شزم! خشم خدایان
این فیلم داستان بیلی بتسون نوجوان را دنبال میکند که با گفتن کلمه جادویی «شزم!»، به همزاد ابرقهرمان بزرگسال خود یعنی شزم تبدیل میشود.
سال انتشار: 2023 کارگردان: David F. Sandberg ژانر: Action، Adventure، Comedy نویسندگان: Henry Gayden، Chris Morgan، Bill Parker امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**«شزم! خشم خدایان» تمام ویژگیهایی که قسمت اول رو دلنشین کرده بود به یاد داشت و دنبالهای به همون اندازه سرگرمکننده تحویل داد!**
این فیلم با فضای شاد قسمت اول برابری میکنه و طبق معمولِ دنبالهها، اکشن، جلوههای ویژه و ابعاد دنیای شزم رو گسترش میده. با وجود اینکه این فیلمِ شزم هست، اما تمرکز اصلی روی فردی (Freddy) قرار داره؛ چیزی که اولش بابتش مطمئن نبودم ولی با پیشرفت داستان ازش لذت بردم. «خشم خدایان» شخصیتهای زیادی برای مدیریت داشت که باعث شد بعضی از اعضای خانواده شزم به حاشیه برن و ویلنها هم تا حدی کلیشهای باشن. با این حال، جذابیت فیلم هنوز سر جاش بود و کمک کرد این نقاط ضعف پوشونده بشن. دایمن هانسو (Djimon Hounsou) و هلن میرن (Helen Mirren) کمی پختگی و کلاس به جمع بازیگرهای شوخوشنگ فیلم اضافه کردن و زکری لیوای (Zachary Levi) هم مثل همیشه عالی بود. اگه از فیلم اول خوشتون اومده، عاشق «خشم خدایان» هم میشید. این فیلم دوز بیشتری از همون لذت، خوشبینی و چاشنی وحشتیه که نسخه اصلی رو عالی کرده بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل بدون اسپویل در: https://www.firstshowing.net/2023/review-shazam-fury-of-the-gods-falls-into-the-typical-sequel-trap/
«شزم! خشم خدایان» تقریباً توسط تیم بازیگری فوقالعاده کاریزماتیک و پرانرژی و همچنین یک پرده سوم واقعاً هیجانانگیز نجات پیدا میکنه. متأسفانه فیلم توی تلهی اغراق در ویژگیهای مثبت نسخه اصلی گیر میافته، به شکلی افراطی به تمام جنبههای روایی میپردازه و در این مسیر اصالت خودش رو از دست میده. فیلم خیلی طولانیه، به شکل خستهکنندهای کلیشهایه و جهتگیری مشخصی نداره، مخصوصاً در پرداختن به مضامین خانوادگی. کمدی فیلم هم اصلاً به پای تاثیرگذاری قسمت قبلی نمیرسه. تماشای اون رو به اکثر طرفداران این ژانر توصیه میکنم، چون قطعاً از فضای سبکی که هنوز در این دنباله وجود داره لذت میبرن.
امتیاز: C
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، میدونم که نباید، ولی واقعاً از این فیلم لذت بردم. «بیلی» (با بازی زکری لیوای و اشر آنجل) و دار و دستهی ابرقهرمانهای دستوپاچلفتیاش که محلیها بهشون میگن «گندکارهای فیلادلفیا»، وقتی با دختران اطلس افسانهای روبرو میشن، خودشون رو در تنگنا میبینن. این دخترها موفق میشن مرز جادویی بین دنیای خودشون و ما رو بشکنن و دنبال عصای جادویی هستن که بیلی در آخر فیلم قبلی شکستش (یادتون هست؟). رهبری این دخترها بر عهده «هسپرا»ی ترسناک (هلن میرن) هست که به همراه دستیار قدرتمندش «کالیپسو» (لوسی لیو) و «آنتیا» (ریچل زگلر) که کمی مهربونتره، این گروه سه نفره خطرناک رو تشکیل میدن.
چیزی که در ادامه میبینیم، چند صحنه نبرد واقعاً سرگرمکننده است که برخلاف خیلی از فیلمهای مارول، بر اساس موجودات اساطیری ساخته شدن و بیش از حد طولانی نمیشن. لیوای تا جایی که فکرش رو بکنید نقش یک ضدقهرمان شوخ رو بازی میکنه - البته نه به اندازه هلن میرن - در حالی که خودش و گروهش مدام در برابر دشمن کم میارن و از نظر قدرت و هوش عقب میافتن. آیا میتونن قبل از اینکه دنیا نابود بشه، خودشون رو جمعوجور کنن و روز رو نجات بدن؟ نه، اصلاً حس تعلیق و خطر واقعی وجود نداره، اما این دو ساعت خیلی سریع گذشت. فیلم سرگرمکنندهایه. سعی نمیکنه فلسفههای بزرگ یا علم پیچیده سفر در زمان رو به ما قالب کنه. یک فیلم ماجراجویی کمدی و سبکه که به ندرت از نفس میافته، از جلوههای ویژه مدرن برای بهتر کردن داستان استفاده میکنه نه برای تسلط بر اون، و در نهایت باعث شد یادم بیاد چرا از نسخه ۲۰۱۹ خوشم اومده بود. با همه این حرفها، میترسم بخوان قسمت سومی هم بسازن که به نظرم اشتباهه. این فیلم به خاطر بازیهای کاریزماتیک، مخصوصاً جک دیلن گریزر در نقش «فردی» عاشقپیشه، یک اژدهای بزرگ و دیالوگهای گاهوبیگاه نیشدارش جواب میده. لطفاً همینجا تمومش کنید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم به اندازه کافی خوب هست، هرچند فرمولی و قابل پیشبینیه. اما شوخیهای در حد بچههای ۱۲ ساله دیگه واقعاً لوث شده و جذابیتش رو از دست داده.
2023-04-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«شزم! خشم خدایان» یک دنباله ابرقهرمانی معمولی و کلیشهایه که ژانر رو به جلو نمیبره، اما دو ساعت سرگرمی خالص ارائه میده. این فیلم در هیچ زمینهای عالی نیست، اما باز هم تماشای اون تجربه نسبتاً خوبیه. داستان متوسطه و چیزیه که قبلاً بارها روی پرده سینما دیدیم. ویلنهای ما هیچ پرداختی ندارن؛ انگیزههاشون منطقیه، اما چیزی وجود نداره که اونها رو به شخصیتهای بزرگتری تبدیل کنه.
فیلم خیلی قوی شروع میشه، با یک پرده اول فوقالعاده که من رو به خنده انداخت. کمدی فیلم بیشتر از اون چیزی که انتظار داشتم جواب میده. یک صحنه نجات روی پل هست که واقعاً هیجانانگیزه. ترکیب آهنگ «I Need a Hero» با نمایش تواناییهای قهرمانها عالی بود. فکر میکنم فیلمهای ابرقهرمانی با نشون ندادن صحنههای نجات مردم عادی، فرصتهای خوبی رو از دست دادن. ریسکها اونقدر فراتر از مشکلات روزمره شده که این هنر گم شده. من واقعاً از اون بخش فیلم لذت بردم، اما متأسفانه بعد از پرده اول، داستان اونقدر باد میکنه که از بقیه بلاکباسترهای ابرقهرمانی غیرقابل تشخیص میشه.
پرده آخر بیش از حد طولانی و پر از هیولاهای CGI هست که قهرمانها باید شکستشون بدن. به نظرم جلوههای ویژه خوب بود، اما پایانبندی درگیرکنندهای نداشت. خطر بزرگ بود، اما جوری زمینهسازی نشده بود که من رو واقعاً نگران کنه. اکشن فیلم بد نیست، ولی برام اهمیتی نداشت. البته پایان فیلم لحظات احساسی خوبی در رابطه با پیوند خانوادگی داشت که غافلگیرکننده بود. این فرنچایز زمانی بهترین عملکرد رو داره که تمرکزش روی خانواده باشه، نه تلاش خداها برای نابودی زمین.
بازیها در کل خوب بود. زکری لیوای در نقش شزم عالیه؛ اون هنر بازی در نقش یک بچه در بدن یک مرد رو کاملاً بلد شده. جک دیلن گریزر خیلی خندهداره و زمانبندی کمدیاش حرف نداره. ریچل زگلر هم درخشان بود و شیمیاش با گریزر عالی از آب دراومده. بقیه اعضای خانواده شزم هم کارشون رو خوب انجام دادن. هلن میرن و لوسی لیو به عنوان آنتاگونیست خوب بودن اما به خاطر کمبود زمان حضور و عدم شخصیتپردازی، هدر رفتن. در کل، شاید فیلم «خوبی» نباشه، اما سرگرمکننده است. و این خیلی بیشتر از چیزیه که میشه درباره بعضی از فیلمهای اخیر ابرقهرمانی (مثل بلک آدام و انتمن ۳) گفت.
امتیاز: ۶۵٪ - نتیجه: معمولی رو به خوب
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک دنباله نسبتاً سرگرمکننده که فاقد جذابیت نسخه اصلیه. بازی لوسی لیو به عنوان نقش منفی اصلی کمی اغراقآمیز بود و واقعاً جای خالی مارک استرانگ و اون ابهت خاصش حس میشد. با این حال، زکری لیوای هنوز در نقش شزم عالی بود و صحنههای جالبی بین دایمن هانسو و جک دیلن گریزر وجود داشت. فیلم فوقالعادهای نیست ولی به اندازه کافی خوب هست، مخصوصاً برای تماشا با خانواده.
**امتیاز: ۳.۲۵ از ۵**
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً از تماشای این فیلم لذت بردم! من با نسخه اصلی ۲۰۱۹ هم خیلی حال کرده بودم، پس جای تعجب نیست که از این یکی هم خوشم بیاد، هرچند فکر میکنم این قسمت به شکل متفاوتی سرگرمکننده بود... و حتی به نظرم نسبت به قبلی پیشرفت کرده. فیلم اول خندهدارتر بود، اما به نظر من داستان و شخصیتها اینجا جالبتر هستن. جلوههای ویژه در کل عالی بود و ظاهر کلی فیلم خیلی دلنشینه. خوشم میاد که برخلاف فضای تیره و تاریک فیلمهای ابرقهرمانی (مخصوصاً دنیای دیسی)، اینجا همه چیز روشن و رنگارنگه.
موسیقی متن عالیه؛ شاید جزو لیست آهنگهای همیشگیام نباشه ولی روی تصاویر خیلی خوب نشسته. بازیگرها هم عملکرد قابل توجهی دارن. نمیتونم بگم کسی خیلی برتر از بقیه بود، طبیعتاً زکری لیوای بیشتر به چشم میاد ولی تماشای کل گروه در کنار هم لذتبخش بود. دیدن هلن میرن و لوسی لیو در نقشهاشون جالبه، ریچل زگلر هم اضافه شدنِ مثبتی به تیمه. تنها انتقاد واقعی من به چند تا از دیالوگهاست، مخصوصاً اونهایی که مربوط به تبلیغات غیرمستقیم (محصولات شکلاتی) بود. در غیر این صورت، فقط میتونم بگم از «شزم! خشم خدایان» خیلی لذت بردم... فیلم محبوب من در این دنیاست، هرچند با نگاهی به میانگین امتیازها، شاید بهتره این رو خیلی بلند نگم!