A Stormy Night

CinemaSerf (منتقد)

طوفانی خطرناک پروازهای نیویورک رو به هم می‌ریزه و باعث می‌شه «مارکوس» (با بازی دیوید موراگاس) به آپارتمان دوستش پناه ببره. دوستش برای در امان موندن از هوای خراب به سفر رفته، اما هم‌خانه‌اش «آلن» (جیکوب پرکینز) اونجاست و ادامه‌ی فیلم حدود بیست‌وچهار ساعت آینده رو نشون می‌ده؛ زمانی که این دو مرد همجنس‌گرا کم‌کم با هم آشنا می‌شن. سبک فیلمبرداری خیلی خودمانی و نزدیکه، اما کل داستان حس تصنعی داره و بیش از حد براش دیالوگ نوشته شده. پرکینز بازی پرانرژی و گیرایی ارائه می‌ده، اما مضامین زیربنایی فیلم مثل عشق، خوشبختی، سرخوردگی و غیره... به طرز ملال‌آوری تکراری و آشنا هستن. با وجود یکی دو تا تیکه و تلاش‌های کاملاً قابل‌پیش‌بینی برای بامزه‌بودن، کار در نهایت مثل یک داستان کم‌رمق درمیاد که من رو نسبت به هر دو شخصیت بی‌تفاوت گذاشت؛ اون کشمکش «بالاخره با هم می‌شن یا نه» هم اصلاً جون نگرفت و هیچ‌وقت هم قرار نبود بگیره. صدای رعدوبرق و نورپردازی تاریک و دلگیرِ فضا تا حدی به حال‌وهوای صحنه‌ها کمک می‌کنه، اما در نهایت دیالوگ‌های پرکینز خیلی خیلی زیاده و راستش اون هشتاد دقیقه، خیلی طولانی‌تر از چیزی که بود گذشت.