانست توجه من را جلب کند، هرچند به عنوان یک رمان‌نویس، خیلی از بخش‌های آن برایم آشنا به نظر می‌رسید. خیلی خوب می‌شد اگر شوهرها را بیشتر به حاشیه می‌راندند و روی چیزهای دیگر تمرکز می‌کردند: فرزندانشان، جزئیات ترانه‌سرایی‌شان، یا هر چیز دیگری. اما این یک فیلم از شبکه لایف‌تایم بود و حتماً شوهران به‌دردنخور برای ساختن یک ملودرام خوب به کار می‌آیند.